X

xwînek – xwîn li ser kelîn

140 peyv

xwînek

Formeke navdêrê xwîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xwîn.

xwîneke

Formeke navdêrê xwîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya xwîn.

xwînekê

Formeke navdêrê xwîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xwîn.

xwînende

Navdêr
  1. stranbêj, xwendevan, xwîner

xwîner

Navdêr
  1. Guhartoyeke xwendevan.

xwînê

Formeke navdêrê xwîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya xwîn.

xwînên

Formeke navdêrê xwîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya xwîn.

xwînfira

Formeke navdêrê xwînfir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya xwînfir.

xwînfirek

Formeke navdêrê xwînfir
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xwînfir.

xwînfirê

Formeke navdêrê xwînfir
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya xwînfir.

xwînfirr

Navdêr
  1. xwînxur, xwînfirî bûn, xwînrêj

xwînfirrin

Formeke navdêrê xwînfirr
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya xwînfirr.

xwîngerm

Rengdêr
  1. mirovê ji dil û viyan karî dike û li ser rijde, bi gêwil, çeleng
  2. bedew, cihêl, genc, tolaz

xwîngêr

Navdêr
  1. tolgir, heyfgir, tolwergir, tolhildêr, tolexwaz

xwîngêra

Formeke navdêrê xwîngêr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya xwîngêr.

xwîngêrek

Formeke navdêrê xwîngêr
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xwîngêr.

xwîngêrin

Formeke navdêrê xwîngêr
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya xwîngêr.

xwîngêrî

Navdêr
  1. tolgirî, heyfgirî, tolwergirî, tolhildêrî, tolexwazî

xwîngirtin

Navdêr
  1. gerisandin, çewsandin, birîna xwîngirtî

xwînheram

Rengdêr
  1. bîjî, weledzina, bîje,
  2. zarokê ku ji du kesan welidiye ku ne jinûmêrên hev in
  3. (peyvek pirr tal e û wek dijûn tê bikaranîn)

xwînheramtir

Formeke rengdêrê
  1. Forma komparatîv ji rengdêra xwînheram.

xwînhêner

Navdêr
  1. Cureyek ji lûleyên xwînê ye ko xwînê ji laş ber bi guhikê dil ve diguhazîne. Ango xwînhêner xwînê tîne guhikê dil.

Hevmanelûleya xwînhênerê

xwînin

Formeke navdêrê xwîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya xwîn.

xwîninan

Formeke navdêrê xwîn
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya xwîn.

xwînine

Formeke navdêrê xwîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya xwîn.

xwînino

Formeke navdêrê xwîn
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya xwîn.

xwîniya

Formeke navdêrê xwînî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya xwînî.

xwîniyên

Formeke navdêrê xwînî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xwînî.

xwînî

Navdêr
  1. rewşa xwînbûnê
  2. kujer, qatil
  3. xwîndar, bixwîn^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

xwînîbûn

Navdêr
  1. çûna xwînê ji erdekê mirovî, xwîn hatin ji birînek an jî ade li def jinan

xwînî dike

Formeke lêkerê xwînî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera xwînî kirin (tewandin).

xwînî dikim

Formeke lêkerê xwînî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera xwînî kirin (tewandin).

xwînî dikin

Formeke lêkerê xwînî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera xwînî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera xwînî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera xwînî kirin (tewandin).

xwînî dikî

Formeke lêkerê xwînî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera xwînî kirin (tewandin).

xwînîkirina

Formeke navdêrê xwînîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya xwînîkirin.

xwînîkirinek

Formeke navdêrê xwînîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xwînîkirin.

xwînîkirineke

Formeke navdêrê xwînîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xwînîkirin.

xwînîkirinekê

Formeke navdêrê xwînîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xwînîkirin.

xwînî nake

Formeke lêkerê xwînî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xwînî kirin (tewandin).

xwînî nakim

Formeke lêkerê xwînî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xwînî kirin (tewandin).

xwînî nakî

Formeke lêkerê xwînî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xwînî kirin (tewandin).

xwîn jê hatin

Lêker
  1. xwîn ji erdekê mirovî hatin, birîndar bûn ku xwîn bê, xwîna mirovî çûn ji egerê nexweşiyek an jî birînek
Navdêr
  1. hatina xwînê ji erdekê mirovî, birîndarbûn ku xwîn hebe, çûna xwîna mirovî ji egerê nexweşiyek an jî birînek

xwîn ji ber çûn

Lêker
  1. dema jin dikeve di adê de, sorî mangane
Mane
  1. xwînjêçûn, jiberçûna xwînê

xwîn kelîna

Formeke navdêrê
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya xwîn kelîn.

xwînkêma

Formeke navdêrê xwînkêm
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya xwînkêm.

xwînkêmek

Formeke navdêrê xwînkêm
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xwînkêm.

xwînkêmin

Formeke navdêrê xwînkêm
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya xwînkêm.

xwînkirina

Formeke navdêrê xwînkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya xwînkirin.

xwînkirinek

Formeke navdêrê xwînkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xwînkirin.

xwînkirineke

Formeke navdêrê xwînkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xwînkirin.

xwînkirinekê

Formeke navdêrê xwînkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xwînkirin.

xwînkirinên

Formeke navdêrê xwînkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xwînkirin.