Z

zehmet – zeîfxistin

118 peyv

zehmet

Navdêr
  1. Guhartoyeke zehmetî.
Rengdêr
  1. Tiştê ku bo kirina wê pirr enerjî / şiyan / hinêr û hwd hewce ye.

Erebîصَعْب

Hevmanedijwar·asê·sext·renc

zehmeta

Formeke navdêrê zehmet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zehmet.

zehmetan

Formeke navdêrê zehmet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya zehmet.

zehmetayî

Navdêr
  1. renedar, birenc, rencîn, zehmetdar, bizehmet, dijwar, çetîn, bimişûr, bikêferat, zor

zehmetbûna

Formeke navdêrê zehmetbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya zehmetbûn.

zehmetbûnek

Formeke navdêrê zehmetbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zehmetbûn.

zehmetbûneke

Formeke navdêrê zehmetbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zehmetbûn.

zehmetbûnên

Formeke navdêrê zehmetbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zehmetbûn.

zehmetdana

Formeke navdêrê zehmetdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya zehmetdan.

zehmetdanek

Formeke navdêrê zehmetdan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zehmetdan.

zehmetdar

Rengdêr
  1. renedar, birenc, rencîn, bizehmet, dijwar, çetîn, bimişûr, bikêferat, zehmetayî, zor

zehmet dike

Formeke lêkerê zehmet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera zehmet kirin (tewandin).

zehmet dikim

Formeke lêkerê zehmet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera zehmet kirin (tewandin).

zehmet dikin

Formeke lêkerê zehmet kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera zehmet kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera zehmet kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera zehmet kirin (tewandin).

zehmet dikî

Formeke lêkerê zehmet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera zehmet kirin (tewandin).

zehmet dîtin

Lêker
  1. zehmet kişandin, kêferat ditin
  2. dijwarî kişandin, tehibîn^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

zehmetek

Formeke navdêrê zehmet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zehmet.

zehmeteke

Formeke navdêrê zehmet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zehmet.

zehmetekê

Formeke navdêrê zehmet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zehmet.

zehmetê

Formeke navdêrê zehmet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zehmet.

zehmetên

Formeke navdêrê zehmet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya zehmet.

zehmetin

Formeke navdêrê zehmet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zehmet.

zehmetinan

Formeke navdêrê zehmet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zehmet.

zehmetine

Formeke navdêrê zehmet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya zehmet.

zehmetino

Formeke navdêrê zehmet
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya zehmet.

zehmetiya

Formeke navdêrê zehmetî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya zehmetî.

zehmetiyeke

Formeke navdêrê zehmetî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zehmetî.

zehmetiyên

Formeke navdêrê zehmetî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya zehmetî.

zehmetî

Navdêr
  1. zorî, dijwarî, astengî, asêtî, tundî

Erebîصُعُوبَة

zehmetî derxistin

Lêker
  1. asteng derxistin, manî derxistin
  2. cirnexweşî kirin, gelş derxistin, çetînayî derxistin, dijwarî derxistin^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

zehmetî dîtin

Lêker
  1. renc kirin, tehb dayîn, reht kirin, tehbandin, westandin

zehmetkara

Formeke navdêrê zehmetkar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zehmetkar.

zehmetkarek

Formeke navdêrê zehmetkar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zehmetkar.

zehmetkarin

Formeke navdêrê zehmetkar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zehmetkar.

zehmetkêş

Mane
  1. mirovê xwe jibo karekî zehmet dide, rêncber, pale, karker# kedkar^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Erebîمجتهد

zehmetkêşî

Navdêr
  1. ked, kesp, kar, xebat, xwe westandin, dilêşî, hejarî, tengavî
  2. renc, paletî, rêncberî

zehmet kişandin

Lêker
  1. zehmet dîtin, dijwarî kişandin, mişûr xwarin, kêferat kişandin, rene kişandin, tehibîn

zehmet nake

Formeke lêkerê zehmet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zehmet kirin (tewandin).

zehmet nakim

Formeke lêkerê zehmet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zehmet kirin (tewandin).

zehmet nakî

Formeke lêkerê zehmet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zehmet kirin (tewandin).

zehn

Navdêr
  1. Guhartoyeke zîn.

Zehra

Serenav
  1. Navekî keçan e.

zehran

Mane
  1. ziravik, zirav, zerdav, zendeq

zehr dike

Formeke lêkerê zehr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera zehr kirin (tewandin).

zehr dikim

Formeke lêkerê zehr kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera zehr kirin (tewandin).

zehr dikin

Formeke lêkerê zehr kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera zehr kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera zehr kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera zehr kirin (tewandin).

zehr dikî

Formeke lêkerê zehr kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera zehr kirin (tewandin).

zehrker

Navdêr
  1. ya/ê zehr dike
  2. lasaker, remzker, teqlîdker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

zehrkera

Formeke navdêrê zehrker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zehrker.

zehrkeran

Formeke navdêrê zehrker
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya zehrker.

zehrkerek

Formeke navdêrê zehrker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zehrker.

zehrkereke

Formeke navdêrê zehrker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zehrker.

zehrkerekê

Formeke navdêrê zehrker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zehrker.

zehrkerê

Formeke navdêrê zehrker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zehrker.

zehrkerên

Formeke navdêrê zehrker
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya zehrker.

zehrkerin

Formeke navdêrê zehrker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zehrker.

zehrkerinan

Formeke navdêrê zehrker
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zehrker.

zehrkerî

Navdêr
  1. lasakerî, teqlîdkerî, zarîkerî, zarvekerî, remzkerî, teqiîdkerî

zehr kirin

Lêker
  1. lasayî kirin, razeke kirin, teqlîd kirin, gêravî kirin, saxitandin, bîlanî kirin, hevandin, jahr dan, jahr kirin

zehv

Hoker
  1. Guhartoyeke zaf.

zeifî

Navdêr
  1. Guhartoyeke zeîfî.

ze'îf

Rengdêr
  1. Guhartoyeke zeîf.
  2. ne qelew, ne têrgoşt
  3. lawaz, qels, bêhêz, bêçare, ne sax, ne sax, ne nqayîm, ne xurt, ne qewî

Erebîنحيف·خلیل

zeîf dike

Formeke lêkerê zeîf kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera zeîf kirin (tewandin).

zeîf dikim

Formeke lêkerê zeîf kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera zeîf kirin (tewandin).

zeîf dikin

Formeke lêkerê zeîf kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera zeîf kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera zeîf kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera zeîf kirin (tewandin).

zeîf dikî

Formeke lêkerê zeîf kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera zeîf kirin (tewandin).

zeîfiya

Formeke navdêrê zeîfî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya zeîfî.

zeîfiyeke

Formeke navdêrê zeîfî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zeîfî.

zeîfiyên

Formeke navdêrê zeîfî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zeîfî.

zeîfî

Navdêr
  1. lawazî, qelsî, jarî, hejarî, bêhêzî, bêçaretî, bêxêrî, zeîfbûn
  2. sistî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

zeîfketina

Formeke navdêrê zeîfketin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya zeîfketin.

zeîfketinek

Formeke navdêrê zeîfketin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zeîfketin.

zeîfkirina

Formeke navdêrê zeîfkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya zeîfkirin.

zeîfkirinek

Formeke navdêrê zeîfkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zeîfkirin.

zeîfkirineke

Formeke navdêrê zeîfkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zeîfkirin.

zeîfkirinekê

Formeke navdêrê zeîfkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zeîfkirin.

zeîfkirinê

Formeke navdêrê zeîfkirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zeîfkirin.

zeîfkirinên

Formeke navdêrê zeîfkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zeîfkirin.

zeîf nake

Formeke lêkerê zeîf kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zeîf kirin (tewandin).

zeîf nakim

Formeke lêkerê zeîf kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zeîf kirin (tewandin).

zeîf nakî

Formeke lêkerê zeîf kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zeîf kirin (tewandin).

zeîfokî

Rengdêr
  1. jarokî, wezayokî, hêjarokî, qelsokî

zeîftir

Formeke rengdêrê
  1. Forma komparatîv ji rengdêra zeîf.