navê gura derketîye, rovîya dinya wêran kirîyeGotineke pêşiyanGuhartoyeke navê guran derketiye, roviyan dinya wêran kiriye.
navê gur derketîye, lê rovî dinya xera kirGotineke pêşiyanGuhartoyeke navê gur derketiye, rovî dinyê xera dike.
navêjinFormeke lêkerê → avêtinkesê yekem pirjimar dema niha neyînî ji lêker avêtinkesê duyem pirjimar dema niha neyînî ji lêker avêtinkesê sêyem pirjimar dema niha neyînî ji lêker avêtin
navê jinê cîranok, di malê de tune arvanokGotineke pêşiyanGuhartoyeke navê jinê dînanok, mal de tune arvanok.
navê jinê dînanok, mal de tune arvanokGotineke pêşiyanli perîşanîya xwe mêze nake naxebit e li şêwran digere xwe qure dike
navê jinê dîwanok, di mal de tune arvanokGotineke pêşiyanGuhartoyeke navê jinê cîranok, di malê de tune arvanok.
navê min ne kure kerê ye, navê min emîn e; ew ahe min ji te re nemîne!Biwêjji ber xirabiya te min wer kir, înşelah ew xerabiya te be ceza nemîne
navê wê edlan e, ji mêrê xwe re nezan e, ji xelkê re kevaniya bîst û heft salan eGotineke pêşiyanGotineke pêşiyan a kurdî.
navgirNavdêrPeyvikên dikevin navbera du peyvan û wan digihînin hev: -e-, -o-, -û-.Hevmanenavbendik·navbend
navgînNavdêrTiştê ku karek pê tê kirin.wesîte, şefîi, navberkar, navbêj, mislih, navberErebîعبر·عن طريق·بواسطة·وسيط·آلة·أداة·واسطةHevmaneamraz·amûr·alet·alav
navikNavdêrfirşik, çala li zikê mirovîpişka hindirîn, beşa di nav detişta/ê di hindirê tiştekê/î debeşa xaneyêErebîسُرَّة
navika wan bi hev re hatiye birînBiwêjhevalê hev in gelek ji hev hez dikin, her ligel hev in û jibilî hev pîyalek av jî venaxwin, wek gayên coht tu car ji hev naqetin
navika xwe bi xwe birînBiwêjbiryara xwe bixweseran dayinkarê xwe bi xwe kirinpir kone ye bi hesab û kitabê xwe zanin
navikîNavdêrrewşa navikbûnênavokî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)