T

tûl – tûpişk

91 words

tûl

Noun
  1. perdeya tenik ya pencer û deran

tûldana

Noun form tûldan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya tûldan.

tûldanek

Noun form tûldan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya tûldan.

tûle

Noun
  1. Têjikên seyan.
  2. Cureyekî segên bi kelex biçûk e, nêçîrê pê dikin nexasme bo kunan.
  3. Kesê ti karek mifadar anku bifeyde nake, kesê bi karûbarên bêwec ve mijûl.

Synonymskûçik·cewrik·zamote·tolaz

tûletiyên

Noun form tûletî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya tûletî.

tûletî

Noun
  1. rewşa tûlebûnê
  2. nehsî, tolazî, netutî, ciwanî, xortî, gencî, cehêlî, felîtetî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

tûlezer

Noun
  1. mijmijok, mirisok, belladonna, cûreyek pincar

tûlezera

Noun form tûlezer
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya tûlezer.

tûlezerek

Noun form tûlezer
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûlezer.

tûlezerin

Noun form tûlezer
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tûlezer.

tûlik

Noun
  1. fînik, kûto, tûle, têjik, têjik, tûle

tûlika

Noun form tûlik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya tûlik.

tûlikek

Noun form tûlik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûlik.

tûlikeke

Noun form tûlik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya tûlik.

tûlikekê

Noun form tûlik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûlik.

tûlikê

Noun form tûlik
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya tûlik.

tûlikin

Noun form tûlik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tûlik.

tûlingi

Noun
  1. Bi giştî ji zarokên, qiz ya biçûk re di bêjin tûlingi wate xwe bihenek î kahbe

tûltajî

Noun
  1. têjikê hevpar yê seyekî û tajiyekî

tûm

Noun
  1. devî, tiraş, kem, kol, darên nizm
  2. girik, gir, girk, bilindahî, tûmik
  3. ta, dav, zil

tûma

Noun form tûm
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya tûm.

tûman

Noun
  1. derpê, derling, derpêk, delme

tûmana

Noun form tûman
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya tûman.

tûmanek

Noun form tûman
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûman.

tûmaneke

Noun form tûman
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya tûman.

tûmanekê

Noun form tûman
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûman.

tûmanê

Noun form tûman
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tûman.

tûmanin

Noun form tûman
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tûman.

tûmaninan

Noun form tûman
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya tûman.

tûman iya

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya tûman î.
  2. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya tûmanî.

tûman î

Noun
  1. henekbaz, pêkenok, tinazwer, tîz, henekoyî, qerfok
  2. henekbaz, pêkenok, tinazwer, tîz î, henekoyî, qerfok

tûmek

Noun form tûm
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûm.

tûmeke

Noun form tûm
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya tûm.

tûmekê

Noun form tûm
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûm.

tûmen

Noun
  1. tîmen, pareyê Îranê

tûmê

Noun form tûm
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tûm.

tûmên

Noun form tûm
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya tûm.

tûmik

Noun
  1. girik, gir, girk, bilindahî
  2. ta, dav, zil

tûmika

Noun form tûmik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya tûmik.

tûmikan

Noun form tûmik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya tûmik.

tûmikek

Noun form tûmik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûmik.

tûmikeke

Noun form tûmik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya tûmik.

tûmikekê

Noun form tûmik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûmik.

tûmikê

Noun form tûmik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tûmik.

tûmikên

Noun form tûmik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya tûmik.

tûmikin

Noun form tûmik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tûmik.

tûmikinan

Noun form tûmik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya tûmik.

tûmikine

Noun form tûmik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya tûmik.

tûmin

Noun form tûm
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tûm.

tûminan

Noun form tûm
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya tûm.

tûmine

Noun form tûm
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya tûm.

tûmir

Noun
  1. ew koma ku pincar pêk tîne, pincar di ber hevde şaxa dide komekê çêdike jê re tê gotin tûmir

tûmî

Adjective
  1. tevde, pevre, pêkve, bi hev re, li gel hev
  2. tev, hemû, giş

tûmîna

Noun form tûmîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya tûmîn.

tûmînek

Noun form tûmîn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya tûmîn.

tûn

Noun
  1. êtûn, agirdank, agirxane, ateşxane, tenûr
Adjective
  1. temam, bêkêmasî, Rengdêrek bu gotina teva û kamil bûna tiştek.
  2. awa

tûna

Noun form tûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya tûn.

tû nake

Verb form tû kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera tû kirin (tewandin).

tû nakim

Verb form tû kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera tû kirin (tewandin).

tû nakî

Verb form tû kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera tû kirin (tewandin).

tûncika

Noun form tûncik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya tûncik.

tûncikek

Noun form tûncik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûncik.

tûncikekê

Noun form tûncik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûncik.

tûncikê

Noun form tûncik
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya tûncik.

tûncikin

Noun form tûncik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tûncik.

tûnd

Adjective
  1. Guhartoyeke tund.

tûnek

Noun form tûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya tûn.

tûneke

Noun form tûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya tûn.

tûne tûn

Adjective
  1. temam, bêkêmasî, tûn, yêkcî û pêkve, teva û kamil bûn.

tûnên

Noun form tûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya tûn.

tûngtûng kirin

Verb
  1. Bê eleqe li ser kesek yan tiştekî bi dengî hinekî bilind xeber dan.

Tûnis

Proper noun
  1. Welatek e li bakurê Afrîkayê

tûnî

Noun
  1. Guhartoyeke êtûnî.