H

hemzayend – hendizandin

147 words

hemzayendbaz

Noun
  1. gay, homoseksûel, hemcinsbaz, (argo: qûnek, qûnder, îbne)

hemze

Noun
  1. Nîşanek alfabeya erebî ye (ء).
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

Arabicهَمْزَة·حَمْزَة

hemzeya

Noun form hemze
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya hemze.

hemzeyek

Noun form hemze
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hemze.

hemzeyeke

Noun form hemze
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya hemze.

hemzeyên

Noun form hemze
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya hemze.

hemzeyin

Noun form hemze
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya hemze.

hemzeyiyên

Noun form hemzeyî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya hemzeyî.

hemzift

Noun
  1. baltûz, xwîşkejin, diş

hemzifta

Noun form hemzift
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya hemzift.

hemziftek

Noun form hemzift
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hemzift.

hemzifteke

Noun form hemzift
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya hemzift.

hemziftekê

Noun form hemzift
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hemzift.

hemziftê

Noun form hemzift
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya hemzift.

hemziftin

Noun form hemzift
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya hemzift.

hemzik

Meaning
  1. ji heman zikî (xwişk û bira)
  2. cureyekî xwarina kurdî ye

hemzir

Meaning
  1. kerê biçûk ê xurt

Hemzo

Proper noun
  1. navekî mêran e,
  2. bernavê Hemzeyî

hen

Pronoun
  1. Guhartoyeke hinek.

henar

Noun
  1. Guhartoyeke hinar.

henareya

Noun form henare
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya henare.

henareyeke

Noun form henare
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya henare.

henareyên

Noun form henare
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya henare.

henas

Noun
  1. Guhartoyeke henase.

henase

Noun
  1. Hewayê ku mirov di dev û difinên xwe re tîne û dibe.

Soraniهەنسک·هەناسە·نەفەس·بین

Arabicنفس

Synonymsnefes·hilm·bêhn

henase dan

Verb
  1. helkêşana hewayê mirov ku di dev û difinên xwe re tîne û dibe
  2. neves kêşan, bêhin kêşan

Arabicتنفس

henase dike

Verb form henase qut kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera henase qut kirin.

henase dikim

Verb form henase qut kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera henase qut kirin.

henase dikî

Verb form henase qut kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera henase qut kirin.

henase nake

Verb form henase qut kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera henase qut kirin.

henase nakim

Verb form henase qut kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera henase qut kirin.

henase nakî

Verb form henase qut kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera henase qut kirin.

henaseya

Noun form henase
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya henase.

henaseyek

Noun form henase
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya henase.

henaseyeke

Noun form henase
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya henase.

henaseyên

Noun form henase
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya henase.

henaseyin

Noun form henase
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya henase.

henav

Noun
  1. Guhartoyeke hinav.

henbelî

Noun
  1. yek ji çar mezhebên serekî yên îslama sinî
  2. kesa/ê bawerî bi wê mezhebê heye

henc

Meaning
  1. (r) nîşaneya bendikê ya ku di navbera du peyvan an hevokan de tê danîn

hencav

Noun
  1. bazû, masûlke, lemlate, zevlek, ezalet, tarîşk

hencava

Noun form hencav
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya hencav.

hencavan

Noun form hencav
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya hencav.

hencavek

Noun form hencav
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hencav.

hencaveke

Noun form hencav
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya hencav.

hencavekê

Noun form hencav
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hencav.

hencavê

Noun form hencav
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya hencav.

hencavên

Noun form hencav
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya hencav.

hencavin

Noun form hencav
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya hencav.

hencavinan

Noun form hencav
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya hencav.

henc dike

Verb form henc kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera henc kirin.

henc dikim

Verb form henc kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera henc kirin.

henc dikî

Verb form henc kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera henc kirin.

henckirina

Noun form henckirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya henckirin.

henckirinek

Noun form henckirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya henckirin.

henckirineke

Noun form henckirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya henckirin.

henckirinekê

Noun form henckirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya henckirin.

henckirinên

Noun form henckirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya henckirin.

henckirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye henc kirin

henc nake

Verb form henc kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera henc kirin.

henc nakim

Verb form henc kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera henc kirin.

henc nakî

Verb form henc kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera henc kirin.

henda

Adjective
  1. Guhartoyeke winda.

hendbol

Noun
  1. Werzişek e ku lîstikvan gogê bi destan li erdê didin û ber bi gola dijberan ve dilivînin (di her taximek 6 lîstikvan û golgirek hene).
  2. Goga ku ew lîstik pê tê lîstin.

Arabicكُرَة يَد

hendbola

Noun form hendbol
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya hendbol.

hendbolan

Noun form hendbol
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya hendbol.

hendbolek

Noun form hendbol
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hendbol.

hendboleke

Noun form hendbol
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya hendbol.

hendbolekê

Noun form hendbol
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hendbol.

hendbolê

Noun form hendbol
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya hendbol.

hendbolin

Noun form hendbol
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya hendbol.

hendbolinan

Noun form hendbol
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya hendbol.

hendboline

Noun form hendbol
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya hendbol.

hendef

Meaning
  1. cihê ku pêşveçûn tê de xetere ye û pir kûr e; hence
  2. kendalê kûr ê bi xetere

hendesî

Adjective
  1. , geometrîk
  2. Endazeyî, girêdayê hendeseyê an endazeyê.

hendik

Noun
  1. bi kulm û dehfdanên nerm bi ser yekî ve çûn, hindik.
  2. bi hendikan(bi h ya hesen) çû serê.
  3. li ba bavê min hendik avêt min

hendik bike

Verb form hendik kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera hendik kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera hendik kirin.

hendik bikin

Verb form hendik kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera hendik kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera hendik kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera hendik kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera hendik kirin.

hendik dikin

Verb form hendik kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera hendik kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera hendik kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera hendik kirin.

hendik nakin

Verb form hendik kirin
  1. Kesê yekem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera hendik kirin.
  2. Kesê duyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera hendik kirin.
  3. Kesê sêyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera hendik kirin.

hendik neke

Verb form hendik kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera hendik kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera hendik kirin.

hendik nekin

Verb form hendik kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera hendik kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera hendik kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera hendik kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera hendik kirin.

hendizandin

Verb
  1. Xweşikkirin, lixwekirina kincên xweşik bi awayekî xweşik.