Hevalo
Log in Get started

B

berk – berlînîtî

133 words

berk

Noun
  1. Guhartoyeke berik.

berkar

Noun
  1. tişta/ê ku tê kirin yan çêkirin
  2. tişta/ê ku bandor lê dibe
  3. bireser, obje
  4. nobedar, pasevan, çavdêr,
  5. kesa/ê ku li ber karekî ye
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

berkariya

Noun form berkarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya berkarî.

berkariyên

Noun form berkarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya berkarî.

berkarî

Noun
  1. rewşa berkarbûnê
  2. muxbeçetî, garsonî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

berkaşek

Noun form berkaş
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya berkaş.

berkaşê

Noun form berkaş
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya berkaş.

berkaşên

Noun form berkaş
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya berkaş.

berkaşî kirina

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya berkaşî kirin.
  2. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya berkaşîkirin.

berkaz

Meaning
  1. pace, pencere
  2. perwaz

berk bûn

Verb
  1. Guhartoyeke berik bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke berikbûn.

ber keftin

Verb
  1. Guhartoyeke ber ketin.
Meaning
  1. jê birin, hejîn, lerizîn
  2. bon behra êkî/ê, bon nesîbê kesekê

Arabicنصيب·اخذ·حصة

berkel

Meaning
  1. xwarina ku nêzîkê kelînê ye

berkele

Meaning
  1. golikê ku temebergîz nê wî nêzikî sê salan e

berken

Meaning
  1. mafdar, helbijardar, jêhatî
Proper noun
  1. Navekî keçan e.

berkendal

Noun
  1. cihê ku kendal lê heye / hene
Adjective
  1. bive, xeternak, talûke

ber ketin

Verb
  1. jê girtin, bûn xwedan pişk
  2. ji hejî bûn, hêja bûn
Noun
  1. bi kêr hatin, hêja

Soraniber kewtin

Arabicشمل·يستاهل

berketina

Noun form berketin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya berketin.

berketinek

Noun form berketin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya berketin.

berketineke

Noun form berketin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya berketin.

berketinê

Noun form berketin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya berketin.

berketinên

Noun form berketin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya berketin.

berketî

Adjective
  1. hêja, jêhatî, bihagiran, nirxbilind, rind, rêzdar
  2. tişta/ê ku ketiye ber tiştekî

berketîbûna

Noun form berketîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya berketîbûn.

berketîbûnek

Noun form berketîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya berketîbûn.

berketîbûnên

Noun form berketîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya berketîbûn.

berketî dike

Verb form berketî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera berketî kirin (tewandin).

berketî dikim

Verb form berketî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera berketî kirin (tewandin).

berketî dikî

Verb form berketî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera berketî kirin (tewandin).

berketîkirina

Noun form berketîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya berketîkirin.

berketîkirinek

Noun form berketîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya berketîkirin.

berketîkirineke

Noun form berketîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya berketîkirin.

berketîkirinekê

Noun form berketîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya berketîkirin.

berketîkirinên

Noun form berketîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya berketîkirin.

berketî nake

Verb form berketî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera berketî kirin (tewandin).

berketî nakim

Verb form berketî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera berketî kirin (tewandin).

berketî nakî

Verb form berketî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera berketî kirin (tewandin).

berkêr

Meaning
  1. sewalê ku dê bê serjêkirin

berkêr kirin

Verb
  1. ji bo serjêkirinê dermal kirin
Noun
  1. mezinkirin û anîn ber kêrê

berkêş

Noun
  1. sênî, lapir, sifrî, mesrefe, cifnî, macme, mersef, mejmexe

berkêşek

Noun form berkêş
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya berkêş.

berkêşk

Noun
  1. sindoq yan dolabeke bi dîwar yan dolabeke mezintir ve ku bo vekirinê tê kişandin

Arabicجَارُور·دُرْج

berkêşoka

Noun form berkêşok
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya berkêşok.

berkêşokek

Noun form berkêşok
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya berkêşok.

berkirde

Meaning
  1. bireser, serve, pêger, berkar

ber kirin

Verb
  1. destpê kirin
Noun
  1. sabirkirin, qusandin, çirpandin

berkirina

Noun form berkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya berkirin.

berkirin dike

Verb form berkirin kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera berkirin kirin.

berkirin dikim

Verb form berkirin kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera berkirin kirin.

berkirin dikin

Verb form berkirin kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera berkirin kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera berkirin kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera berkirin kirin.

berkirin dikî

Verb form berkirin kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera berkirin kirin.

berkiya

Noun form berkî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya berkî.

berkî

Noun
  1. israr, pêkolî, biryardarî, qerardarî, bibiryarî, bergirî, rijdî, berxwedan, heter, şeraret, ûd, surî, tenezilnekirin, sist
  2. dest berdan^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

berkoş

Noun
  1. parçeya çîtî anku cawî ya ku bi taybetî jin li ser kirasê xwe li li koşa xwe dikin daku di dema çêkirin û pêşkêşkirina xwarinê de kirasê wan pîs nebe

Synonymsberdang

berkurk

Noun
  1. gerden, bersîng, berçêlk, sîng
  2. (bi taybetî yê balindeyan)

berkurka

Noun form berkurk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya berkurk.

berkurkan

Noun form berkurk
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya berkurk.

berkurkek

Noun form berkurk
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya berkurk.

berkurkeke

Noun form berkurk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya berkurk.

berkurkekê

Noun form berkurk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya berkurk.

berkurkê

Noun form berkurk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya berkurk.

berkurkin

Noun form berkurk
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya berkurk.

berkurkinan

Noun form berkurk
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya berkurk.

berkurkine

Noun form berkurk
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya berkurk.

berkurr

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre berkur.

berkurrek

Noun form berkurr
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya berkurr.

berkute

Noun
  1. çûkekî çiyayî ku hêlîna xwe bi tahtan ve diseyîne, tahtseyok

Soraniقوڵتە

berkuteyê mezin

Noun
  1. Çûkekî çiyayî ku hêlîna xwe bi tahtan ve diseyîne. Tahtseyokê mezin, bilbilê Kurdistanê li gişê çiyayên Kurdistanê dihê dîtin.

berlêv

Meaning
  1. qerax -berlêvên avê qeraxên avê -(baçik) berlêv kirin (bêyî ku ji devê xwe derxe) cixare kêşan

ber li cîhê xwe bi qedr e

Proverb
  1. ber wekî berê giya û çandiniyê ye. genim an nîsk li cihê xwe bi rûmet û qedr e. dema mirov giyayek li welatêmirov ku tê xwarin û mirov bibe cîhekî ku ew giya neyê xwarin bifiroşe kes rumetê nadê yê.

berling

Noun
  1. Pêlika ber derî ku du sê cercikên wê he ne.

berlinga

Noun form berling
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya berling.

berlingan

Noun form berling
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya berling.

berlingek

Noun form berling
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya berling.

berlingeke

Noun form berling
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya berling.

berlingekê

Noun form berling
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya berling.

berlingê

Noun form berling
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya berling.

berlingin

Noun form berling
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya berling.

berlinginan

Noun form berling
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya berling.

berlingine

Noun form berling
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya berling.

Berlîn

Proper noun
  1. serbajarê Almanyayê

Arabicبرلين

berlîniya

Noun form berlînî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya berlînî.

berlînî

Noun
  1. kesa/ê ku li Berlînê dijî yan ji wê derê ye
Adjective
  1. tişta/ê ku li Berlînê çêbûye yan li wê derê hatiye çêkirin