K

kûr – kûş kirin

131 peyv

kûr

Rengdêr
  1. Cihê ku binê wê dûr li bin seviyeya axê.
  2. Tiştê ku derek wê ji seviyeya asayî ya dorberên wê dirêj li jêr.
  3. dûrûdirêj, mezin, giring, nediyar:
  4. Dengê nizm yê ji dûr ve tê.
  5. nediyar, nefermî, neresmî:
  6. himbiz:
  7. hecmek mezin:

Soranîqûl

Erebîعَمِيق

Hevmanekar·ker·kêr·kir·kîr

kûrahiya

Formeke navdêrê kûrahî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kûrahî.

kûrahiyeke

Formeke navdêrê kûrahî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kûrahî.

kûrahiyên

Formeke navdêrê kûrahî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kûrahî.

kûrahî

Navdêr
  1. cihê kûr
  2. qiyasa kûrbûna tiştekî yan derekê

Erebîعمق·جوف·قعر·غمق·الأعماق·القعب·المعق

kûraniya

Formeke navdêrê kûranî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kûranî.

kûraniyeke

Formeke navdêrê kûranî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kûranî.

kûraniyên

Formeke navdêrê kûranî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kûranî.

kûrbînî

Navdêr
  1. jîrî, dûrbînî, zihn, fehmkirin

kûrbûna

Formeke navdêrê kûrbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kûrbûn.

kûrbûnek

Formeke navdêrê kûrbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kûrbûn.

kûrbûneke

Formeke navdêrê kûrbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kûrbûn.

kûrbûnên

Formeke navdêrê kûrbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kûrbûn.

kûr dibim

Formeke lêkerê
  1. Forma dema niha ya kesê yekem a yekjimar ya kûr bûn.

kûr dike

Formeke lêkerê kûr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kûr kirin (tewandin).

kûr dikim

Formeke lêkerê kûr kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kûr kirin (tewandin).

kûr dikî

Formeke lêkerê kûr kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kûr kirin (tewandin).

kûre

Navdêr
  1. êtûn, firin, argûn, kuçk

kûrebîna

Formeke navdêrê kûrebîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kûrebîn.

kûrebînek

Formeke navdêrê kûrebîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kûrebîn.

kûrebînê

Formeke navdêrê kûrebîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kûrebîn.

kûrebînin

Formeke navdêrê kûrebîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kûrebîn.

kûrekiya

Formeke navdêrê kûrekî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kûrekî.

kûresiya

Formeke navdêrê kûresî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kûresî.

kûresî

Navdêr
  1. Cihê kûr ku tîrêjên tavê lê nakevin û timî sî li ser e.

kûrewiya

Formeke navdêrê kûrewî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kûrewî.

kûreya

Formeke navdêrê kûre
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kûre.

kûreyek

Formeke navdêrê kûre
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kûre.

kûreyeke

Formeke navdêrê kûre
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kûre.

kûreyên

Formeke navdêrê kûre
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kûre.

kûreyin

Formeke navdêrê kûre
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kûre.

kûreyiya

Formeke navdêrê kûreyî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kûreyî.

kûrgeha

Formeke navdêrê kûrgeh
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kûrgeh.

kûr hizir kirin

Lêker
  1. kûr fikirîn, kûr pûnijîn, kûr ramîn, kûr fikir kirin

kûrik

Navdêr
  1. cihê kûr yê biçûk, çala biçûk, kûrgehek
  2. Cihên li cilê mirovî yê ku mirov dikare tiştan bike tê de.
  3. (Bi maneya kurên biçûk, lawik): Awayê xelet yê nîvîsîna peyva "kurik".

Erebîجيب·الكنة·جبب

Hevmane(cihên di cilê mirovî de):·berîk·cêbik

kûrika

Formeke navdêrê kûrik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kûrik.

kûrikek

Formeke navdêrê kûrik
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kûrik.

kûritiya

Formeke navdêrê kûritî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kûritî.

kûrî

Navdêr
  1. Guhartoyeke kûrahî.

kûr kirin

Lêker
  1. qewirandin, baş kulan, qul kirin, qewar kirin
  2. kurt kirin, qusandin, jêve kirin, birîn, kin kirin

kûrkirina

Formeke navdêrê kûrkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kûrkirin.

kûrkirinên

Formeke navdêrê kûrkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kûrkirin.

kûrkirî

Rengdêr
  1. ya / yê ku hatiye kûr kirin

kûrn

Navdêr
  1. Guhartoyeke conî.

kûr nake

Formeke lêkerê kûr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kûr kirin (tewandin).

kûr nakim

Formeke lêkerê kûr kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kûr kirin (tewandin).

kûr nakî

Formeke lêkerê kûr kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kûr kirin (tewandin).

kûrpîv

Navdêr
  1. dîwar, rastpîv, temam, tekûk, sedê sed, êkser

Erebîسبر غور·قياس العمق

kûrpîva

Formeke navdêrê kûrpîv
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kûrpîv.

kûrpîva aviya

Formeke navdêrê
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kûrpîva avê.

kûrpîvek

Formeke navdêrê kûrpîv
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kûrpîv.

kûrpîveke

Formeke navdêrê kûrpîv
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kûrpîv.

kûrpîvekê

Formeke navdêrê kûrpîv
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kûrpîv.

kûrpîvê

Formeke navdêrê kûrpîv
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kûrpîv.

kûrpîvin

Formeke navdêrê kûrpîv
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kûrpîv.

kûrsiya

Formeke navdêrê kûrsî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kûrsî.

kûrsî

Navdêr
  1. rûniştek, daniştek, dîwanke, niyer

kûrtî

Navdêr
  1. Guhartoyeke kûrahî.

kûr û dûr

Rengdêr
  1. Guhartoyeke kûrûdûr.
  2. hûrûkûr, jidil, cidî, kûr, dûrûdirêj

kûrûdûrtir

Formeke rengdêrê
  1. Forma komparatîv ji rengdêra kûrûdûr.

kûsik

Navdêr
  1. belor, belot, belûr, bilûr, cam, şûşe

kûsika

Formeke navdêrê kûsik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kûsik.

kûsikek

Formeke navdêrê kûsik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kûsik.

kûsikekê

Formeke navdêrê kûsik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kûsik.

kûsikê

Formeke navdêrê kûsik
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya kûsik.

kûsikin

Formeke navdêrê kûsik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kûsik.

kûsile

Navdêr
  1. mamê miz, kûsî, kûsele, req, kîsele, kîsel

kûsiyek

Formeke navdêrê kûsî
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya kûsî.

kûsiyê

Formeke navdêrê kûsî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya kûsî.

kûsiyên

Formeke navdêrê kûsî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya kûsî.

kûsî

Navdêr
  1. ajaleke çarlingî ye û di bin qalikek req ve ye û giran dimeşe.
  2. kûsiyê avê: req

Erebîسُلَحْفَاة

Hevmanereq·mamê miz

kûsîtiyên

Formeke navdêrê kûsîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kûsîtî.

kûso

Navdêr
  1. Binêre kûsî.

kûş

Navdêr
  1. destpêk,sereta,serekanî,serkûş,

kûşa

Formeke navdêrê kûş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kûş.

kûşametî

Navdêr
  1. rêz, rûmet, giramî
  2. hêjatî, nirx, biha, qedir, qîmet, giranî, rêz
  3. namûs, şeref

kûşek

Formeke navdêrê kûş
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kûş.

kûşk

Navdêr
  1. Guhartoyeke kişk.