Hevalo
Log in Get started

Z

zehmet – zeîfxistin

118 words

zehmet

Noun
  1. Guhartoyeke zehmetî.
Adjective
  1. Tiştê ku bo kirina wê pirr enerjî / şiyan / hinêr û hwd hewce ye.

Arabicصَعْب

Synonymsdijwar·asê·sext·renc

zehmeta

Noun form zehmet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zehmet.

zehmetan

Noun form zehmet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya zehmet.

zehmetayî

Noun
  1. renedar, birenc, rencîn, zehmetdar, bizehmet, dijwar, çetîn, bimişûr, bikêferat, zor

zehmetbûna

Noun form zehmetbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya zehmetbûn.

zehmetbûnek

Noun form zehmetbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zehmetbûn.

zehmetbûneke

Noun form zehmetbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zehmetbûn.

zehmetbûnên

Noun form zehmetbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zehmetbûn.

zehmetdana

Noun form zehmetdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya zehmetdan.

zehmetdanek

Noun form zehmetdan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zehmetdan.

zehmetdar

Adjective
  1. renedar, birenc, rencîn, bizehmet, dijwar, çetîn, bimişûr, bikêferat, zehmetayî, zor

zehmet dike

Verb form zehmet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera zehmet kirin (tewandin).

zehmet dikim

Verb form zehmet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera zehmet kirin (tewandin).

zehmet dikin

Verb form zehmet kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera zehmet kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera zehmet kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera zehmet kirin (tewandin).

zehmet dikî

Verb form zehmet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera zehmet kirin (tewandin).

zehmet dîtin

Verb
  1. zehmet kişandin, kêferat ditin
  2. dijwarî kişandin, tehibîn^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

zehmetek

Noun form zehmet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zehmet.

zehmeteke

Noun form zehmet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zehmet.

zehmetekê

Noun form zehmet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zehmet.

zehmetê

Noun form zehmet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zehmet.

zehmetên

Noun form zehmet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya zehmet.

zehmetin

Noun form zehmet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zehmet.

zehmetinan

Noun form zehmet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zehmet.

zehmetine

Noun form zehmet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya zehmet.

zehmetino

Noun form zehmet
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya zehmet.

zehmetiya

Noun form zehmetî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya zehmetî.

zehmetiyeke

Noun form zehmetî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zehmetî.

zehmetî

Noun
  1. zorî, dijwarî, astengî, asêtî, tundî

Arabicصُعُوبَة

zehmetî derxistin

Verb
  1. asteng derxistin, manî derxistin
  2. cirnexweşî kirin, gelş derxistin, çetînayî derxistin, dijwarî derxistin^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

zehmetî dîtin

Verb
  1. renc kirin, tehb dayîn, reht kirin, tehbandin, westandin

zehmetkêş

Meaning
  1. mirovê xwe jibo karekî zehmet dide, rêncber, pale, karker# kedkar^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicمجتهد

zehmetkêşî

Noun
  1. ked, kesp, kar, xebat, xwe westandin, dilêşî, hejarî, tengavî
  2. renc, paletî, rêncberî

zehmet kişandin

Verb
  1. zehmet dîtin, dijwarî kişandin, mişûr xwarin, kêferat kişandin, rene kişandin, tehibîn

zehmet nake

Verb form zehmet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zehmet kirin (tewandin).

zehmet nakim

Verb form zehmet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zehmet kirin (tewandin).

zehmet nakî

Verb form zehmet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zehmet kirin (tewandin).

zehn

Noun
  1. Guhartoyeke zîn.

Zehra

Proper noun
  1. Navekî keçan e.

zehran

Meaning
  1. ziravik, zirav, zerdav, zendeq

zehr dike

Verb form zehr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera zehr kirin (tewandin).

zehr dikin

Verb form zehr kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera zehr kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera zehr kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera zehr kirin (tewandin).

zehrker

Noun
  1. ya/ê zehr dike
  2. lasaker, remzker, teqlîdker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

zehrkera

Noun form zehrker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zehrker.

zehrkeran

Noun form zehrker
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya zehrker.

zehrkerek

Noun form zehrker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zehrker.

zehrkereke

Noun form zehrker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zehrker.

zehrkerekê

Noun form zehrker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zehrker.

zehrkerê

Noun form zehrker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zehrker.

zehrkerin

Noun form zehrker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zehrker.

zehrkerinan

Noun form zehrker
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zehrker.

zehrkerî

Noun
  1. lasakerî, teqlîdkerî, zarîkerî, zarvekerî, remzkerî, teqiîdkerî

zehr kirin

Verb
  1. lasayî kirin, razeke kirin, teqlîd kirin, gêravî kirin, saxitandin, bîlanî kirin, hevandin, jahr dan, jahr kirin

zehv

Adverb
  1. Guhartoyeke zaf.

zeifî

Noun
  1. Guhartoyeke zeîfî.

ze'îf

Adjective
  1. Guhartoyeke zeîf.
  2. ne qelew, ne têrgoşt
  3. lawaz, qels, bêhêz, bêçare, ne sax, ne sax, ne nqayîm, ne xurt, ne qewî

Arabicنحيف·خلیل

zeîf dike

Verb form zeîf kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera zeîf kirin (tewandin).

zeîf dikim

Verb form zeîf kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera zeîf kirin (tewandin).

zeîf dikin

Verb form zeîf kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera zeîf kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera zeîf kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera zeîf kirin (tewandin).

zeîf dikî

Verb form zeîf kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera zeîf kirin (tewandin).

zeîfiya

Noun form zeîfî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya zeîfî.

zeîfiyeke

Noun form zeîfî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zeîfî.

zeîfiyên

Noun form zeîfî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zeîfî.

zeîfî

Noun
  1. lawazî, qelsî, jarî, hejarî, bêhêzî, bêçaretî, bêxêrî, zeîfbûn
  2. sistî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

zeîfketina

Noun form zeîfketin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya zeîfketin.

zeîfketinek

Noun form zeîfketin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zeîfketin.

zeîfkirina

Noun form zeîfkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya zeîfkirin.

zeîfkirinek

Noun form zeîfkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zeîfkirin.

zeîfkirineke

Noun form zeîfkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zeîfkirin.

zeîfkirinekê

Noun form zeîfkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zeîfkirin.

zeîfkirinê

Noun form zeîfkirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zeîfkirin.

zeîfkirinên

Noun form zeîfkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zeîfkirin.

zeîf nake

Verb form zeîf kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zeîf kirin (tewandin).

zeîf nakim

Verb form zeîf kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zeîf kirin (tewandin).

zeîf nakî

Verb form zeîf kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zeîf kirin (tewandin).

zeîfokî

Adjective
  1. jarokî, wezayokî, hêjarokî, qelsokî

zeîftir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra zeîf.