Ş

Şam – şamoz

106 words

Şam

Proper noun
  1. Paytextê Sûriyeyê.
  2. Sûriye û Libnan û Filistîn û deverên din yên nêzîkî wan
Noun
  1. (tişta ku dişewite û ronahiyê dide) Binere: şemam
  2. (riwekek xwerbar e) Binere: genimê şamî
  3. êvar, şev

Arabicدِمَشْق·جَيْرُون·الشَّام

SynonymsDîmeşq

şaman

Noun
  1. pêxemberên yan alimên dînî yên hin miletên eşîrî yên ku gazî giyan û cinan dikin

şamaniyên

Noun form şamanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şamanî.

şamborek

Noun
  1. semsek, borekên Şamê, şalufe, şalûfe
  2. cûnek xwarinê ku ji şikeva, lorik, goşt, pîvaz û hwd li ser sêlê çêdibe

şamdank

Noun
  1. (çirakman) çiradank, findank, mûmdank,
  2. amanek e ji bo demê şemalikê hil dikin bikin tê de

Arabicشمعدان·حمالة مرتفعة

şamdanka

Noun form şamdank
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şamdank.

şamdankek

Noun form şamdank
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şamdank.

şamdankê

Noun form şamdank
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şamdank.

şamdankin

Noun form şamdank
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şamdank.

şamê

Adverb
  1. Guhartoyeke şalê.

şamên

Noun form şam
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şam.

şamik

Noun
  1. garis, genimê şamî
  2. bacansor, firingî, pamîdor
  3. elok, hindî, elîşîş

şamika

Noun form şamik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şamik.

şamikan

Noun form şamik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şamik.

şamikek

Noun form şamik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şamik.

şamikeke

Noun form şamik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şamik.

şamikekê

Noun form şamik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şamik.

şamikê

Noun form şamik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şamik.

şamikên

Noun form şamik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya şamik.

şamikin

Noun form şamik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şamik.

şamikinan

Noun form şamik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şamik.

şamikine

Noun form şamik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya şamik.

şamilbûna

Noun form şamilbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şamilbûn.

şamilbûnek

Noun form şamilbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şamilbûn.

şamilbûnên

Noun form şamilbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şamilbûn.

şamil dike

Verb form şamil kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera şamil kirin (tewandin).

şamil dikim

Verb form şamil kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera şamil kirin (tewandin).

şamil dikin

Verb form şamil kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şamil kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şamil kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şamil kirin (tewandin).

şamil dikî

Verb form şamil kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera şamil kirin (tewandin).

şamiliya

Noun form şamilî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şamilî.

şamiliyên

Noun form şamilî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şamilî.

şamilkirina

Noun form şamilkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya şamilkirin.

şamilkirinek

Noun form şamilkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şamilkirin.

şamilkirineke

Noun form şamilkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şamilkirin.

şamilkirinekê

Noun form şamilkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şamilkirin.

şamilkirinên

Noun form şamilkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şamilkirin.

şamil nake

Verb form şamil kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şamil kirin (tewandin).

şamil nakim

Verb form şamil kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şamil kirin (tewandin).

şamil nakî

Verb form şamil kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şamil kirin (tewandin).

şamî

Noun
  1. Guhartoyeke genimokê şamî (“genimê şamî”).
Adjective
  1. Kesa/ê ku hindik por li serî şên dibe yan jî qet lê şên nabe.
  2. Ya / yê Şamê yan ji Şamê

Synonymskêmpirç·kêmpor·bêpirç·bêpor·keçel·dîmeşqî

şamîk

Noun
  1. cilliq, elok, elelok, eleşîş, bûq, lûq, qelemûne, culux, cilix, cêlux, bûqelemû, mirîşkeşa
  2. şamî, eloelo, cilûx^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

şamîka

Noun form şamîk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şamîk.

şamîkan

Noun form şamîk
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şamîk.

şamîkek

Noun form şamîk
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şamîk.

şamîkeke

Noun form şamîk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şamîk.

şamîkekê

Noun form şamîk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şamîk.

şamîkê

Noun form şamîk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şamîk.

şamîkin

Noun form şamîk
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şamîk.

şamîkinan

Noun form şamîk
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şamîk.

şamîl bûn

Verb
  1. Guhartoyeke şamil bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke şamilbûn.

şamoşewlo

Meaning
  1. nepêketî, neşikestî, nemûnasîb, şapoşewlo

şamoz

Adjective
  1. Guhartoyeke şehmoz.