X

xerîb – xerîze

127 words

xerîb

Noun
  1. Kes an tiştê ji welatekî din, ne xwemalî
Adjective
  1. Yê ji welatekî din.
  2. Ne asayî, ne normal.
  3. Kes an tiştê ku tê naskirin, tê zanîn.
  4. Daxwaza dîtinê; bêrî, hesret.
Proper noun
  1. navekî zelaman anku mêran e

Arabicالمغتل·النزیع·تائق·شائق·شیق·غریب

Synonymsbiyanî·ecnebî·xaricî·derekî·bêgane·derveyî·ecêb·seyr

+1·nenas

xerîbane

Adjective
  1. xerîb, neaşîna, biyaniyane

xerîb dike

Verb form xerîb kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera xerîb kirin (tewandin).

xerîb dikim

Verb form xerîb kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera xerîb kirin (tewandin).

xerîb dikin

Verb form xerîb kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera xerîb kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera xerîb kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera xerîb kirin (tewandin).

xerîb dikî

Verb form xerîb kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera xerîb kirin (tewandin).

xerîbiya

Noun form xerîbî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya xerîbî.

xerîbiyeke

Noun form xerîbî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya xerîbî.

xerîbiyên

Noun form xerîbî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xerîbî.

xerîbî

Noun
  1. biyanîtî, ne xwemalîtî
  2. biyanistan, xurbet, sirgûn, mişextî, awaretî, derbiderî, dûrwelatî, sergom
  3. hesret, bêrîkirin
  4. sosret, ecêbî, seyrî
  5. nenasî, nasnekirin

Arabicالحنین·الشوق·الصبا·الضغن·الغربة·الغرض·الوجد·الوجود

xerîbî dike

Verb form xerîbî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera xerîbî kirin (tewandin).

xerîbî dikim

Verb form xerîbî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera xerîbî kirin (tewandin).

xerîbî dikin

Verb form xerîbî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera xerîbî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera xerîbî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera xerîbî kirin (tewandin).

xerîbî dikî

Verb form xerîbî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera xerîbî kirin (tewandin).

xerîbîkirina

Noun form xerîbîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya xerîbîkirin.

xerîbîkirinek

Noun form xerîbîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xerîbîkirin.

xerîbîkirineke

Noun form xerîbîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xerîbîkirin.

xerîbîkirinekê

Noun form xerîbîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xerîbîkirin.

xerîbîkirinên

Noun form xerîbîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xerîbîkirin.

xerîbî nake

Verb form xerîbî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xerîbî kirin (tewandin).

xerîbî nakim

Verb form xerîbî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xerîbî kirin (tewandin).

xerîbî nakî

Verb form xerîbî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xerîbî kirin (tewandin).

xerîbkirina

Noun form xerîbkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya xerîbkirin.

xerîbkirinek

Noun form xerîbkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xerîbkirin.

xerîbkirineke

Noun form xerîbkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xerîbkirin.

xerîbkirinekê

Noun form xerîbkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xerîbkirin.

xerîbkirinê

Noun form xerîbkirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya xerîbkirin.

xerîbkirinên

Noun form xerîbkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xerîbkirin.

xerîb nake

Verb form xerîb kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xerîb kirin (tewandin).

xerîb nakim

Verb form xerîb kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xerîb kirin (tewandin).

xerîb nakî

Verb form xerîb kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xerîb kirin (tewandin).

xerîciyên

Noun form xerîcî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xerîcî.

xerîcî

Noun
  1. rewşa xerîcbûnê
  2. tevîkirî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

xerîdar

Noun
  1. bikir, kiryar, mişterî, kirox

xerîde

Noun
  1. stûna mezin (bi taybetî ya qesr û koşk û kelehan)

Arabicعماد

xerîdeyê

Noun form xerîde
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya xerîde.

xerîdeyên

Noun form xerîde
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya xerîde.

xerîk

Adjective
  1. mijûl, meşxul, karîwer, ne betal, ne etal, bişol,
  2. kesa/ê tiştekî dike û lewre nikare tiştek din bike:

xerîkbûna

Noun form xerîkbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya xerîkbûn.

xerîkbûnek

Noun form xerîkbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya xerîkbûn.

xerîkbûneke

Noun form xerîkbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya xerîkbûn.

xerîkbûnê

Noun form xerîkbûn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya xerîkbûn.

xerîkbûnên

Noun form xerîkbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xerîkbûn.

xerîk dike

Verb form xerîk kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera xerîk kirin (tewandin).

xerîk dikim

Verb form xerîk kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera xerîk kirin (tewandin).

xerîk dikin

Verb form xerîk kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera xerîk kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera xerîk kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera xerîk kirin (tewandin).

xerîk dikî

Verb form xerîk kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera xerîk kirin (tewandin).

xerîkiya

Noun form xerîkî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya xerîkî.

xerîkiyeke

Noun form xerîkî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya xerîkî.

xerîkiyên

Noun form xerîkî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xerîkî.

xerîkî

Noun
  1. mijûlî, meşxulî, mijûlahî, mijûlbûn, xerîkbûn, meşxulbûn

xerîkker

Noun
  1. ya/ê xerîk dike
  2. mijûlker, meşxulker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

xerîkkerekî

Noun form xerîkker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya xerîkker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya xerîkker.

xerîkkerê

Noun form xerîkker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya xerîkker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya xerîkker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a xerîkker.

xerîkkirina

Noun form xerîkkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya xerîkkirin.

xerîkkirinek

Noun form xerîkkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xerîkkirin.

xerîkkirineke

Noun form xerîkkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xerîkkirin.

xerîkkirinekê

Noun form xerîkkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xerîkkirin.

xerîkkirinê

Noun form xerîkkirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya xerîkkirin.

xerîkkirinên

Noun form xerîkkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xerîkkirin.

xerîk nake

Verb form xerîk kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xerîk kirin (tewandin).

xerîk nakim

Verb form xerîk kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xerîk kirin (tewandin).

xerîk nakî

Verb form xerîk kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xerîk kirin (tewandin).

xerîktir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra xerîk.

xerît

Noun
  1. Guhartoyeke xerîte.

xerîte

Noun
  1. Wêneyê bi dest yan bi kompûterê hatiye çêkirin yê ku sinorên welatan yan herêman nîşan dide.

Arabicخَرِيطَة

Synonymsnexşe

xerîteya

Noun form xerîte
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya xerîte.

xerîteyek

Noun form xerîte
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xerîte.

xerîteyeke

Noun form xerîte
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya xerîte.

xerîteyên

Noun form xerîte
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xerîte.

xerîteyin

Noun form xerîte
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya xerîte.

xerîtîner

Noun
  1. bikir, kiryar, bikarîner, mişterî, mezêxer, têber

xerîze

Noun
  1. Ew saloxetin yêt Xwedê digel çêkirina mirovî dayine digel .
  2. ajo, insiyaq

Arabicالغریزة