Hevalo
Log in Get started

Z

-zede – zegurd

115 words

-zede

Suffix
  1. lêdayî, pêketî, gorî, qurban
Noun
  1. birîn, kul, êş, nesaxî, nexweşî
  2. ziyan, zerer

zede dike

Verb form zede kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera zede kirin (tewandin).

zede dikim

Verb form zede kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera zede kirin (tewandin).

zede dikin

Verb form zede kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera zede kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera zede kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera zede kirin (tewandin).

zede dikî

Verb form zede kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera zede kirin (tewandin).

zedegirtina

Noun form zedegirtin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya zedegirtin.

zedegirtinek

Noun form zedegirtin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zedegirtin.

zedekirina

Noun form zedekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya zedekirin.

zedekirinek

Noun form zedekirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zedekirin.

zedekirineke

Noun form zedekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zedekirin.

zedekirinekê

Noun form zedekirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zedekirin.

zedekirinên

Noun form zedekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zedekirin.

zedekirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye zede kirin

zede nake

Verb form zede kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zede kirin (tewandin).

zede nakim

Verb form zede kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zede kirin (tewandin).

zede nakî

Verb form zede kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zede kirin (tewandin).

zedex

Noun
  1. kajêrî, karêj

zedeya

Noun form zede
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya zede.

zedeyek

Noun form zede
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zede.

zedeyeke

Noun form zede
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya zede.

zedeyên

Noun form zede
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zede.

zedeyin

Noun form zede
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zede.

zedeyiya

Noun form zedeyî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya zedeyî.

zef

Adverb
  1. Guhartoyeke zaf.

zefran

Noun
  1. Guhartoyeke zaferan.

zeft

Adjective
  1. girtî, şidandî, şidayî, ne berdayî

Arabicضبط·سيطرة

zeft bike

Verb form zeft kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera zeft kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera zeft kirin (tewandin).

zeft bikin

Verb form zeft kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera zeft kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera zeft kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera zeft kirin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirjimar dema fermanî ji lêkera zeft kirin (tewandin).

zeft dike

Verb form zeft kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera zeft kirin (tewandin).

zeft dikin

Verb form zeft kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera zeft kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera zeft kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera zeft kirin (tewandin).

zeftgirtina

Noun form zeftgirtin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya zeftgirtin.

zeftgirtinek

Noun form zeftgirtin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zeftgirtin.

zeftiya

Noun form zeftî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya zeftî.

zeftiyên

Noun form zeftî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zeftî.

zeftî

Noun
  1. rewşa zeftbûnê
  2. dagirker, talanker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

zeftkara

Noun form zeftkar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zeftkar.

zeftkarek

Noun form zeftkar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zeftkar.

zeftkareke

Noun form zeftkar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zeftkar.

zeftkarekê

Noun form zeftkar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zeftkar.

zeftkarê

Noun form zeftkar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zeftkar.

zeftkarin

Noun form zeftkar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zeftkar.

zeftkarinan

Noun form zeftkar
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zeftkar.

zeftker

Noun
  1. ya/ê zeft dike, zeftkar, talanker, zordar, dagirker

zeftkera

Noun form zeftker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zeftker.

zeftkeran

Noun form zeftker
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya zeftker.

zeftkerek

Noun form zeftker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zeftker.

zeftkereke

Noun form zeftker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zeftker.

zeftkerekê

Noun form zeftker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zeftker.

zeftkerê

Noun form zeftker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya zeftker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zeftker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a zeftker.

zeftkerin

Noun form zeftker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zeftker.

zeftkerinan

Noun form zeftker
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zeftker.

zeft kirin

Verb
  1. girtin, şidandin, ne berdan, li baweşa xwe kirin û girtin, xwe tê wer kirin
Noun
  1. bidestxistin, girtin

zeft nake

Verb form zeft kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zeft kirin (tewandin).

zeft nakim

Verb form zeft kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zeft kirin (tewandin).

zeft nakin

Verb form zeft kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zeft kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zeft kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zeft kirin (tewandin).

zeft nakî

Verb form zeft kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zeft kirin (tewandin).

zeftname

Noun
  1. zabitname, bîrname, yadname, yadaştname, memo, memorandûm, mixtira, rapor, bîrnivîsk, girtename

zeftnameya

Noun form zeftname
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya zeftname.

zeft neke

Verb form zeft kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera zeft kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera zeft kirin (tewandin).

zeft nekim

Verb form zeft kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera zeft kirin (tewandin).

zeft nekin

Verb form zeft kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera zeft kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera zeft kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera zeft kirin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera zeft kirin (tewandin).

zeft nekî

Verb form zeft kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera zeft kirin (tewandin).

zefttir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra zeft.

zeger

Noun
  1. zêrr û zeger: dewlemendî, zengînî, maliyet

zegereka

Noun form zegerek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zegerek.

zegerekan

Noun form zegerek
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya zegerek.

zegerekek

Noun form zegerek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zegerek.

zegerekeke

Noun form zegerek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zegerek.

zegerekekê

Noun form zegerek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zegerek.

zegerekê

Noun form zegerek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zegerek.

zegerekin

Noun form zegerek
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zegerek.

zegerekinan

Noun form zegerek
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zegerek.

zegir

Noun
  1. bist, xişt, şîş, şîşik, pîjik, bistik, sîx, adek,
  2. asinê yan darikê zirav û dirêj
  3. (bi taybetî bo goşt bêt bi ser ve kirin û pê bêt wergerrandin di dema biraştinê de)

Arabicسيخ

zegira

Noun form zegir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zegir.

zegiran

Noun form zegir
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya zegir.

zegirek

Noun form zegir
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zegir.

zegireke

Noun form zegir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zegir.

zegirekê

Noun form zegir
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zegir.

zegirê

Noun form zegir
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zegir.

zegirên

Noun form zegir
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya zegir.

zegirin

Noun form zegir
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zegir.

zegirinan

Noun form zegir
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zegir.

zegirine

Noun form zegir
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya zegir.

zegord

Noun
  1. Kesê bi tenê dijî, kesê jin yan mêr nîne.

Synonymsmicerid

zegr

Noun
  1. Guhartoyeke zegir.