Î

îde – îdîdok

140 words

îde

Noun
  1. Guhartoyeke îdea.

îdea

Noun
  1. raman, fikir, hizir, pûnij
  2. Guhartoyeke îdia.

îdeal dike

Verb form îdeal kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera îdeal kirin (tewandin).

îdeal dikim

Verb form îdeal kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera îdeal kirin (tewandin).

îdeal dikin

Verb form îdeal kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îdeal kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îdeal kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îdeal kirin (tewandin).

îdeal dikî

Verb form îdeal kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera îdeal kirin (tewandin).

îdealî

Noun
  1. halê îdealbûnê
Adjective
  1. Yê ku temamiya wesfên bilind ên tesewira fikrûramanê dihewîne.
  2. maqûl, minasîb, lêhatî

îdealîst

Adjective
  1. Kesa/ê ku bawerî bi tiştên ku ne ihtimal e biqewimin heye,
  2. kesa/ê ku bawer dike ku dikare tiştek bingehîn biguherîne yan bêt guherandin,
  3. kesa/ê ku bawerî bi îdealîzmê heye
  4. kesa/ê ne pratîk, ne realîst

îdealîstî

Noun
  1. rewşa îdealîstbûnê
  2. mengîwerî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

îdealîzm

Noun
  1. Taybetmendiya kesek xwedî îdealên bilind ên ku bi gelemperî ne mimkûn in.
  2. Nêrîneke lêkolîna felsefî ye ku destnîşan dike tenê agahiyên rasterast û yekser yên fikir an rismên ramanî hebin.

Arabicمِثَالِيَّة

îdealkirina

Noun form îdealkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya îdealkirin.

îdealkirinek

Noun form îdealkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îdealkirin.

îdealkirineke

Noun form îdealkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îdealkirin.

îdealkirinekê

Noun form îdealkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îdealkirin.

îdeal nake

Verb form îdeal kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îdeal kirin (tewandin).

îdeal nakim

Verb form îdeal kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îdeal kirin (tewandin).

îdeal nakî

Verb form îdeal kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îdeal kirin (tewandin).

îdeaya

Noun form îdea
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya îdea.

îdeayek

Noun form îdea
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya îdea.

îdeayeke

Noun form îdea
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya îdea.

îdeayên

Noun form îdea
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îdea.

îdentîte

Noun
  1. nasnav, nasname, zanav, kunye
  2. xwenasî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

îdeolog

Noun
  1. serkêşê/a îdeolojiyekê, alîgirê îdeolojiyekê,
  2. kesa/ê ku îdeolojiyekê pêş dixe û propagandaya wê dike

îdeolojiyê

Noun form
  1. Formeke îdeolojî:
  2. ## rewşa çemandî binavkirî yekjimar
  3. ## rewşa baneşanî binavkirî yekjimar

îdeolojî

Noun
  1. Doktrîn, felsefe, komek bawerî an prensîbên ku aîdê kesek an komekê ne.

Arabicإِيدِيُولُوجِيَّة

Synonymsbîrdozî

îdê

Noun
  1. Guhartoyeke îdea.

îdia

Noun
  1. angaşt, tez, argument, ingir, dahk, tiwêj,
  2. tişta/ê ku kesek dibêje lê bêguman nayê zanîn ka rast e yan ne

îdia dike

Verb form îdia kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera îdia kirin (tewandin).

îdia dikim

Verb form îdia kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera îdia kirin (tewandin).

îdia dikin

Verb form îdia kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îdia kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îdia kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îdia kirin (tewandin).

îdia dikî

Verb form îdia kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera îdia kirin (tewandin).

îdiakirina

Noun form îdiakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya îdiakirin.

îdiakirinek

Noun form îdiakirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îdiakirin.

îdiakirineke

Noun form îdiakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îdiakirin.

îdiakirinekê

Noun form îdiakirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îdiakirin.

îdiakirinên

Noun form îdiakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îdiakirin.

îdia nake

Verb form îdia kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îdia kirin (tewandin).

îdia nakim

Verb form îdia kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îdia kirin (tewandin).

îdia nakî

Verb form îdia kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îdia kirin (tewandin).

îdianame

Noun
  1. dozname, dawaname, şikayetname,
  2. nameya ku dozger dide dadgehê û tê de tê îdiakirin ku kesekî yan hin kesan çi tawan kirine û divê ew çawa bên cezakirin
  3. îddianame^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

îdiaya

Noun form îdia
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya îdia.

îdiayek

Noun form îdia
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya îdia.

îdiayeke

Noun form îdia
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya îdia.

îdiayên

Noun form îdia
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îdia.

Îdir

Noun
  1. parêzgehek Bakurê Kurdistanê ye
  2. paytextê wê parêzgehê

Îdira

Noun form Îdir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya Îdir.

Îdiran

Noun form Îdir
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya Îdir.

Îdirek

Noun form Îdir
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya Îdir.

Îdireke

Noun form Îdir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya Îdir.

Îdirekê

Noun form Îdir
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya Îdir.

Îdirê

Noun form Îdir
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya Îdir.

Îdirên

Noun form Îdir
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya Îdir.

Îdirin

Noun form Îdir
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya Îdir.

Îdirinan

Noun form Îdir
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya Îdir.

Îdirine

Noun form Îdir
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya Îdir.

îdîa bike

Verb form îdîa kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera îdîa kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera îdîa kirin.

îdîa bikin

Verb form îdîa kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera îdîa kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera îdîa kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera îdîa kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera îdîa kirin.

îdîa dikin

Verb form îdîa kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îdîa kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îdîa kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îdîa kirin.

îdîa kirin

Verb
  1. Guhartoyeke îdia kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke îdiakirin.

îdîa nakin

Verb form îdîa kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îdîa kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îdîa kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îdîa kirin.

îdîa neke

Verb form îdîa kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera îdîa kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera îdîa kirin.

îdîa nekin

Verb form îdîa kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îdîa kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îdîa kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îdîa kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera îdîa kirin.