Hevalo
Têkeve Dest pê bike

K

ket – ketk

147 peyv

ket

Navdêr
  1. nefel
Formeke lêkerê
  1. Kesê sêyem yekjimar raboriya sade ji lêkera ketin (tewandin).
Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema borî ji lêkera ketin (tewandin).

Erebîنَفَل

Hevmane-kev-

ketan

Navdêr
  1. Guhartoyeke kitan.

ketbî

Rengdêr
  1. nivîskî, kîtabî, tişta/ê ku hatiye nivîsîn

keten

Navdêr
  1. cawê kitan

Erebîكتان

kete qirika min

Biwêj
  1. îro sîdar hat kete qirika min û deynê xwe ji min stand

keter

Navdêr
  1. alavê ku têlan qed dike

Ketfo

Serenav
  1. navekî zilaman e

ketibim

Formeke lêkerê ketin
  1. Kesê yekem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera ketin (tewandin).

ketibûm

Formeke lêkerê ketin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera ketin (tewandin).

ketibûma

Formeke lêkerê ketin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera ketin (tewandin).

ketibûme

Formeke lêkerê ketin
  1. Kesê yekem yekjimar çîrokiya boriya dûdar ji lêker ketin (tewandin).

ketik

Navdêr
  1. Guhartoyeke kitik.

ketil

Navdêr
  1. Amaneke elektrîkî ku ji bo kelandina avê tê bikaranîn.

ketila

Formeke navdêrê ketil
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ketil.

ketim

Rengdêr
  1. (bêdeng, devgirtî): Guhartoyeke ketûm.
Formeke lêkerê
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya sade ji lêkera ketin (tewandin).

ketime

Formeke lêkerê ketin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker ketin (tewandin).

ketin

Lêker
  1. (bêhemdî xwe) Hatin xwarê, nizm bûn, dahatin.
  2. Xwe li ser piyên xwe negirtin.
  3. Çûn di derekê ve.
  4. bûn bara yekî/ê, bûn behra yekî/ê
  5. li hev qelibîn, hatin ber yan ser hev:
  6. eleqedar nebûn, têkilî nekirin:
  7. kêm bûn
Navdêr
  1. (bêhemdî xwe) Hatin xwarê, nizm bûn, dahatin.
  2. Xwe li ser piyên xwe negirtin.
  3. Çûn di derekê ve.
  4. Bûn bara yekî/ê, bûn behra yekî/ê.
  5. Çalakiyek ji hilweşandinê.
  6. Çalakiyek ji Dawiyê.

Soranîکەوتن

Erebîوَقَعَ·سَقَطَ·تَسَاقَطَ·هَوَى

ketina

Formeke navdêrê ketin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ketin.

ketina diliya

Formeke navdêrê
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ketina dilî.

ketinan

Formeke navdêrê ketin
  1. Rewşa çemandî ya pirjimara a binavkirî ya ketin.

ketin ber

Lêker
  1. zehmet kêşan, tûşî arîşekê bûn, tiştek bi serê (yekî/ê) hatin, arîşek hatin di rêya yekî/ê de
  2. poşman bûn, tobe kirin
Navdêr
  1. tûşbûn

ketinbera

Formeke navdêrê ketinber
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ketinber.

ketinberek

Formeke navdêrê ketinber
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ketinber.

ketinbereke

Formeke navdêrê ketinber
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ketinber.

ketinberekê

Formeke navdêrê ketinber
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ketinber.

ketinberê

Formeke navdêrê ketinber
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ketinber.

ketinberin

Formeke navdêrê ketinber
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ketinber.

ketin binî

Biwêj
  1. mizeferê hurim pir caran dikete binê bahaddîn, jê agahdarîyan bidest dixist

ketindar

Rengdêr
  1. keşdar, belgan, demekê diwerînit

ketin derî

Mane
  1. wek sebeba tiştekî hatin dîtin, ketina sedema tiştekî histuyê kesekî

ketin destî

Biwêj
  1. bi dest ve hatin, peyda bûn, gihiştinê, bi dest ketin:
  2. Nan nakeve destê feqîran. (Feqîr nikarin nanî / xwarinê bo xwe peyda bikin.)
  3. ketin bin dest yan bin kontrolê:
  4. Efrîn ketiye destê dijminan.

ketin dû tiştekî

Lêker
  1. Teqîb kirin û li dû çûyîna tiştekî ji bo bidestxistin, girtin yan kuştina wê/wî.

ketinek

Formeke navdêrê ketin
  1. Rewşa navkî ya yekjimar a nebinavkirî ya ketin.

ketineke

Formeke navdêrê ketin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ketin.

ketinekê

Formeke navdêrê ketin
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a nebinavkirî ya ketin.

ketinê

Formeke navdêrê ketin
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya ketin.
  2. Rewşa bangkirinê ya yekjimar a ketin.

ketinên

Formeke navdêrê ketin
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya ketin.

ketin hesarê

Mane
  1. gemarokirî man, dorpêçkirî man, ketin dorpêçê

ketin hev

Mane
  1. hev girtin, girtin hev, rabûn hev

ketinin

Formeke navdêrê ketin
  1. Rewşa navkî ya pirjimar a nebinavkirî ya ketin.

ketininan

Formeke navdêrê ketin
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a nebinavkirî ya ketin.

ketinine

Formeke navdêrê ketin
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya ketin.

ketinino

Formeke navdêrê ketin
  1. Rewşa bangkirinê ya pirjimar a ketin.

ketin îşa

Formeke navdêrê
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ketin îş.

ketin kemînê

Mane
  1. ketin bûseyê, ketin dafê, ketin lepikê, ketin tapikê, kemîn danîn, kemîn kirin, kozik danîn

ketin kîsikê

Biwêj
  1. tu li vira min bikujî, bawer bike ku tu tişt nakeve kîsikê te

ketin mesrefê

Biwêj
  1. di dewata xwîşka min de bavê min gelek kete mesrefê

ketin nav

Lêker
  1. gihîştin, hatin nava, têketina nav, têketin nav, lêzêde kirin, tê xistin, kirin nav, ranav ketin, tê ketin

Erebîأدخل

ketin nav derdan

Biwêj
  1. di bîyanîyê de mirov hîn pirtir dikeve nav kul û derdan

ketin pey

Mane
  1. dan pey, dan dû, ketin pê, pê ketin

ketin qeytê

Mane
  1. ihtimam dan, bal dan, ketin telaşê, hewl dan, cehdandin, eleqe, baldan, ketin heyrê, talaş kişandin, meraq kirin

Erebîاهتم

ketin qirika (yekî)

Biwêj
  1. gengeşe kirin, nîqaş kirin, bi kesekî re ketin gengeşê û devejeniyê

Erebîجدل

ketin rê

Biwêj
  1. dest bi çûna derekê kirin, ber bi cihekî ve çûn

ketin seriyên

Formeke navdêrê
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ketin serî.

ketin serî

Lêker
  1. aqil jê birîn, ketin aqilî, jê bawer kirin, pê bawer bûn
  2. hatin bîrê, ji bîr nekirin

ketin telê

Biwêj
  1. çivîkên welatê me jî êdî hînê dafîkê însanan bûne, zû bi zû nakevine telan

ketinvana

Formeke navdêrê ketinvan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ketinvan.

ketinvanek

Formeke navdêrê ketinvan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ketinvan.

ketinvanekê

Formeke navdêrê ketinvan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ketinvan.

ketinvanê

Formeke navdêrê ketinvan
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya ketinvan.

ketinvanin

Formeke navdêrê ketinvan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ketinvan.

ketin xewê

Mane
  1. hênijîn, nivistin, ra ketin, razan, xewîn, xewtin, ve ketin, raketin, veketin, nivîn, xew kirin

ketî

Rengdêr
  1. tişta/ê yan kesa/ê ku ketiye
  2. westiyayî
  3. ji evînê bêzar bûn
  4. di taqîkirinekê/imtîhanekê de bi ser ne keftin
  5. Nanê şewitî; nanê ku ketiye tendûrê û şewitîye.
Formeke lêkerê
  1. Kesê duyem yekjimar raboriya sade ji lêkera ketin (tewandin).

Erebîالردیغ·الصریع·الواجب·خاوي·منحط

ketîbeya

Formeke navdêrê ketîbe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ketîbe.

ketîbeyek

Formeke navdêrê ketîbe
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ketîbe.

ketîbeyeke

Formeke navdêrê ketîbe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ketîbe.

ketîbeyên

Formeke navdêrê ketîbe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ketîbe.

ketîbeyin

Formeke navdêrê ketîbe
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ketîbe.

ketîbûna

Formeke navdêrê ketîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ketîbûn.

ketîbûnek

Formeke navdêrê ketîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ketîbûn.

ketîbûnên

Formeke navdêrê ketîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ketîbûn.

ketî dike

Formeke lêkerê ketî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera ketî kirin.

ketî dikim

Formeke lêkerê ketî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera ketî kirin.

ketî dikî

Formeke lêkerê ketî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera ketî kirin.

ketîk

Navdêr
  1. Guhartoyeke kitik.

ketîkirina

Formeke navdêrê ketîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya ketîkirin.

ketîkirinek

Formeke navdêrê ketîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya ketîkirin.

ketîkirineke

Formeke navdêrê ketîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya ketîkirin.

ketîkirinekê

Formeke navdêrê ketîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya ketîkirin.

ketîkirinên

Formeke navdêrê ketîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ketîkirin.

ketî nake

Formeke lêkerê ketî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ketî kirin.

ketî nakim

Formeke lêkerê ketî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ketî kirin.

ketî nakî

Formeke lêkerê ketî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ketî kirin.

ketîye xamê

Biwêj
  1. tu qey bêjî ketîye xamê, kes ewî di van rojan da nabîne

ketk

Navdêr
  1. Guhartoyeke kitik.