M

mir – miravî

138 peyv

mir

Rengdêr
  1. eklek nêzî tahl û tirş
Formeke lêkerê
  1. dema borî ji mirinê
Pêşgir
  1. pêşpirtikek e bi maneya "teyr": mirîşk, miravî
Paşgir
  1. paşpirtikek e bi maneya "teyr": sîmir
Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema borî ji lêkera mirin (tewandin).
  2. Rehê dema niha ji lêkera mirin (tewandin).

Erebîإســتهزء·إستورط·إعتطب·أفاظ·ألحم·إنتقل·أودی·بار·بیقــــر·تبـر·تـردى·ترز·تلف·تنبل·تورط·ثبر

Hevmanebimire·dimire·miriye·mirine·mirîne

mirabeya

Formeke navdêrê mirabe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mirabe.

mirabeyek

Formeke navdêrê mirabe
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mirabe.

mirabeyeke

Formeke navdêrê mirabe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mirabe.

mirabeyên

Formeke navdêrê mirabe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mirabe.

mirabeyin

Formeke navdêrê mirabe
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mirabe.

mi'rac

Navdêr
  1. Guhartoyeke mîrac.

miraceet kirin

Lêker
  1. Guhartoyeke miraciet kirin.
Navdêr
  1. Guhartoyeke miracietkirin.

miracetker

Navdêr
  1. serlêder, daxwazker, dawaker, amojkar, ricaker, tikaker

miracie

Navdêr
  1. dubarekirina kar u kiriyarekê bo cara du yê

miraciet

Navdêr
  1. serlêdan, daxwazkirin, amojî, şêwr, xwestin, ricajêkirin, tikajêkirin
  2. miracie

miracieta

Formeke navdêrê miraciet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya miraciet.

miracietan

Formeke navdêrê miraciet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya miraciet.

miraciet dike

Formeke lêkerê miraciet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera miraciet kirin.

miraciet dikim

Formeke lêkerê miraciet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera miraciet kirin.

miraciet dikî

Formeke lêkerê miraciet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera miraciet kirin.

miracietek

Formeke navdêrê miraciet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya miraciet.

miracieteke

Formeke navdêrê miraciet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya miraciet.

miracietekê

Formeke navdêrê miraciet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya miraciet.

miracietê

Formeke navdêrê miraciet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya miraciet.

miracietên

Formeke navdêrê miraciet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya miraciet.

miracietin

Formeke navdêrê miraciet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya miraciet.

miracietinan

Formeke navdêrê miraciet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya miraciet.

miracietine

Formeke navdêrê miraciet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya miraciet.

miracietker

Navdêr
  1. ya/ê miraciet dike
  2. serlêder, daxwazker, ricaker, tikaker, dawaker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

miracietkerek

Formeke navdêrê miracietker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya miracietker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya miracietker.

miracietkerekî

Formeke navdêrê miracietker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya miracietker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya miracietker.

miracietkerê

Formeke navdêrê miracietker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya miracietker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya miracietker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a miracietker.

miracietkirina

Formeke navdêrê miracietkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya miracietkirin.

miracietkirinek

Formeke navdêrê miracietkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya miracietkirin.

miracietkirineke

Formeke navdêrê miracietkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya miracietkirin.

miracietkirinekê

Formeke navdêrê miracietkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya miracietkirin.

miracietkirinên

Formeke navdêrê miracietkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya miracietkirin.

miraciet nake

Formeke lêkerê miraciet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera miraciet kirin.

miraciet nakim

Formeke lêkerê miraciet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera miraciet kirin.

miraciet nakî

Formeke lêkerê miraciet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera miraciet kirin.

mirad

Navdêr
  1. Hesret, daxwaz, hêvî, xwestek, umêd, awat, xwezî.

Erebîرغبة·المنیة·الوكد

mirada

Formeke navdêrê mirad
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mirad.

miradan

Formeke navdêrê mirad
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya mirad.

miraddar

Rengdêr
  1. bihesret, bidaxwaz, bihêvî, bixwestek, biumêd, biawat

miradek

Formeke navdêrê mirad
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mirad.

miradeke

Formeke navdêrê mirad
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya mirad.

miradekê

Formeke navdêrê mirad
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mirad.

miradê

Formeke navdêrê mirad
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mirad.

miradên

Formeke navdêrê mirad
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya mirad.

miradin

Formeke navdêrê mirad
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mirad.

miradinan

Formeke navdêrê mirad
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya mirad.

miradine

Formeke navdêrê mirad
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya mirad.

miradino

Formeke navdêrê mirad
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya mirad.

miradiya

Formeke navdêrê miradî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya miradî.

miradiyên

Formeke navdêrê miradî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya miradî.

mirahiq

Rengdêr
  1. sinêl, genc, ciwan, law

mirandin

Lêker
  1. kuştin, nexasma tiştên bêcan
  2. temirandin, vemirandin
  3. bêdeng kirin
  4. Bihayê tiştekî pir kêm kirin. Semyanekî bê nirx kirin.

Erebîالإبسال·الإزهاق·الإماتة·الإهلاك

mirandina

Formeke navdêrê mirandin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mirandin.

mirandinan

Formeke navdêrê mirandin
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya mirandin.

mirandinek

Formeke navdêrê mirandin
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mirandin.

mirandineke

Formeke navdêrê mirandin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya mirandin.

mirandinekê

Formeke navdêrê mirandin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mirandin.

mirandinê

Formeke navdêrê mirandin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mirandin.

mirandinên

Formeke navdêrê mirandin
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya mirandin.

mirandinin

Formeke navdêrê mirandin
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mirandin.

mirandininan

Formeke navdêrê mirandin
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya mirandin.

mirandinine

Formeke navdêrê mirandin
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya mirandin.

mirandî

Rengdêr
  1. ya / yê ku hatiye mirandin

miraqb

Rengdêr
  1. Çavdêr, çawdêr, zêrevan, parêzvan, goyînger, hêsyar, hevşiyar.

Erebîالمراقب

mirar

Navdêr
  1. sewalê/a ku hê nehatî serjêkirin miriye û êdî goşt ên wan nayê xwarin.
  2. kelexê mirî yê heywanan
  3. (mecazî) pîs, heram
Rengdêr
  1. necis, heram, pîs, herimî, terêf, murdar

Soranîmirdar·murdar

Erebîفَطِيسَة

mirar bûn

Lêker
  1. mirin, pîs bûn, herimîn, necis bûn, heram bûn, murdar bûn

mirarbûna

Formeke navdêrê mirarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mirarbûn.

mirarbûnek

Formeke navdêrê mirarbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya mirarbûn.

mirarbûneke

Formeke navdêrê mirarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya mirarbûn.

mirarbûnê

Formeke navdêrê mirarbûn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mirarbûn.

mirarbûnên

Formeke navdêrê mirarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mirarbûn.

mirar dike

Formeke lêkerê mirar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera mirar kirin.

mirar dikim

Formeke lêkerê mirar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera mirar kirin.

mirar dikî

Formeke lêkerê mirar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera mirar kirin.

mirariya

Formeke navdêrê mirarî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya mirarî.

mirariyên

Formeke navdêrê mirarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mirarî.

mirarî

Navdêr
  1. morî, mirwarî, mircan
  2. Rewşa mirarbûnê.

Erebîالعقیق·العقیقة

mirarkirina

Formeke navdêrê mirarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mirarkirin.

mirarkirinek

Formeke navdêrê mirarkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mirarkirin.

mirarkirineke

Formeke navdêrê mirarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mirarkirin.

mirarkirinekê

Formeke navdêrê mirarkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mirarkirin.

mirarkirinên

Formeke navdêrê mirarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mirarkirin.

mirar nake

Formeke lêkerê mirar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mirar kirin.

mirar nakim

Formeke lêkerê mirar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mirar kirin.

mirar nakî

Formeke lêkerê mirar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mirar kirin.

mirate

Navdêr
  1. Pê mirina mirov ji laşê mayî ra tê gotin.

miratiya

Formeke navdêrê miratî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya miratî.

miravî

Navdêr
  1. Hin cûnên firindeyên refî û avî ne, çengên wan zirav, kuriyên wan qut û nikilên wan pan in; hêlînên xwe di nav axê de ava dikin û têjikên wan ji qelpbûnê ve melevan in.

Erebîبطة

Hevmanewerdek·sone