B

bêhn – bêhn jê hatin

134 words

bêhn

Noun
  1. Tişta/ê ku mirov bi poz anku difinê pê dihese.
  2. Hewaya mirov di dev û difina xwe re tîne û dibe.
  3. Demek kurt anku kin.
  4. bêhnvedan, îstirahet

Arabicرَائِحَة·رِيحة·نَفَس·لَحْظَة·دَقِيقَة·وَهْلَة·تَوَقُّف·وَقْف

Synonymsnefes·hilm·henase·bîsk·kêlî

bêhna

Noun form bêhn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya bêhn.

bêhna diya tê ji xaltiya

Proverb
  1. xaltî xweha diya ye, herwiha xaltî çiqas dûr be jî tim mirov wê wekî diya xwe dihesibîne. tiştên ku jêderka wanyek be an ji cîhekî bin, li ku dibin bila bibin xwe xuya dikin û mirov pê dihese.

bêhnan

Noun form bêhn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya bêhn.

bêhna xwe vekirin

Verb
  1. bêhn vedan, rehet bûn, tena bûn, aram bûn, bên vedan, tebitîn, arimîn, sekinîn, vehewîn, hedinîn, rawestîn

Arabicاستراح·استرح

bêhnçik

Adjective
  1. bêhnteng, bêhn kort, nekarîn bi sanahî bêhna xwe înan û birin

bêhn dan

Verb
  1. ji tiştekî bêhn hatin
Noun
  1. bêhn jê hatin, bêhn jê hilfûrîn
  2. (vehesîn, istirehet, pişû) Binere bêhnvedan

bêhndana

Noun form bêhndan
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya bêhndan.

bêhndanek

Noun form bêhndan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya bêhndan.

bêhndaneke

Noun form bêhndan
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya bêhndan.

bêhndanên

Noun form bêhndan
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bêhndan.

bêhndar

Adjective
  1. tiştê/a ku bêhnê dide

bêhndar dike

Verb form bêhndar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera bêhndar kirin (tewandin).

bêhndar dikim

Verb form bêhndar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera bêhndar kirin (tewandin).

bêhndar dikî

Verb form bêhndar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera bêhndar kirin (tewandin).

bêhndarkirina

Noun form bêhndarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya bêhndarkirin.

bêhndarkirinek

Noun form bêhndarkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bêhndarkirin.

bêhndarkirineke

Noun form bêhndarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bêhndarkirin.

bêhndarkirinekê

Noun form bêhndarkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya bêhndarkirin.

bêhndarkirinên

Noun form bêhndarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya bêhndarkirin.

bêhndar nake

Verb form bêhndar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bêhndar kirin (tewandin).

bêhndar nakim

Verb form bêhndar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bêhndar kirin (tewandin).

bêhndar nakî

Verb form bêhndar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bêhndar kirin (tewandin).

bêhndartir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra bêhndar.

bêhndartirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr bêhndar.

bêhnderketin

Noun
  1. seqirin, hêsabûn, rihetbûn, hêsa bûn, rihet bûn, sahil bûn

bêhn dikin

Verb form bêhn kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera bêhn kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera bêhn kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera bêhn kirin (tewandin).

bêhnefişk

Meaning
  1. hilkehilk, nefesên li ser hev
  2. gumek ji kêşa baçikê

bêhnek

Noun form bêhn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya bêhn.

bêhneke

Noun form bêhn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya bêhn.

bêhnekê

Noun form bêhn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bêhn.

bêhnewî

Adjective
  1. Tiştên ku bêhna pîs jê tê.

Arabicنتن·منتن

bêhnê

Noun form bêhn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya bêhn.

bêhnên

Noun form bêhn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya bêhn.

bêhnê saetê

Idiom
  1. her gavê, her bêhnê, her saeta, bi berdewamî, herdem, hertim, daîmen, mistemir

bêhnfere

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre bêhnfireh.

bêhnfereh

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre bêhnfireh.

bêhnfire

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre bêhnfireh.

bêhnfireh

Adjective
  1. Bisebr, baldirêj, tolerant, sabir, sebrdar, ne bêhnteng,
  2. kesa/ê sebr heye, kesa/ê zû-zû bêhnteng nabe.
  3. Pejirîner, qebûlker, tehemilker.^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicصبور

bêhnfirehî

Noun
  1. sebir, tirûş, sebat, semax, tebat, tehemil, tolerans, vehewan, hedan, hedirîn, bênfirebûn
  2. rehetî, hêwirî, xweragirî, hewîn, sekinîn, aramî, vehesîn, sebr, baldirêjî, dîşlix, misamehe^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicصبر·الأناه·المكانة·الهداد·الهداهد·تؤدة

bêhnfîreh

Adjective
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre bêhnfireh.

bêhngehek

Noun form bêhngeh
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya bêhngeh.

bêhnijîn

Verb
  1. Bêhemdî xwe dengê "hettiş" jê hatin (bi taybetî ji ber alerjiyê).
Noun
  1. pirkeyin, pişkîn, pijmîn, hilpişkîn, fişkîn, pişmîn, firijîn, ferixîn, ferixîn,
  2. bêhemdî xwe dengê "hettiş" jê hatin (bi taybetî ji ber alerjiyê)

Arabicعَطَسَ·عُطَاس·عَطْسَة

Synonymspirkeyin·pişkîn·pijmîn·hilpişkîn·fişkîn·pişmîn·firijîn·ferixîn

bêhnin

Noun form bêhn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya bêhn.

bêhninan

Noun form bêhn
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya bêhn.

bêhnine

Noun form bêhn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya bêhn.

bêhnino

Noun form bêhn
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya bêhn.

bêhnişk

Noun
  1. bêhnijîn, dengê bêhnijînê, pişmîn, firijîn, pişkîn, pijmîn

Arabicعطاس·عطس

bêhn jê hatin

Verb
  1. bêhneke xweş yan nexweş hebûn yan jê derketin:

Arabicشَمَّمَ