K

kul – kuleyin

139 peyv

kul

Cînav
  1. hemû, gişt, tev
Navdêr
  1. Bakterî û mîkrobên xirab ketin leşî.
  2. Birîna ku di laş de bi sedemên hundurîn şên hatiye.
  3. leng, kulek, kuloke, qot, kût, kesê ku ji sedema lingek an her du linên wî bi gospe û terabe ne, nikane bidirûstî birê biçe
  4. derd
Rengdêr
  1. biêş, jandar, biazar, nesax, nexweş

Erebîالتهاب·قرحة·الطاعون

Hevmaneiltihab·enflamasyon·êş·jan·azar·nesaxî·nexweşî

kulab

Navdêr
  1. Guhartoyeke kulav.

kulafe

Rengdêr
  1. Yê/a ku cesaret li def nebe ku dişê an diwêre karek bike.

Erebîالجبان

Hevmanekulekfireh·tirsonek·newêrok·ceban·qûnfireh

kulah

Navdêr
  1. kum, kulav
  2. tac, tanc, kumê serê padîşahan

kulandibe

Formeke lêkerê kulandin
  1. Kesê sêyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera kulandin.

kulandibim

Formeke lêkerê kulandin
  1. Kesê yekem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera kulandin.

kulandibin

Formeke lêkerê kulandin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera kulandin.
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera kulandin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera kulandin.

kulandibî

Formeke lêkerê kulandin
  1. Kesê duyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera kulandin.

kulandibû

Formeke lêkerê kulandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera kulandin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera kulandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera kulandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera kulandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera kulandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera kulandin.

kulandibûya

Formeke lêkerê kulandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera kulandin.
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera kulandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera kulandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera kulandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera kulandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera kulandin.

kulandin

Lêker
  1. licimandin, nicimandin, lengirandin

kulandina

Formeke navdêrê kulandin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kulandin.

kulandinek

Formeke navdêrê kulandin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kulandin.

kulandiye

Formeke lêkerê kulandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kulandin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kulandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kulandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kulandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kulandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kulandin.

kulav

Navdêr
  1. kum, kulik, kulahik, şewqe, fes, dersok, cemedanî, şaşik, kefî, kevînk, serpoş,
  2. parçeyek cilan e mirov dike serê xwe (bi taybetî daku ji sarmayê bêt parastin)
  3. kitan, kepeng, xepeng, ferencî
  4. saqoyê şivanan, qapûtê şivanan, cibeyê şivanan
  5. xalî, xalîçe, berik
  6. bi taybetî çawê kulav ji mûyê lawiran,ne hirî
  7. pence, pencik, pencirk, lep, nînokên tûj yên hin heywanan

Erebîقُبَّعَة·برنيطة

kulava

Formeke navdêrê kulav
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kulav.

kulavan

Formeke navdêrê kulav
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kulav.

kulavdûn

Navdêr
  1. cûre yek gul an kulîlk an giya ye û xwerbar e

kulavek

Formeke navdêrê kulav
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulav.

kulaveke

Formeke navdêrê kulav
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kulav.

kulavekê

Formeke navdêrê kulav
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulav.

kulavê

Formeke navdêrê kulav
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kulav.

kulavên

Formeke navdêrê kulav
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kulav.

kulavin

Formeke navdêrê kulav
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kulav.

kulavinan

Formeke navdêrê kulav
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kulav.

kulavine

Formeke navdêrê kulav
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kulav.

kulavino

Formeke navdêrê kulav
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kulav.

kulaviya

Formeke navdêrê kulavî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kulavî.

kulavk

Navdêr
  1. kumik, kimik, kumên biçûk

kulavka

Formeke navdêrê kulavk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kulavk.

kulavkek

Formeke navdêrê kulavk
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulavk.

kulavkeke

Formeke navdêrê kulavk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kulavk.

kulavkekê

Formeke navdêrê kulavk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulavk.

kulavker

Navdêr
  1. kulavçêker

Erebîالقلاس

kulavkera

Formeke navdêrê kulavker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kulavker.

kulavkerek

Formeke navdêrê kulavker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulavker.

kulavkerekê

Formeke navdêrê kulavker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulavker.

kulavkerê

Formeke navdêrê kulavker
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya kulavker.

kulavkerin

Formeke navdêrê kulavker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kulavker.

kulavkê

Formeke navdêrê kulavk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kulavk.

kulavkin

Formeke navdêrê kulavk
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kulavk.

kulavkiya

Formeke navdêrê kulavkî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kulavkî.

kulavok

Navdêr
  1. Riwekeke ku pelgên wê girin, orta xweda nêrî dide û ew nêrî tê spîkirin û xwarin.

kulavoka

Formeke navdêrê kulavok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kulavok.

kulavokek

Formeke navdêrê kulavok
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kulavok.

kulb

Navdêr
  1. xela, birç, gava ku xwarin u dexlûdan kêm dibe u xelk hemî di mînît birçî u kêm xwarn

kulbewî

Rengdêr
  1. kesa/ê ku pirr dixwe, têrnexwar
  2. (lê dîsan jî têr nabe)

Hevmanezikîn

kulbik

Navdêr
  1. kuling, qezme, tevir, qazme
  2. bîdon, dewlik

kulbika

Formeke navdêrê kulbik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kulbik.

kulbikan

Formeke navdêrê kulbik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kulbik.

kulbikek

Formeke navdêrê kulbik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulbik.

kulbikeke

Formeke navdêrê kulbik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kulbik.

kulbikekê

Formeke navdêrê kulbik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulbik.

kulbikê

Formeke navdêrê kulbik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kulbik.

kulbikên

Formeke navdêrê kulbik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kulbik.

kulbikin

Formeke navdêrê kulbik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kulbik.

kulbikinan

Formeke navdêrê kulbik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kulbik.

kulbûnî

Navdêr
  1. gurîdar, handar, sorbûnî, arandinî

kul dike

Formeke lêkerê kul kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kul kirin.

kul dikim

Formeke lêkerê kul kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kul kirin.

kul dikî

Formeke lêkerê kul kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kul kirin.

kule

Navdêr
  1. torra yan perdeya yan çadira ku mirovî ji pêşûyan diparêze
  2. kesên bindest: kole, evd

Erebîناموسیة

kuleg

Navdêr
  1. kulek, pencere a ser xanî(ser banî), pencereya biçûk.

kulega

Formeke navdêrê kuleg
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kuleg.

kuleh

Mane
  1. kum, kolos, kulik, kumik, kule, telik, kulav, serkulav, terlik, kuvik, kovik

kulek

Navdêr
  1. wêrekî, bistehî, cesaret
  2. terş, kewal, bizin yan nêrî yan karik
  3. pencere, pace, şibak, şivak
  4. rojing, boriya ku dûkêlê sopeyan tê re derdikeve derveyî xanî
Rengdêr
  1. Kesa/ê normal nameşe ji ber ku lingê wê / wî diêşe.
Formeke navdêrê
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kul.

Erebîأَعْرَج·أَكْسَح·أَشَلّ

Hevmanelinger·seqet

kuleka

Formeke navdêrê kulek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kulek.

kulekan

Formeke navdêrê kulek
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kulek.

kulek bûn

Lêker
  1. seqet bûn, linger bûn, şil bûn, leng bûn, qot bûn

kulekbûna

Formeke navdêrê kulekbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kulekbûn.

kulekbûnek

Formeke navdêrê kulekbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kulekbûn.

kulekbûnên

Formeke navdêrê kulekbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kulekbûn.

kulek dike

Formeke lêkerê kulek kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kulek kirin.

kulek dikim

Formeke lêkerê kulek kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kulek kirin.

kulek dikî

Formeke lêkerê kulek kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kulek kirin.

kulekek

Formeke navdêrê kulek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulek.

kulekeke

Formeke navdêrê kulek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kulek.

kulekekê

Formeke navdêrê kulek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulek.

kulekê

Formeke navdêrê kulek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kulek.

kulekên

Formeke navdêrê kulek
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kulek.

kulekin

Formeke navdêrê kulek
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kulek.

kulekinan

Formeke navdêrê kulek
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kulek.

kulekine

Formeke navdêrê kulek
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kulek.

kulekino

Formeke navdêrê kulek
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kulek.

kulekiya

Formeke navdêrê kulekî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kulekî.

kulekiyeke

Formeke navdêrê kulekî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kulekî.

kulekiyên

Formeke navdêrê kulekî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kulekî.

kulekî

Navdêr
  1. rewşa ku kesek tê de kulek e
  2. lengî, seqetî, kûdî, qorimî, kopî, qotîk, lingerî, seqet, kêmendamî, qotbûn^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kulekkirina

Formeke navdêrê kulekkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kulekkirin.

kulekkirinek

Formeke navdêrê kulekkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kulekkirin.

kulekkirineke

Formeke navdêrê kulekkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kulekkirin.

kulekkirinekê

Formeke navdêrê kulekkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kulekkirin.

kulekkirinên

Formeke navdêrê kulekkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kulekkirin.

kulek nake

Formeke lêkerê kulek kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kulek kirin.

kulek nakim

Formeke lêkerê kulek kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kulek kirin.

kulek nakî

Formeke lêkerê kulek kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kulek kirin.

kuleşûtik

Navdêr
  1. beho, behok, hûk afirandiyê nîgaşî ê hov di gitî û zimanê zarokan de, ewê ku pê zarokan ditirsînin

kuleya

Formeke navdêrê kule
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kule.

kuleyek

Formeke navdêrê kule
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kule.

kuleyeke

Formeke navdêrê kule
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kule.

kuleyên

Formeke navdêrê kule
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kule.

kuleyin

Formeke navdêrê kule
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kule.