Î

-îstî – îstrîdye

138 words

îstîfa

Noun
  1. veçixîn, îstîqale, destjêderban, devjêberdan, nemana li ser karê xwe, hêlana karê, êdî karê xwe nekirin

Arabicاستقالة

îstîfade bike

Verb form îstîfade kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera îstîfade kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera îstîfade kirin.

îstîfade bikin

Verb form îstîfade kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera îstîfade kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera îstîfade kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera îstîfade kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera îstîfade kirin.

îstîfade dikin

Verb form îstîfade kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îstîfade kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îstîfade kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îstîfade kirin.

îstîfade nakin

Verb form îstîfade kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îstîfade kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îstîfade kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îstîfade kirin.

îstîfade neke

Verb form îstîfade kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera îstîfade kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera îstîfade kirin.

îstîfade nekin

Verb form îstîfade kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îstîfade kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îstîfade kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îstîfade kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera îstîfade kirin.

îstîfa dike

Verb form îstîfa kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera îstîfa kirin (tewandin).

îstîfa dikim

Verb form îstîfa kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera îstîfa kirin (tewandin).

îstîfa dikin

Verb form îstîfa kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îstîfa kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îstîfa kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îstîfa kirin (tewandin).

îstîfa dikî

Verb form îstîfa kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera îstîfa kirin (tewandin).

îstîfakerekî

Noun form îstîfaker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya îstîfaker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya îstîfaker.

îstîfakerê

Noun form îstîfaker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya îstîfaker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îstîfaker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a îstîfaker.

îstîfakirina

Noun form îstîfakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya îstîfakirin.

îstîfakirinek

Noun form îstîfakirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îstîfakirin.

îstîfakirineke

Noun form îstîfakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îstîfakirin.

îstîfakirinekê

Noun form îstîfakirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îstîfakirin.

îstîfakirinê

Noun form îstîfakirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îstîfakirin.

îstîfakirinên

Noun form îstîfakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îstîfakirin.

îstîfa nake

Verb form îstîfa kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îstîfa kirin (tewandin).

îstîfa nakim

Verb form îstîfa kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îstîfa kirin (tewandin).

îstîfa nakî

Verb form îstîfa kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îstîfa kirin (tewandin).

îstîfaya

Noun form îstîfa
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya îstîfa.

îstîhza

Noun
  1. tehn, bizmardanan, qeşmerî, yarî, gotin û axiftinên ku mirov pê diêşe

Arabicاستهزاء·سخرية

îstîmna

Noun
  1. destperk, masturbasyon, onanîzm

Arabicالإستمناء

îstîqale

Noun
  1. îstîfa, destjêderban, devjêberdan, nemana li ser karê xwe, hêlana karê, êdî karê xwe nekirin

Arabicاستقالة

îstîqale dike

Verb form îstîqale kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera îstîqale kirin (tewandin).

îstîqale dikim

Verb form îstîqale kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera îstîqale kirin (tewandin).

îstîqale dikin

Verb form îstîqale kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îstîqale kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îstîqale kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îstîqale kirin (tewandin).

îstîqale dikî

Verb form îstîqale kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera îstîqale kirin (tewandin).

îstîqalekerekî

Noun form îstîqaleker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya îstîqaleker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya îstîqaleker.

îstîqalekerê

Noun form îstîqaleker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya îstîqaleker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îstîqaleker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a îstîqaleker.

îstîqalekirina

Noun form îstîqalekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya îstîqalekirin.

îstîqalekirinek

Noun form îstîqalekirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îstîqalekirin.

îstîqalekirineke

Noun form îstîqalekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îstîqalekirin.

îstîqalekirinekê

Noun form îstîqalekirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îstîqalekirin.

îstîqalekirinê

Noun form îstîqalekirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îstîqalekirin.

îstîqalekirinên

Noun form îstîqalekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îstîqalekirin.

îstîqale nake

Verb form îstîqale kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îstîqale kirin (tewandin).

îstîqale nakim

Verb form îstîqale kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îstîqale kirin (tewandin).

îstîqale nakî

Verb form îstîqale kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îstîqale kirin (tewandin).

îstîsmar bike

Verb form îstîsmar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).

îstîsmar bikim

Verb form îstîsmar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).

îstîsmar bikin

Verb form îstîsmar kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).

îstîsmar bikî

Verb form îstîsmar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).

îstîsmar dike

Verb form îstîsmar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).

îstîsmar dikim

Verb form îstîsmar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).

îstîsmar dikin

Verb form îstîsmar kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).

îstîsmar dikî

Verb form îstîsmar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).

îstîsmarkirina

Noun form îstîsmarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya îstîsmarkirin.

îstîsmarkirinek

Noun form îstîsmarkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îstîsmarkirin.

îstîsmarkirineke

Noun form îstîsmarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îstîsmarkirin.

îstîsmarkirinekê

Noun form îstîsmarkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îstîsmarkirin.

îstîsmar nake

Verb form îstîsmar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).

îstîsmar nakim

Verb form îstîsmar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).

îstîsmar nakin

Verb form îstîsmar kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).

îstîsmar nakî

Verb form îstîsmar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).

îstîsmar neke

Verb form îstîsmar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).

îstîsmar nekim

Verb form îstîsmar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).

îstîsmar nekin

Verb form îstîsmar kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).

îstîsmar nekî

Verb form îstîsmar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îstîsmar kirin (tewandin).