D

devl – dev zûha bûn

116 peyv

devl

Mane
  1. ber, tov, del, weçe, bere, dondan, pêça, nevî

devla

Daçek
  1. Guhartoyeke dêvla.

devleq

Mane
  1. devlok, tirdevk, devtijî, devbelaş

devleqî

Mane
  1. gewezetî, devbelaşî, mecazî

devlewitandî

Mane
  1. devpîs, devlewitî, zimanbigû, devbigû, zimançepel, zimanfiltandî, çêrok

devlewitî

Mane
  1. devpîs, devlewitandî, zimanbigû, devbigû, zimançepel, zimanfiltandî, çêrok, xeberok

devliken

Rengdêr
  1. kesê/a ku ji ber ku bikêf e madê wî/ê xweş e.
  2. mirovekî tim devliken e

devlikenbûna

Formeke navdêrê devlikenbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya devlikenbûn.

devlikenbûnek

Formeke navdêrê devlikenbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya devlikenbûn.

devlikenbûnên

Formeke navdêrê devlikenbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya devlikenbûn.

devliken dike

Formeke lêkerê devliken kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera devliken kirin.

devliken dikim

Formeke lêkerê devliken kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera devliken kirin.

devliken dikî

Formeke lêkerê devliken kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera devliken kirin.

devlikenî

Navdêr
  1. kenokî, devkenokî, rûkenokî, girnijokî, devkenî, beşûşî, rûkenî, rûlikenî

devlikenkirina

Formeke navdêrê devlikenkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya devlikenkirin.

devlikenkirinek

Formeke navdêrê devlikenkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya devlikenkirin.

devlikenkirineke

Formeke navdêrê devlikenkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya devlikenkirin.

devlikenkirinekê

Formeke navdêrê devlikenkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya devlikenkirin.

devlikenkirinên

Formeke navdêrê devlikenkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya devlikenkirin.

devliken nake

Formeke lêkerê devliken kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera devliken kirin.

devliken nakim

Formeke lêkerê devliken kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera devliken kirin.

devliken nakî

Formeke lêkerê devliken kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera devliken kirin.

devlikentir

Formeke rengdêrê
  1. Forma komparatîv ji rengdêra devliken.

devlikentirîn

Formeke rengdêrê
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr devliken.

devlo

Rengdêr
  1. nexweş, netûj, nebirr, jikarketî

Erebîخشن·ثلم·الأثلم·الفلل

devlok

Mane
  1. tirdevk, xeberguhêz, fil, devtijî, devbelaş, devleq, gezok, gezek, gezende, gezker, gezgezok, bêjok, zimanbaz, biziman

devlokiya

Formeke navdêrê devlokî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya devlokî.

devlokî

Navdêr
  1. tirdevkî, xeberguhêzî, bêjokî, zimanbazî

devlopik

Mane
  1. kesê ku devê wî bîçûk û ber bi pêş e

devmirî

Rengdêr
  1. bêdeng û kêmaxêv
  2. acizê axaftinê û xweparastinê

devnerm

Mane
  1. zimanşirîn, zarsivik

Erebîملسن·لسانو حلو

devnixûn

Navdêr
  1. nixûn, girtî, sergirtî, zimnî, veşartî, dernixûn, sernixûn, poznixûn, nihênî, nepenî, nependî, rûnixûn

devnixûna

Formeke navdêrê devnixûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya devnixûn.

devnixûnek

Formeke navdêrê devnixûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya devnixûn.

devo

Formeke navdêrê dev
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya dev.

devok

Navdêr
  1. Awayê ango şêweyê zimanê yan axiftina herêmekê yan bajarekî yan gundekî û hwd.
  2. Ne zimanê standard.
  3. Zimanê axiftinê, ne zimanê nivîsînê.
  4. Zimanê taybet, ne zimanê giştî.

Erebîلهجة

devoka

Formeke navdêrê devok
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya devok.

devolusyon

Navdêr
  1. hinek ji desthilat û silteyên hikûmeta navendî dan birêveberên herêmî

devpîsî

Navdêr
  1. zimanpîsî, rewşa gotina axiftinên kirêt

devqusk

Navdêr
  1. cobir, bêvilpan, meqesok, lar, quzgezk, borîç, pozgolik, serik

devquska

Formeke navdêrê devqusk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya devqusk.

devsist

Mane
  1. kesê ku nikare raz û bîsan veşêre

devşêr

Navdêr
  1. core guleke mîna devê şêrane (Scrophulariaceae, Antirrhinum),

devşêra

Formeke navdêrê devşêr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya devşêr.

devşêran

Formeke navdêrê devşêr
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya devşêr.

devşêrek

Formeke navdêrê devşêr
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya devşêr.

devşêreke

Formeke navdêrê devşêr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya devşêr.

devşêrekê

Formeke navdêrê devşêr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya devşêr.

devşêrê

Formeke navdêrê devşêr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya devşêr.

devşêrên

Formeke navdêrê devşêr
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya devşêr.

devşêrin

Formeke navdêrê devşêr
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya devşêr.

devşêrinan

Formeke navdêrê devşêr
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya devşêr.

devşêrine

Formeke navdêrê devşêr
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya devşêr.

devşik

Mane
  1. bevş, bevşik, pîrika tevnê, tevrik, sinkolk, kulbe, kulbik, kulbeyê biçûk

devşilî

Mane
  1. pirbêjî, pelpel, pitat, pûçbêjî, çenebazî

dev şirîn kirin

Biwêj
  1. me devê wana bi gotinên xweş şirîn kir û paşê birêkir

devşîrîn

Mane
  1. zimanşîrîn, zarxweş, devxweş, devnerm

devteqîn

Mane
  1. pirbêj, zarbêj, çenebaz, lewçe, pel pel, geveze

dev tijî kirin

Biwêj
  1. ew devê xwe tijî kir, lê nizanim di civînê de çima tiştek negot?

devtiya

Formeke navdêrê devtî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya devtî.

dev û dev

Hoker
  1. Guhartoyeke devûdev.
  2. bi ser devê xwe de, ji serî bo xwarê, serûçav berev erdî

dev û lêv

Navdêr
  1. Guhartoyeke devûlêv.
  2. derûlêv, devûlixav, derûdifin, serûçav, rû,
  3. dev û difin û derdorên wan
  4. (gotinek tehl anku neşirîn e)
  5. derûlixav^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

dev û lixav

Navdêr
  1. Guhartoyeke devûlixav.
  2. devûlêv, derûlêv, derûlixav, derûdifin, serûçav, rû,
  3. dev û difin û derdorên wan
  4. (gotinek tehl anku neşirîn e)

devzendik

Mane
  1. devpî, devmil, devê mil, qonçik

devzirav

Navdêr
  1. tifeng, demançe
Rengdêr
  1. Kesê ku dizane peyvan li hev bîne û xweş dipeyive.

dev zûha bûn

Biwêj
  1. dema dor berê gundê me girtin, ji tirsan devê zarokan zûha dibûn, lema pir av vedixwann