X

xweyî – xweymehanî

133 words

xweyî

Pronoun
  1. Guhartoyeke xwe.
Noun
  1. xwedî, xwedan, xudan, sahib

xweyî bike

Verb form xweyî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera xweyî kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera xweyî kirin (tewandin).

xweyî bikim

Verb form xweyî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ji lêkera xweyî kirin (tewandin).

xweyî bikin

Verb form xweyî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera xweyî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera xweyî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera xweyî kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera xweyî kirin (tewandin).

xweyî bikî

Verb form xweyî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ji lêkera xweyî kirin (tewandin).

xweyîbûna

Noun form xweyîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya xweyîbûn.

xweyîbûnek

Noun form xweyîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya xweyîbûn.

xweyîbûneke

Noun form xweyîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya xweyîbûn.

xweyîbûnên

Noun form xweyîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xweyîbûn.

xweyî dike

Verb form xweyî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera xweyî kirin (tewandin).

xweyî dikim

Verb form xweyî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera xweyî kirin (tewandin).

xweyî dikin

Verb form xweyî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera xweyî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera xweyî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera xweyî kirin (tewandin).

xweyî dikî

Verb form xweyî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera xweyî kirin (tewandin).

xweyîheq

Adjective
  1. Kesê/a mafdar, di tiştekî de mafdar bûn, kesê/a di doza xwe de rast û durist e.

Synonymsmafdar

xweyîkirina

Noun form xweyîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya xweyîkirin.

xweyîkirinek

Noun form xweyîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xweyîkirin.

xweyîkirineke

Noun form xweyîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xweyîkirin.

xweyîkirinekê

Noun form xweyîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xweyîkirin.

xweyîkirinên

Noun form xweyîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xweyîkirin.

xweyîn

Verb
  1. diyar bûn, xwiya bûn, eşkere bûn, berçav bûn, hatin dîtin

xweyîna

Noun form xweyîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya xweyîn.

xweyî nake

Verb form xweyî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xweyî kirin (tewandin).

xweyî nakim

Verb form xweyî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xweyî kirin (tewandin).

xweyî nakin

Verb form xweyî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xweyî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xweyî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xweyî kirin (tewandin).

xweyî nakî

Verb form xweyî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xweyî kirin (tewandin).

xweyînan

Noun form xweyîn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya xweyîn.

xweyînek

Noun form xweyîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xweyîn.

xweyî neke

Verb form xweyî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera xweyî kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera xweyî kirin (tewandin).
  3. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya xweyîn.

xweyînekê

Noun form xweyîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xweyîn.

xweyî nekim

Verb form xweyî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera xweyî kirin (tewandin).

xweyî nekin

Verb form xweyî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera xweyî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera xweyî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera xweyî kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera xweyî kirin (tewandin).

xweyî nekî

Verb form xweyî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera xweyî kirin (tewandin).

xweyînê

Noun form xweyîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya xweyîn.

xweyînin

Noun form xweyîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya xweyîn.

xweyîninan

Noun form xweyîn
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya xweyîn.

xweyînine

Noun form xweyîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya xweyîn.

xweykara

Noun form xweykar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya xweykar.

xweykarek

Noun form xweykar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xweykar.

xweykareke

Noun form xweykar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya xweykar.

xweykarekê

Noun form xweykar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xweykar.

xweykarê

Noun form xweykar
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya xweykar.

xweykarin

Noun form xweykar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya xweykar.

xweykesayetî

Noun
  1. xwedîşexsiyet, xwedankesayetî, xweykesatî, xwedî kesayetî, bişexsiyet, xweyşexsiyet

xweykêmasî

Noun
  1. xwedîqusûr, biqusûr, eybdar
  2. qisûrdar, şaş, bixeta^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

xweylîna

Noun form xweylîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya xweylîn.

xweylînek

Noun form xweylîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xweylîn.

xweylînin

Noun form xweylîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya xweylîn.

xweymafa

Noun form xweymaf
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya xweymaf.

xweymafek

Noun form xweymaf
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xweymaf.

xweymafeke

Noun form xweymaf
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya xweymaf.

xweymafekê

Noun form xweymaf
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xweymaf.

xweymafê

Noun form xweymaf
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya xweymaf.

xweymafin

Noun form xweymaf
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya xweymaf.

xweymafinan

Noun form xweymaf
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya xweymaf.

xweymeaş

Noun
  1. bimehanî, bimehmizî, bimûçe, biparinc, xweymehanî, bimeaş, bimizûr, bimahiye, mûçexur