Î

îluzyon – îmamtî

144 words

îluzyon

Noun
  1. Tiştê ku ne wisan e wek ku dixwiye.
  2. Tiştê ku dixwiye lê di rastiyê de nîne.
  3. Baweriya bi tiştek ku ne rast e yan nîne.
  4. Sihirbazî, fêlbazî.

Arabicهذیان

îluzyona

Noun form îluzyon
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya îluzyon.

îluzyonek

Noun form îluzyon
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îluzyon.

îluzyonê

Noun form îluzyon
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îluzyon.

îluzyonin

Noun form îluzyon
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya îluzyon.

îluzyonîst

Noun
  1. Kesê ku îluzyonan dike, fêlên bi hinêran destan yan aletan dikin û ji temaşevanan re ecêb dixuyin.

Synonymsefsûnker·sêrebend

îlxas

Adverb
  1. Guhartoyeke îlhes.

Îlyas

Noun
  1. navek zelaman e
  2. pêxemberek bû

îm

Meaning
  1. ev
  2. pêşgireke ku tê pêşiya peyvên têkildarî demê û /m/ya wê dikeve mînak: îcar, îro, îsal, îtir

îma dike

Verb form îma kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera îma kirin (tewandin).

îma dikim

Verb form îma kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera îma kirin (tewandin).

îma dikin

Verb form îma kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îma kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îma kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îma kirin (tewandin).

îma dikî

Verb form îma kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera îma kirin (tewandin).

îmaj

Noun
  1. wêne, rism, foto, nîgar, eks, şikil, fotograf, reng, xeml, dirûv
  2. şan, şeref, qenciyên yan xirabiyên ku kesek pê tê nasîn

îmaja

Noun form îmaj
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya îmaj.

îmajan

Noun form îmaj
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya îmaj.

îmajek

Noun form îmaj
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îmaj.

îmajeke

Noun form îmaj
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya îmaj.

îmajekê

Noun form îmaj
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îmaj.

îmajê

Noun form îmaj
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îmaj.

îmajên

Noun form îmaj
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya îmaj.

îmajin

Noun form îmaj
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya îmaj.

îmajinan

Noun form îmaj
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya îmaj.

îmajine

Noun form îmaj
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya îmaj.

îmajiya

Noun form îmajî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya îmajî.

îmajiyên

Noun form îmajî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îmajî.

îmakera

Noun form îmaker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya îmaker.

îmakeran

Noun form îmaker
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya îmaker.

îmakerek

Noun form îmaker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îmaker.

îmakereke

Noun form îmaker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya îmaker.

îmakerekê

Noun form îmaker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îmaker.

îmakerekî

Noun form îmaker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya îmaker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya îmaker.

îmakerê

Noun form îmaker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya îmaker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îmaker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a îmaker.

îmakerin

Noun form îmaker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya îmaker.

îmakerinan

Noun form îmaker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya îmaker.

îmakerine

Noun form îmaker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya îmaker.

îmakerî

Noun form îmaker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya îmaker.

îmakero

Noun form îmaker
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya îmaker.

îmakirina

Noun form îmakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya îmakirin.

îmakirinek

Noun form îmakirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îmakirin.

îmakirineke

Noun form îmakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îmakirin.

îmakirinekê

Noun form îmakirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îmakirin.

îmakirinê

Noun form îmakirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îmakirin.

îmakirinên

Noun form îmakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îmakirin.

îmakirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye îma kirin

îmal

Noun
  1. çêkirina tiştan ji kereseyên xam

îmala

Noun form îmal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya îmal.

îmalan

Noun form îmal
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya îmal.

îmal bike

Verb form îmal kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera îmal kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera îmal kirin (tewandin).

îmal bikin

Verb form îmal kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera îmal kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera îmal kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera îmal kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera îmal kirin (tewandin).

îmal dikin

Verb form îmal kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îmal kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îmal kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îmal kirin (tewandin).

îmalek

Noun form îmal
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îmal.

îmaleke

Noun form îmal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya îmal.

îmalekê

Noun form îmal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îmal.

îmalê

Noun form îmal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îmal.

îmalên

Noun form îmal
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya îmal.

îmalin

Noun form îmal
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya îmal.

îmalinan

Noun form îmal
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya îmal.

îmaline

Noun form îmal
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya îmal.

îmaliya

Noun form îmalî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya îmalî.

îmaliyên

Noun form îmalî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îmalî.

îmalker

Noun
  1. hilberîner, ya/ê îmal dike

îmalkera

Noun form îmalker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya îmalker.

îmalkerek

Noun form îmalker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îmalker.

îmalkerê

Noun form îmalker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îmalker.

îmalkerin

Noun form îmalker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya îmalker.

îmal nake

Verb form îmal kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îmal kirin (tewandin).

îmal nakim

Verb form îmal kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îmal kirin (tewandin).

îmal nakin

Verb form îmal kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îmal kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îmal kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îmal kirin (tewandin).

îmal nakî

Verb form îmal kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îmal kirin (tewandin).

îmal neke

Verb form îmal kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera îmal kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera îmal kirin (tewandin).

îmal nekim

Verb form îmal kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îmal kirin (tewandin).

îmal nekin

Verb form îmal kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îmal kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îmal kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îmal kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera îmal kirin (tewandin).

îmal nekî

Verb form îmal kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îmal kirin (tewandin).

îmam

Noun
  1. mela, xoce, mamosteya/ê dînê Îslamê, seroka/ê dînî ya misilmanan

Arabicإِمَام

îmambûn

Noun
  1. meletî, îmamtî, îmamî (melebûn

îmamek

Noun form îmam
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya îmam.

îmamet

Meaning
  1. di nav endamên Ehlibeytê de serweriya kar û barên rêvebiriyê
  2. zanatiya zanistên şerîetê dinimîne

îmamê

Noun form îmam
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya îmam.

îmamên

Noun form îmam
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya îmam.

îmamiya

Noun form îmamî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya îmamî.

îmamiyên

Noun form îmamî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îmamî.

îmamî

Noun
  1. rewşa îmambûnê
  2. lîderî, serokatî, pêşengî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)