şewmîNavdêrbêyomî, şemetî, bedyomî, bêoxirî, bêqidoşî, şomî, bêpêûparî, bêwayikî, bêwatî, bûwumî, felekreşî, mûdîtî, peşkbireşî, serxuretî, pîreşî, şûmî, pîşkî, çiftî, pûşilî, bêmeymenetîrikdarî, rikatî, girdarî, kîndarî, rikgirî, bikînbûn, kînbazî, kînokî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)
şewqNavdêrRonahî, tav, nûr, geşî, hetav, birq, teys, şuhlearezû, hewes, xwestekErebîضوءHevmaneşewle·şoq
şewq danLêkerronahî dan, ronî dan, tav dan, nûr dan, ronayî dan, birqîn, teyisîn, çirisînNavdêrradyasyon, tîrojandin, tîrêjandin, ronahîdan, tîrojdanErebîأنار
şewqdarRengdêrteysok, bironahî, biriqîn, bironî, bitav, binûr, bironayî, bigeşî, bihetav, tiştê ku diteyseErebîبراق·ساطع·لامع·مشرق
şewqeNavdêrkulav, kum, kulik, fotêr, dersok, cemedanî, şaşik,cilek e ku mirov datîne ser serê xwe daku xwe pê ji sarmayê yan ji tavê biparêzefes, kefî, kevînk, serpoş^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)
şew û şekir çûn dîyarbekir, şekir rûnişt deng nekir, şew rabû pesnê xwe kirGotineke pêşiyanGuhartoyeke şeb û şekir çûn diyarbekir, şekir rûnişt dengnekir, şeb rabû pesnê xwe kir.
şexsiyetNavdêrSeteke taybetmendiyên psîkolojîk û sosyal yên nefîzîkî ku kesekî ji kesên din cuda dike.Karîzma, an jî wesfên ku mirov ji nav qerebalixê derdixe pêş.Kesê navdar yan bibandor, xisûsen yê ku di medyayê de pir derdikeve.ErebîشخصيةHevmanekesayetî·karakter·xû·xislet·karîzma·fîgûr
şexsîRengdêrkesî, kesane, arizî, tişta/ê şexsekî yan şexsanferdî, kesîn, prîvat, personal, întîm^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)Erebîشَخْصِيّ
şexsîkirinekêFormeke navdêrê → şexsîkirinRewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şexsîkirin.