D

dijî – dijqanûnîtî

134 peyv

dijî

Daçek
  1. li dij, eks, zid, ters, hember, li rexê din, bi temamî jê cuda, qet ne wek hev, dijber, hevber, miqabil, kerb, kîn:
Formeke lêkerê
  1. Dema niha kesê duyem yekjimar ya jiyan.:
  2. Tu li kû dijî? (Mala te li kû derê ye?)
  3. Ew nemiriye, hê jî dijî.
Mane
  1. dij-

Erebîضِدّ

Hevmanedijîm·dijîn

dijî bûn

Lêker
  1. Guhartoyeke dij bûn.
Navdêr
  1. Guhartoyeke dijbûn.

dijîm

Formeke lêkerê jîn
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera jîn (tewandin).

dijîn

Formeke lêkerê jiyan
  1. Dema niha kesa yekem/duyem/sêyem pirjimar ya jiyan.

dijîne

Formeke lêkerê jandin
  1. Forma dema niha ya kesê sêyem a yekjimar ya jandin.

dijînim

Formeke lêkerê jandin
  1. Forma dema niha ya kesê yekem a yekjimar ya jandin.

dijînin

Formeke lêkerê jandin
  1. Forma dema niha ya kesê yekem a pirjimar ya jandin.
  2. Forma dema niha ya kesê duyem a pirjimar ya jandin.
  3. Forma dema niha ya kesê sêyem a pirjimar ya jandin.

dijînî

Formeke lêkerê jandin
  1. Forma dema niha ya kesê duyem a yekjimar ya jandin.

dijkariya

Formeke navdêrê dijkarî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dijkarî.

dijkarî

Navdêr
  1. dijîtî, dijdarî, nesazî, nakokî, dijayetî, lec

dij kirin

Lêker
  1. mandel kirin, caris kirin, êrîş kirin, guman kirin
Navdêr
  1. cariskirin, vepijilandin

dijkirina

Formeke navdêrê dijkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya dijkirin.

dijkirinek

Formeke navdêrê dijkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dijkirin.

dijkirineke

Formeke navdêrê dijkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dijkirin.

Dijle

Serenav
  1. Navekî lawan e.

dijlêdan

Mane
  1. dij, beramber, diravê metalî, jimêrk, bi dijî, boks lêdan

dijmane

Rengdêr
  1. peyvên wateya wan dijî hev, gotinên maneya wan tersî yek, bêjeyên me'neya zidî hev

Hevmanedijwate

dijmenda

Formeke navdêrê dijmend
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dijmend.

dijmêr

Navdêr
  1. ristikek e ku hin libên girover pê ve hene û mirov di destê xwe de dilivîne
  2. (bi taybetî dema ku duayan dijimêre)

Erebîمسبحة

Hevmanetizbî

dijmêra

Formeke navdêrê dijmêr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya dijmêr.

dijmêran

Formeke navdêrê dijmêr
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya dijmêr.

dijmêrek

Formeke navdêrê dijmêr
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dijmêr.

dijmêreke

Formeke navdêrê dijmêr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya dijmêr.

dijmêrekê

Formeke navdêrê dijmêr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dijmêr.

dijmêrê

Formeke navdêrê dijmêr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dijmêr.

dijmêrên

Formeke navdêrê dijmêr
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya dijmêr.

dijmêrin

Formeke navdêrê dijmêr
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya dijmêr.

dijmêrinan

Formeke navdêrê dijmêr
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya dijmêr.

dijmêrine

Formeke navdêrê dijmêr
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya dijmêr.

dijmin

Navdêr
  1. Kesên yan komên dijî hev şer dikin.
  2. Dewletên têkiliyên wan bi hev re xirab in.
  3. Kesa/ê kerbên wê / wî ji kesekê/î vedibin û dixwaze ziyanê bigihîniyê.

Erebîعَدُوّ·عَدُوَّة

Hevmaneneyar

dijmina

Formeke navdêrê dijmin
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dijmin.

dijminan

Formeke navdêrê dijmin
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya dijmin.

dijminane

Rengdêr
  1. bi awayekî dijmin
  2. neyarane, dijminwarî, dijminkî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

dijminatiya

Formeke navdêrê dijminatî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya dijminatî.

dijminatî

Navdêr
  1. neyarî, dijberî, reqabet, reqîbî, mixalifî, xisûmet,
  2. ne hevaltî, ne dostî,
  3. dijminên hev bûn
  4. hevrikî, pêşbazî, pêşbirk, hisûmet^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Soranîdujminkarî

Erebîعداوة·خصومة·ندية·منافسة·تنافس·مخاصمة·خصام·الإرة·الحسیكة·الذحل·الشحناء·الشحنة·العقبولة·المئرة·النمي·الوغـر·شأفة·طائل·معاداة

dijmin bi halê dijmin nizane

Gotineke pêşiyan
  1. dema mirov û hinekî din dijminê hev û din be, mirov hertiştî xwe, tevgerê xwe halê xwe jê vedişêre.

dijminek

Formeke navdêrê dijmin
  1. Rewşa navkî ya yekjimar a nebinavkirî ya dijmin.

dijmineke

Formeke navdêrê dijmin
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dijmin.

dijminekê

Formeke navdêrê dijmin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dijmin.

dijminekî

Formeke navdêrê dijmin
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya dijmin.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya dijmin.

dijminê

Formeke navdêrê dijmin
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya dijmin.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dijmin.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a dijmin.

dijminê bava nabin dostê lawa

Gotineke pêşiyan
  1. ev gotineke feodalî ye. jibo dozê xwînî(xwîndarî) hatiye gotin. mirovek dijmine bavekî be ji xwe nabe dostê lawê wî jî. kîdibe bila bibe ji dijminre law bav ap pismam yek e.

dijminê biaqil ji dostê bêaqil çêtir e

Gotineke pêşiyan
  1. dostê bêaqil mirov li teşqeleyan diqewimîne û sûdeya wî ji mirov re tune ye.lê dijminê biaqil mirov dizane wêçibike, herwiha dijminê biaqil li gor rê û rêbazên jiyanê tevdigere.

dijminê dijminê mirov dostê mirov e

Gotineke pêşiyan
  1. ku dijminê mirov hebe, çi xisar bigihîje wî kêfa mirov tê. lewma ku dijminê dijminê mirov hebe mirov pê retêkiliyê datîne û li himber wî mirov dibin yek. heke ew jî xisarê bide dijminê mirov baş e.

dijminê dijwar ji dostê xayin çêtir e

Gotineke pêşiyan
  1. dijminê aqilmend ji dostê xayîn çêtir e, lê hinekî cûdatî tê de heye.wekî ku dijminê pir dijwar be mirovjî xwe li himber wî dijwar dike an mirov li gor wê yekê devdîrên xwe çêdike.

dijminê mezin

Mane
  1. neyarê sereke, şeytan, dijminê sereke, xwîndijmin

dijminên

Formeke navdêrê dijmin
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya dijmin.

dijminê te gêrik be jî hesabê wî bike

Gotineke pêşiyan
  1. dijmin dijmin e. çi bi çûk çi mezin.heke mirov hesabê dijminê biçûk neke û di serî de ji holê raneke ançareseriyekê jê re nebîne, her ku biçe wê mezin bibe û gelek dijminê din î biçûk derkevin holê.

dijminin

Formeke navdêrê dijmin
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr ya pirjimar a nebinavkirî ya dijmin.

dijmininan

Formeke navdêrê dijmin
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya dijmin.

dijminine

Formeke navdêrê dijmin
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya dijmin.

dijminino

Formeke navdêrê dijmin
  1. Rewşa bangkirinê ya mê û nêr pirjimar a dijmin.

dijminî dikin

Formeke lêkerê dijminî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera dijminî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera dijminî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera dijminî kirin (tewandin).

dijminkî

Navdêr
  1. dijminane, neyarane, nayarkî, dijminwarî

dijmino

Formeke navdêrê dijmin
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya dijmin.

dijminwarî

Navdêr
  1. dijminane, neyarane, nayarkî, dijminkî

dijmirovî

Navdêr
  1. barbarî, hovîtî, wehşiyet, barbarîzm, nemirovî

dijmîn dan

Lêker
  1. Guhartoyeke dijûn dan.
Navdêr
  1. Guhartoyeke dijûndan.

dijn

Mane
  1. êdî, ji bilî, ji derî, xeynî, dujna

dij nake

Formeke lêkerê dij kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dij kirin (tewandin).

dij nakim

Formeke lêkerê dij kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dij kirin (tewandin).

dij nakî

Formeke lêkerê dij kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dij kirin (tewandin).

dijon

Navdêr
  1. Guhartoyeke dijûn (“çêr”).

dijqanûnîtî

Navdêr
  1. dijzagonîtî, dijyasayîtî,
  2. kar û kiryarên dijî qanûnê