Ş

şî – şî kirin

134 words

şî

Noun
  1. Guhartoyeke şû.

şî'ar

Noun
  1. Guhartoyeke moto.
  2. dirûşm, slogan, parola, moto, nîşan, şan, elamet, îşaret

Arabicشِعار

şîara

Noun form şîar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şîar.

şîaran

Noun form şîar
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şîar.

şîarek

Noun form şîar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şîar.

şîareke

Noun form şîar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şîar.

şîarekê

Noun form şîar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şîar.

şîarê

Noun form şîar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şîar.

şîarên

Noun form şîar
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya şîar.

şîarin

Noun form şîar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şîar.

şîarinan

Noun form şîar
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şîar.

şîarine

Noun form şîar
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya şîar.

şîariyên

Noun form şîarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şîarî.

şîdetî

Adjective
  1. tund, tûj, dijwar, bihêz, biqewet, hişk

şî'e

Noun
  1. Guhartoyeke şîe.
  2. mezhebek serekî ya Îslamê ye
  3. û îmam Eliyê pismamê Mihemed pêxemberî û dûndeya Elî wek şûngirên dirist yên Mihemedî dihesibîne
  4. (alîgirên wê mezhebê bi taybetî li Îranê û başûrê Iraqê hene)
  5. şîî, alîgirên wê mezhebê

şîetiyên

Noun form şîetî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şîetî.

şîeya

Noun form şîe
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şîe.

şîeyek

Noun form şîe
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şîe.

şîeyên

Noun form şîe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şîe.

şîeyin

Noun form şîe
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şîe.

şîfa

Noun
  1. saxbûna ji nesaxiyan,
  2. çarebûna nexweşiyan, nemana êşan

şîfabûna

Noun form şîfabûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şîfabûn.

şîfabûnek

Noun form şîfabûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şîfabûn.

şîfabûneke

Noun form şîfabûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şîfabûn.

şîfabûnê

Noun form şîfabûn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şîfabûn.

şîfabûnên

Noun form şîfabûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şîfabûn.

şîfa dike

Verb form şîfa kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera şîfa kirin (tewandin).

şîfa dikim

Verb form şîfa kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera şîfa kirin (tewandin).

şîfa dikin

Verb form şîfa kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şîfa kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şîfa kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şîfa kirin (tewandin).

şîfa dikî

Verb form şîfa kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera şîfa kirin (tewandin).

şîfa dîtin

Verb
  1. baş bûn, pak bûn, rihet bûn
Noun
  1. başbûn, pakbûn, rihetbûn

şîfakirina

Noun form şîfakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya şîfakirin.

şîfakirinek

Noun form şîfakirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şîfakirin.

şîfakirineke

Noun form şîfakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şîfakirin.

şîfakirinekê

Noun form şîfakirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şîfakirin.

şîfakirinê

Noun form şîfakirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şîfakirin.

şîfakirinên

Noun form şîfakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şîfakirin.

şîfa nake

Verb form şîfa kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şîfa kirin (tewandin).

şîfa nakim

Verb form şîfa kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şîfa kirin (tewandin).

şîfa nakî

Verb form şîfa kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şîfa kirin (tewandin).

şîfaya

Noun form şîfa
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şîfa.

şîfayek

Noun form şîfa
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şîfa.

şîfayeke

Noun form şîfa
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şîfa.

şîfayên

Noun form şîfa
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şîfa.

şîfre

Noun
  1. Peyvek yan jî frazek (biwêj, hevok) nepen e, divê bi kar bê ta ku destûra têketin yan jî bikaranîna tiştekî bi dset bikeve.

Arabicكَلِمَةُ مُرُور·كَلِمَةُ سِرّ

şîfre dike

Verb form şîfre kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera şîfre kirin (tewandin).

şîfre dikim

Verb form şîfre kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera şîfre kirin (tewandin).

şîfre dikin

Verb form şîfre kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şîfre kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şîfre kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şîfre kirin (tewandin).

şîfre dikî

Verb form şîfre kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera şîfre kirin (tewandin).

şîfrekirina

Noun form şîfrekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya şîfrekirin.

şîfrekirinek

Noun form şîfrekirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şîfrekirin.

şîfrekirineke

Noun form şîfrekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şîfrekirin.

şîfrekirinekê

Noun form şîfrekirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şîfrekirin.

şîfrekirinên

Noun form şîfrekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şîfrekirin.

şîfre nake

Verb form şîfre kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şîfre kirin (tewandin).

şîfre nakim

Verb form şîfre kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şîfre kirin (tewandin).

şîfre nakî

Verb form şîfre kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şîfre kirin (tewandin).

şîfreya

Noun form şîfre
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şîfre.

şîfreyek

Noun form şîfre
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şîfre.

şîfreyeke

Noun form şîfre
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şîfre.

şîfreyên

Noun form şîfre
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şîfre.

şîfreyin

Noun form şîfre
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şîfre.

şîft

Noun
  1. dor, nobe, ger, tiştên ku li dû hev tên kirin yan diqewimin

şîfta

Noun form şîft
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şîft.

şîftan

Noun form şîft
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şîft.

şîftek

Noun form şîft
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şîft.

şîfteke

Noun form şîft
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şîft.

şîftekê

Noun form şîft
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şîft.

şîftê

Noun form şîft
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şîft.

şîftên

Noun form şîft
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya şîft.

şîftin

Noun form şîft
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şîft.

şîftinan

Noun form şîft
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şîft.

şîftine

Noun form şîft
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya şîft.

Şîistan

Noun
  1. Sîistan herêma başûrê Iraqê ya ku piranî misilmanên şîî yên ereb lê dijîn
  2. (ta niha ne navek fermî ye)
  3. şîistan: her devera ku misilmanên şîî lê piranî ne

şî'î

Noun
  1. Guhartoyeke şîî.
  2. Kesa/ê ji mezheba şîe.

şîîtiya

Noun form şîîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şîîtî.

şî'îtî

Noun
  1. Guhartoyeke şîîtî.
  2. mezheba şîiyan

şîkayet kirin

Verb
  1. Guhartoyeke şikayet kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke şikayetkirin.

şîke

Noun
  1. hîle, fêl, lêhb, qîle

şîkeya

Noun form şîke
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şîke.

şîkeyek

Noun form şîke
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şîke.

şîkeyên

Noun form şîke
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şîke.

şîkeyin

Noun form şîke
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şîke.

şî kirin

Verb
  1. Guhartoyeke şû kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke şûkirin.