Z

zeyde – zêç

96 words

zeyde

Adjective
  1. Guhartoyeke zêde.

zeyf

Adjective
  1. Guhartoyeke zeîf.

zeyfî

Noun
  1. Guhartoyeke zeîfî.

zeyif

Adjective
  1. Guhartoyeke zeîf.

zeyiya

Noun form zeyî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya zeyî.

zeyiyeke

Noun form zeyî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zeyî.

zeyiyên

Noun form zeyî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zeyî.

zeyî

Noun
  1. keça yan xwişka kesekî ya şûkirî anku zewicî
  2. bars, hinga ku şana xwe dihêle û diçe yeke din

zeyîf

Adjective
  1. Guhartoyeke zeîf.

Zeyneba

Noun form Zeyneb
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya Zeyneb.

Zeyneban

Noun form Zeyneb
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya Zeyneb.

Zeynebek

Noun form Zeyneb
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya Zeyneb.

Zeynebeke

Noun form Zeyneb
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya Zeyneb.

Zeynebekê

Noun form Zeyneb
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya Zeyneb.

Zeynebê

Noun form Zeyneb
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya Zeyneb.

Zeynebên

Noun form Zeyneb
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya Zeyneb.

Zeynebin

Noun form Zeyneb
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya Zeyneb.

Zeynebinan

Noun form Zeyneb
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya Zeyneb.

Zeynebine

Noun form Zeyneb
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya Zeyneb.

Zeynel

Proper noun
  1. Navekî lawan e.

Zeynê

Proper noun
  1. bernavê Zeynebê

zeynik

Noun
  1. lîstikek e ku zarok xwe ji malikan diavêjin yên din û berikê xwe dilivînin

zeynika

Noun form zeynik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zeynik.

zeynikan

Noun form zeynik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya zeynik.

zeynikek

Noun form zeynik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zeynik.

zeynikeke

Noun form zeynik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zeynik.

zeynikekê

Noun form zeynik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zeynik.

zeynikê

Noun form zeynik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zeynik.

zeynikin

Noun form zeynik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zeynik.

zeynikinan

Noun form zeynik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zeynik.

Zeyno

Noun
  1. navek jinan e, bernavê Zeynebê

Zeynoya

Noun form Zeyno
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya Zeyno.

Zeynoyên

Noun form Zeyno
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya Zeyno.

zeyt

Noun
  1. rûnê zeytûnan
  2. rûn, don, tewaş
  3. (bi taybetî yê ron anku ne hişk yê ji riwekan)

Arabicزَيْت

zeyta

Noun form zeyt
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zeyt.

zeytan

Noun form zeyt
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya zeyt.

zeytek

Noun form zeyt
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zeyt.

zeyteke

Noun form zeyt
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zeyt.

zeytekê

Noun form zeyt
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zeyt.

zeytê

Noun form zeyt
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zeyt.

zeytên

Noun form zeyt
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya zeyt.

zeytinan

Noun form zeyt
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zeyt.

zeytine

Noun form zeyt
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya zeyt.

zeytino

Noun form zeyt
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya zeyt.

zeyt kirin

Verb
  1. melhem kirin, rûn kirin, rûn lêdan daku nerm bibe

zeytkirî

Adjective
  1. ya/ê ku hatiye zeyt kirin, melhemkirî, rûnkirî

zeytûn

Noun
  1. Darek e, Olea europaea, berhemên wê yên xwerbar hin libên reş yan keskê tarî ne.
  2. Berhemên xwerbar yên wê darê.

Arabicزَيْتُون

zeytûna

Noun form zeytûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zeytûn.

zeytûnan

Noun form zeytûn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya zeytûn.

zeytûnek

Noun form zeytûn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zeytûn.

zeytûneke

Noun form zeytûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zeytûn.

zeytûnekê

Noun form zeytûn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zeytûn.

zeytûnê

Noun form zeytûn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zeytûn.

zeytûnin

Noun form zeytûn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zeytûn.

zeytûninan

Noun form zeytûn
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zeytûn.

zeytûnine

Noun form zeytûn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya zeytûn.

zeytûnî

Noun
  1. rewşa zeytûnbûnê

Arabicالزیتوني

zê

Noun
  1. kanî, av
  2. robar, şet
  3. Endameke laşî ya giyanwerên mê.

Synonymsvajîna·piçûdank

zêbar

Noun
  1. deryaçe, gol, behrik, lîç, gom
Proper noun
  1. deverek e li başûrê Kurdistanê

zêbara

Noun form zêbar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zêbar.

zêbaran

Noun form zêbar
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya zêbar.

zêbarek

Noun form zêbar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zêbar.

zêbareke

Noun form zêbar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zêbar.

zêbarekê

Noun form zêbar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zêbar.

zêbarê

Noun form zêbar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zêbar.

zêbarên

Noun form zêbar
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya zêbar.

zêbarin

Noun form zêbar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zêbar.

zêbarinan

Noun form zêbar
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zêbar.

zêbarine

Noun form zêbar
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya zêbar.

zêbarino

Noun form zêbar
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya zêbar.

zêc

Noun
  1. Guhartoyeke zêç.

zêç

Noun
  1. Guhartoyeke zarrûzêç.