Hevalo
Log in Get started

Z

zêf – Zênoyên

142 words

zêf

Noun
  1. Guhartoyeke sixêf.

zêfa

Noun form zêf
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zêf.

zêfan

Noun form zêf
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya zêf.

zêfandin

Verb
  1. agihandin, tahdîtkirin, tahdît kirin

zêf dike

Verb form zêf kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera zêf kirin (tewandin).

zêf dikim

Verb form zêf kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera zêf kirin (tewandin).

zêf dikin

Verb form zêf kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera zêf kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera zêf kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera zêf kirin (tewandin).

zêf dikî

Verb form zêf kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera zêf kirin (tewandin).

zêfek

Noun
  1. çêrok, sixêfker, xeberok, pîsgo, zimanreş, devpîs, kubat

zêfeka

Noun form zêfek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zêfek.

zêfeke

Noun form zêf
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zêf.

zêfekek

Noun form zêfek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zêfek.

zêfekekê

Noun form zêfek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zêfek.

zêfekê

Noun form zêfek
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya zêfek.

zêfekin

Noun form zêfek
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zêfek.

zêfê

Noun form zêf
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zêf.

zêfên

Noun form zêf
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya zêf.

zêfin

Noun form zêf
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zêf.

zêfinan

Noun form zêf
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zêf.

zêfine

Noun form zêf
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya zêf.

zêfino

Noun form zêf
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya zêf.

zêfkirina

Noun form zêfkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya zêfkirin.

zêfkirinek

Noun form zêfkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zêfkirin.

zêfkirineke

Noun form zêfkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zêfkirin.

zêfkirinekê

Noun form zêfkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zêfkirin.

zêfkirinên

Noun form zêfkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zêfkirin.

zêfkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye zêf kirin

zêf nake

Verb form zêf kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zêf kirin (tewandin).

zêf nakim

Verb form zêf kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zêf kirin (tewandin).

zêf nakî

Verb form zêf kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zêf kirin (tewandin).

zêha

Noun
  1. Guhartoyeke zehî.

zêha bike

Verb form zêha kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera zêha kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera zêha kirin.

zêha bikin

Verb form zêha kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera zêha kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera zêha kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera zêha kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera zêha kirin.

zêha bûn

Verb
  1. Guhartoyeke zehî bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke zehîbûn.

zêha dikin

Verb form zêha kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera zêha kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera zêha kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera zêha kirin.

zêhakar

Adjective
  1. bêsexbêr, bêdîqet, xemsar, terkexem, balnedar, dênnedar

zêhakarî

Noun
  1. bêsexbêrî, xemsarî, terkexemî, balnedarî, dênnedarî, israf, bêsexbêrbûn, xemsarbûn
  2. avêtin, wehirandin, hêlan, dêris^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

zêha kirin

Verb
  1. Binêre zehî kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke zehîkirin.

zêha nakin

Verb form zêha kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zêha kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zêha kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zêha kirin.

zêha neke

Verb form zêha kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera zêha kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera zêha kirin.

zêha nekin

Verb form zêha kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera zêha kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera zêha kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera zêha kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera zêha kirin.

zêhnfireh

Noun
  1. Zêhnfireh, serwext, secîh, jîr, pêşzane, pêşdîtî, bîhnfireh, kemilî,.

zêlat

Noun
  1. aran, deşt, berî, mexer, best, kurtik
  2. zozan, Aras^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

zêlata

Noun form zêlat
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zêlat.

zêlatan

Noun form zêlat
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya zêlat.

zêlatek

Noun form zêlat
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zêlat.

zêlateke

Noun form zêlat
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zêlat.

zêlatekê

Noun form zêlat
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zêlat.

zêlatê

Noun form zêlat
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zêlat.

zêlatên

Noun form zêlat
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya zêlat.

zêlatin

Noun form zêlat
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zêlat.

zêlatinan

Noun form zêlat
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zêlat.

zêlûpê

Noun
  1. Heywanekî ku di behrê de dijî û xwe bi tiştên wek kevir û heywanên din hwd ve dizeliqîne.

zêmar

Noun
  1. dîrok, mersiye, matemînî, lawika miriyan,
  2. stirana ku li ser kesek mirî tê gotin,
  3. nivîsa ku bo bibîranîna kesek mirî hatiye nivîsîn
  4. xem, şînî, reşgirêdan
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

Arabicالرثاء·الترنیمة

zêmara

Noun form zêmar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zêmar.

zêmaran

Noun form zêmar
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya zêmar.

zêmar dikin

Verb form zêmar kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera zêmar kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera zêmar kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera zêmar kirin (tewandin).

zêmarek

Noun form zêmar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zêmar.

zêmareke

Noun form zêmar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zêmar.

zêmarekê

Noun form zêmar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zêmar.

zêmarê

Noun form zêmar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zêmar.

zêmarên

Noun form zêmar
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya zêmar.

zêmarin

Noun form zêmar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zêmar.

zêmarinan

Noun form zêmar
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zêmar.

zêmarine

Noun form zêmar
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya zêmar.

zêmar nake

Verb form zêmar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zêmar kirin (tewandin).

zên

Noun
  1. bîr, hiş, aqil
  2. awir, nerîn, berêxwedan

zêna

Noun form zên
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zên.

zênan

Noun form zên
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya zên.

zên dan

Verb
  1. berê xwe dan, mêze kirin, seh kirin, nêrîn
  2. berêxwedan, mêzekirin, sehkirin, nêrîn

zêndî

Adjective
  1. Guhartoyeke zindî.

Zêneba

Noun form Zêneb
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya Zêneb.

Zêneban

Noun form Zêneb
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya Zêneb.

Zênebek

Noun form Zêneb
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya Zêneb.

Zênebeke

Noun form Zêneb
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya Zêneb.

Zênebekê

Noun form Zêneb
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya Zêneb.

Zênebê

Noun form Zêneb
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya Zêneb.

Zênebên

Noun form Zêneb
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya Zêneb.

Zênebin

Noun form Zêneb
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya Zêneb.

Zênebinan

Noun form Zêneb
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya Zêneb.

zênek

Noun form zên
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zên.

zêneke

Noun form zên
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zên.

zênekê

Noun form zên
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zên.

zênê

Noun form zên
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zên.

zênên

Noun form zên
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya zên.

zênin

Noun form zên
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zên.

zêninan

Noun form zên
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zên.

zênine

Noun form zên
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya zên.

Zêno

Noun
  1. navek jinan e, bernavê Zênebê

Zênoya

Noun form Zêno
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya Zêno.

Zênoyên

Noun form Zêno
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya Zêno.