Hevalo
Têkeve Dest pê bike

S

serê – serê (yekî) xwarin

142 peyv

serê

Formeke navdêrê ser
  1. Rewşa îzafeyî binavkirî yekjimar ya ser.

serê çîya

Biwêj
  1. çima vira bûye serê çîya ku kê çi dixwaze usa bikaribe bike?

serêj

Rengdêr
  1. zêde, bêqam, bêqamî, zêdegavî, zêdeyî, serpilkî, serbar

Serê Kaniyê

Serenav
  1. bajarek di navbera rojavayê Kurdistanê û bakurê Kurdistanê de ye. Ketiye nav sînorê Tirkiye û Sûriye de

serêl

Navdêr
  1. Guhartoyeke serokeşîr.

serên

Formeke navdêrê ser
  1. Rewşa îzafeyî binavkirî pirjimar ya ser.

serê pêşîn

Mane
  1. pêşîn, ewil, berê ewilî, berê pêşîn, pêştir, pêşiyê, pêşiya pêşî, ewilîn, berê ewil, pêştir

serê serî de

Biwêj
  1. pêwîst e partîyek serê serî de kadroyên xwe baş hilbijêre, ku paşê şaşî kêm werine holê

serê sibehê

Mane
  1. berbang, sibehê, sibeynî, sibeda, beyanî, sibehînî

serê sibê

Mane
  1. spêde, sibe, sihar

Soranîbeyanî

Erebîضحى

serêşa

Formeke navdêrê serêş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya serêş.

serêşana

Formeke navdêrê serêşan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya serêşan.

serêşanek

Formeke navdêrê serêşan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya serêşan.

serêşanê

Formeke navdêrê serêşan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya serêşan.

serêşanin

Formeke navdêrê serêşan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya serêşan.

serê şefeqê

Biwêj
  1. serê şefeqê me dora cendirmên romê girt, kesek ji destê me nefilitî

serêşek

Formeke navdêrê serêş
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya serêş.

serêşeke

Formeke navdêrê serêş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya serêş.

serêşekê

Formeke navdêrê serêş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya serêş.

serêşê

Formeke navdêrê serêş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya serêş.

serêşên

Formeke navdêrê serêş
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya serêş.

serêşin

Formeke navdêrê serêş
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya serêş.

serêşinan

Formeke navdêrê serêş
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya serêş.

serêşine

Formeke navdêrê serêş
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya serêş.

serêşiya

Formeke navdêrê serêşî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya serêşî.

serêşiyeke

Formeke navdêrê serêşî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya serêşî.

serêşiyên

Formeke navdêrê serêşî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya serêşî.

serêşî

Navdêr
  1. êşa serî, serêşîn
  2. nerehetî, bêzarî, bêhntengî, pirsgirêk, mişkîle

Erebîصُدَاع

serêxistin

Lêker
  1. ber bi cihekê bilind ve birin, birin bo berzahiyekê, ji cihekê nizm bo cihekê bilind birin
  2. fayde kirin, bi ser ketin, qazanc kirin, fêde kirin
  3. berahî dan, pêşekî dan, baştir dîtin, guhdana kesekê û piştguh avêtina kesekê din

Erebîالإظهـار·التصعید·ولایة·ايثار·فضل

serê xwe şûştin

Lêker
  1. serşûştin, av li xwe kirin, ser û sîçên xwe paqij kirin
  2. kincê jinan hatin, (ji bo zarokanînê, xwîna peryodîk ji jinan hatin)