T

têşe – têyr dijminê hemo kewa ye, kew bi xwe dujminê serê xwe ye

138 words

têşe

Noun
  1. amûrek e ji bo şikandina acûran an daran, aliyek wê amûrê mîna çakûçan e û aliyê din mîna tîxeyek hesin e ku bi qasî sê tiliyan pane û di gel destikê xwe goşeya kêmtir ji 90 dereceyê çêdike
  2. tewşî

têşeyek

Noun form têşe
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya têşe.

têşeyin

Noun form têşe
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya têşe.

têşikandin

Verb
  1. Guhartoyeke têk şikandin (“zora (yekî) birin”).

têşoka

Noun form têşok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya têşok.

têşokan

Noun form têşok
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya têşok.

têşokek

Noun form têşok
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya têşok.

têşokeke

Noun form têşok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya têşok.

têşokekê

Noun form têşok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya têşok.

têşokê

Noun form têşok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya têşok.

têşokin

Noun form têşok
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya têşok.

têşokinan

Noun form têşok
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya têşok.

têştegeh

Noun
  1. têşt ya berheve, gehiştîye, dema têştê
  2. cihê xwarina tiştê# demê spêdeyê piştî roj werisekê bilind dibît

Arabicالضحى·الضحوة

têştên

Noun form têşt
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya têşt.

têşxane

Noun
  1. xwaringeha xwarina têştê, xwaringeha nanê sibê

têtin

Verb form
  1. Guhartoyeke têt.

têtiya

Noun form têtî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya têtî.

tê ve

Adverb
  1. di derekê ve, di cihekî ve, hindir, li hindir, tê de, daxil
Adposition
  1. Binêre tê ve.

tê vedan

Verb
  1. kirin di nav de
  2. dehifandin dehf kirin
  3. Guhartoyeke tê ve dan.

têvedanek

Noun form têvedan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya têvedan.

têvel

Adjective
  1. ji hev cuda, cihê, ne mîna yên din, ne eynî, heterojen

Arabicمختلف

têvelbûna

Noun form têvelbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya têvelbûn.

têvelbûnek

Noun form têvelbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya têvelbûn.

têvelbûnên

Noun form têvelbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya têvelbûn.

têvel dikim

Verb form têvel kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera têvel kirin.

têvel dikî

Verb form têvel kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera têvel kirin.

têveliya

Noun form têvelî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya têvelî.

têveliyeke

Noun form têvelî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya têvelî.

têveliyên

Noun form têvelî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya têvelî.

têvelî

Noun
  1. cudahî, cihêtî, ciyawazî, ferq, têvelbûn, ne eynîbûn, ne mîna hev bûn

têvelkirina

Noun form têvelkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya têvelkirin.

têvelkirinek

Noun form têvelkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya têvelkirin.

têvelkirineke

Noun form têvelkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya têvelkirin.

têvelkirinekê

Noun form têvelkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya têvelkirin.

têvelkirinên

Noun form têvelkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya têvelkirin.

têvelkî

Noun
  1. bi têvelî, bi şikarî, bi cudayî

têvel nake

Verb form têvel kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera têvel kirin.

têvel nakim

Verb form têvel kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera têvel kirin.

têvel nakî

Verb form têvel kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera têvel kirin.

têveltir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra têvel.

têvil

Adjective
  1. Guhartoyeke têvel.

têwa

Noun form têw
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya têw.

têwek

Noun form têw
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya têw.

têweke

Noun form têw
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya têw.

têwekê

Noun form têw
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya têw.

tê werandin

Verb
  1. alandin, pêçan, nixamtin, niximandin, tê werkirin, lê şidandin
Noun
  1. tê alandin, dema tiştekî/cilekî li dor xwe dialînî
  2. dest di stoyê wî werand , dest di gerdenê werand

Arabicالتهور·الوجاء

tê werbûn

Noun
  1. tera bûn
  2. ketina ji ciyekî bilind
Verb
  1. diwer bûn, erdê ketin, gêr bûn
  2. ketina ji ciyekî bilind

tê werbûna

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya tê werbûn.
  2. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya têwerbûn.

tê werdan

Verb
  1. Guhartoyeke werdan.
Noun
  1. pêçan, serwer dan, dapoşîn, ser girtin, çelqandin, daweşandin, hejandin
Meaning
  1. ji bo paqij kirinê av xistin hundur û tê de lihevxistin:
  2. min av têwerda, min qedeh bi têwerdanê şûşt

Arabicشطف

têwer dana

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya têwer dan.

tê werkirin

Verb
  1. alandin, xwe di êk û du werkirin, yek hembêz kirin, pêçan, nixamtin, niximandin, tê werandin, lê şidandin
  2. avêtina tiştekî, tiştek rakirin û havêtin kesekî/ê
  3. têwerbûn
Noun
  1. berek darek û htd bi havêjî yekî, havêtin, :xwe di hevdu werkirin ang; xwe havêtin hevdu, :kevirek di gurî wer kir

Arabicعانق·احتضن·رمى·قذف

têwê

Noun form têw
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya têw.

têwin

Noun form têw
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya têw.

tê xebitîn

Noun
  1. palikandin, destkarî kirin, destvedan

Arabicالعبث

tê xebitîna

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya tê xebitîn.

tê xurîn

Noun
  1. zirpirç, zirpor, siza
  2. paşbêjî kirin

tê xurîna

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya tê xurîn.
  2. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya têxurîn.

têyiya

Noun form têyî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya têyî.

têyî

Noun
  1. lipêş, pêşerojî
Verb form
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera hatin (tewandin).

têyr

Noun
  1. Guhartoyeke teyr.