T

terbiye – terbûyî

76 words

terbiye bike

Verb form terbiye kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera terbiye kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera terbiye kirin.

terbiye bikin

Verb form terbiye kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera terbiye kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera terbiye kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera terbiye kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera terbiye kirin.

terbiye dikin

Verb form terbiye kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera terbiye kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera terbiye kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera terbiye kirin.

terbiyeker

Noun
  1. fêrker, hînker, elimîner, perwerdeker, taşîner, mamoste, mielim, ya/ê terbiye dike

terbiye kirin

Verb
  1. Guhartoyeke terbiyet kirin.
Noun
  1. Binêre terbiyetkirin.

terbiye nakin

Verb form terbiye kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera terbiye kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera terbiye kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera terbiye kirin.

terbiye neke

Verb form terbiye kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera terbiye kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera terbiye kirin.

terbiye nekin

Verb form terbiye kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera terbiye kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera terbiye kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera terbiye kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera terbiye kirin.

terbiyet

Noun
  1. perwerde, fêrkirin, elimandin, hînkirin, taşandin, ders,
  2. rê û şêwazên ku dêbav zarokên xwe hîn dikin

Arabicتَرْبِيَة

terbiyeta

Noun form terbiyet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya terbiyet.

terbiyetdana

Noun form terbiyetdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya terbiyetdan.

terbiyetdanek

Noun form terbiyetdan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya terbiyetdan.

terbiyetder

Noun
  1. perwerdeker, fêrker, elimîner, hînker, taşîner, mamoste, dersder
  2. waneder, wanebêj, lektor, mideris, dersbêj, ilimder^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

terbiyetek

Noun form terbiyet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya terbiyet.

terbiyetê

Noun form terbiyet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya terbiyet.

terbiyetin

Noun form terbiyet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya terbiyet.

terbiyetî

Noun
  1. rewşa terbiyetbûnê
  2. avrû, biaqilî, biedebî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

terbiyetkerekî

Noun form terbiyetker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya terbiyetker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya terbiyetker.

terbiyetkerê

Noun form terbiyetker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya terbiyetker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya terbiyetker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a terbiyetker.

terbiyet kirin

Verb
  1. perwerde kirin, hîn kirin, elimandin, taşandin, fêr kirin,
  2. nîşa zarokên xwe dan bi çi rê û şêwe serderiyê bikin dema ku hêdî hêdî mezin dibin
Noun
  1. perwerdekirin, hînkirin, elimandin, taşandin, fêrkirin,
  2. nîşadana rê û şêweyên serderiyê bo zarokan

Arabicربى·أدب·علم·ثقف·التعليم·تربية·ثقافة·علم التربية