T

taq – taqîp kirin

135 words

taq

Noun
  1. qat, tewek, ta, tebeqe
  2. dîwar, rexên xanî, aliyên odeyê
  3. (yên ku bi gelemperî pace anku pencere lê ne; rexê serî û yê binî ne tê de)
  4. kele, kelhe, asar, asêgeh, qele
  5. paceya biçûk a di jorê xanî de hatî vekirin ji bo ronîyê û dû-hilkişînê, kulek *Gava tu bixwazî bi biwêjkî bibêjî ku evîya ji wîya xerabtir e: Sola wî d' taqê re avêtiye. (Huseyn Zana)

taqane

Adjective
  1. yekta, yekane, tekane, unîk

taqayiya

Noun form taqayî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya taqayî.

taqek

Noun form taq
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya taq.

taqet

Noun
  1. Zever, şiyan, karîn, kanîn, hêz, qewet, tiwanîn, pêçêbûn, jêhatin, xurtî.
  2. hinêr, qudret, xurtbûn^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicقوة·طاقة·جهد

taqeta

Noun form taqet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya taqet.

taqetan

Noun form taqet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya taqet.

taqetbûna

Noun form taqetbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya taqetbûn.

taqetbûnek

Noun form taqetbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya taqetbûn.

taqetbûnên

Noun form taqetbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya taqetbûn.

taqetek

Noun form taqet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya taqet.

taqeteke

Noun form taqet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya taqet.

taqetekê

Noun form taqet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya taqet.

taqetê

Noun form taqet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya taqet.

taqetên

Noun form taqet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya taqet.

taqetin

Noun form taqet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya taqet.

taqetinan

Noun form taqet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya taqet.

taqetine

Noun form taqet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya taqet.

taqetino

Noun form taqet
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya taqet.

taqetiya

Noun form taqetî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya taqetî.

taqetiyên

Noun form taqetî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya taqetî.

taqê

Noun form taq
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya taq.

taqên

Noun form taq
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya taq.

taqim

Noun
  1. Guhartoyeke taxim.

taqî

Noun
  1. tehqîq, ezmûn, test, ceribandin, saxtî, saxtî, teftîş, ezmayîş, axulme, kontrol, çavdêrî, sehkirin, pişkinîn, temaşekirin, venerîn, azmayîş, vekolîn, lê kolîn, ezmûn kirin, fehs
Noun form
  1. (awayek tewandî ji "taq") Binêre: taq

taqîb

Noun
  1. şopandin, lipeyçûn, lidûçûn, lêpirsîn,
  2. li pey gerîn û lê nerîn daku bizane ka çi dike

taqîba

Noun form taqîb
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya taqîb.

taqîban

Noun form taqîb
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya taqîb.

taqîb dikin

Verb form taqîb kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera taqîb kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera taqîb kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera taqîb kirin (tewandin).

taqîbek

Noun form taqîb
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya taqîb.

taqîbeke

Noun form taqîb
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya taqîb.

taqîbekê

Noun form taqîb
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya taqîb.

taqîbê

Noun form taqîb
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya taqîb.

taqîbên

Noun form taqîb
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya taqîb.

taqîbin

Noun form taqîb
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya taqîb.

taqîbinan

Noun form taqîb
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya taqîb.

taqîbine

Noun form taqîb
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya taqîb.

taqîbiyên

Noun form taqîbî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya taqîbî.

taqîbker

Noun
  1. ya/ê taqîb dike
  2. şopîner^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

taqîbkerekî

Noun form taqîbker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya taqîbker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya taqîbker.

taqîbkerê

Noun form taqîbker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya taqîbker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya taqîbker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a taqîbker.

taqîb kirin

Verb
  1. şopandin, lêkolandin, lêkolan, pê ketin, dan şopê, dan dûv, dan dû
Noun
  1. şopandin, lipeyçûn, lidûçûn, lêpirsîn

taqîb nake

Verb form taqîb kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera taqîb kirin (tewandin).

taqîbûna

Noun form taqîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya taqîbûn.

taqîbûnek

Noun form taqîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya taqîbûn.

taqîbûnên

Noun form taqîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya taqîbûn.

taqî dikin

Verb form taqî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera taqî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera taqî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera taqî kirin (tewandin).

taqîgeh

Noun
  1. cihê taqîkirinên zanistî, muxteber, ezmûngeh

Arabicمختبر

taqîgeha

Noun form taqîgeh
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya taqîgeh.

taqîgehek

Noun form taqîgeh
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya taqîgeh.

taqîgehê

Noun form taqîgeh
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya taqîgeh.

taqîgehin

Noun form taqîgeh
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya taqîgeh.

taqîker

Noun
  1. ya/ê ku yekî taqî dike, ezmûner, ezmûnger, telesîker, tecrûbekar, ampirîst

Synonymsezmûnker

taqîkera

Noun form taqîker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya taqîker.

taqîkerek

Noun form taqîker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya taqîker.

taqîkerekî

Noun form taqîker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya taqîker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya taqîker.

taqîkerê

Noun form taqîker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya taqîker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya taqîker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a taqîker.

taqîkerin

Noun form taqîker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya taqîker.

taqîkerinan

Noun form taqîker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya taqîker.

taqîkerine

Noun form taqîker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya taqîker.

taqîkerî

Noun
  1. ezmûngerî, telesîkarî, ampîrîzm
  2. ezmûnerî, ampirîzm, tecrûbekarî, eksperîmantalîzm, ezmûnî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

taqî kirin

Verb
  1. ezmûn kirin, imtîhan kirin, fehs kirin, ceribandin, pişkinîn
Noun
  1. ceribandin, azmûn, pişkinin, îxtîbar

Arabicإختبار·الإمتحان·التمحیص·الفتــنة·بلاء

taqî nake

Verb form taqî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera taqî kirin (tewandin).

taqî nakim

Verb form taqî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera taqî kirin (tewandin).

taqî nakî

Verb form taqî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera taqî kirin (tewandin).