S

sîr – sîr xistin

91 words

sîr

Noun
  1. Pîvaza spî û hûr ya ku bo xwarinê saxlem e lê bêhnê ji devê mirovî tîne.
Adjective
  1. hêja, birêz, rêzdar, ezbenî

Arabicثُوم·ثُومَة

sîra

Noun form sîr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya sîr.

sîra dêrsimê

Noun
  1. Cureyek sîr ku bi tenê li herema Dêrsimê şîn dihê.

sîra dêrsimiya

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya sîra dêrsimê.

sîran

Noun form sîr
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya sîr.

sîrek

Noun form sîr
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya sîr.

sîreke

Noun form sîr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya sîr.

sîrekê

Noun form sîr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya sîr.

sîresan

Noun
  1. sîra seyan tê gotin ku giyayek xwerbar e û cûreyek pincar e

sîresana

Noun form sîresan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya sîresan.

sîresanek

Noun form sîresan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya sîresan.

sîresanin

Noun form sîresan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya sîresan.

sîret

Noun
  1. alek, rû
  2. jînenîgar, jiyanname, çîroka jiyana kesekî

Arabicالسیرة

sîrê

Noun form sîr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya sîr.

sîrên

Noun form sîr
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya sîr.

sîrim

Noun
  1. Çend cûnek kuvarik in û jê gelek teşe hene, hinek ji wan jehrawî ne.
  2. Navê cureyeke Sîra xwezahî ye ku bi pirranî ji bo têxistina nav penêr dihê bikaranîn.

sîrin

Noun form sîr
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya sîr.

sîrinan

Noun form sîr
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya sîr.

sîrine

Noun form sîr
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya sîr.

sîrino

Noun form sîr
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya sîr.

sîriya

Noun form sîrî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya sîrî.

sîriyên

Noun form sîrî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya sîrî.

sîrk

Noun
  1. sîrkûs,
  2. koma cambazan (akrobatan) û qeşmeran û heywanên elimandî yên ku fêl û fenayên ecêb pêşkêş dikin
  3. (li serdema Emparatoriya Romê) saheya çemberî ya ku beza hespan yan şerê gladyatoran lê dihat kirin

Arabicسيرك

sîrka

Noun form sîrk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya sîrk.

sîrkan

Noun form sîrk
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya sîrk.

sîrkek

Noun form sîrk
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya sîrk.

sîrkeke

Noun form sîrk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya sîrk.

sîrkekê

Noun form sîrk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya sîrk.

sîrkê

Noun form sîrk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya sîrk.

sîrkên

Noun form sîrk
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya sîrk.

sîrkin

Noun form sîrk
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya sîrk.

sîrkinan

Noun form sîrk
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya sîrk.

sîrkine

Noun form sîrk
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya sîrk.

sîrkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye sîr kirin

sîrkiya

Noun form sîrkî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya sîrkî.

sîrkiyên

Noun form sîrkî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya sîrkî.

sîrkut

Noun
  1. amûra kut tiştên weke sîr, gijnîj têde dihê kutandin

sîrkuta

Noun form sîrkut
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya sîrkut.

sîrkutek

Noun form sîrkut
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya sîrkut.

sîrkutekê

Noun form sîrkut
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya sîrkut.

sîrkutê

Noun form sîrkut
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya sîrkut.

sîrkutin

Noun form sîrkut
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya sîrkut.

sîrkxane

Noun
  1. Cihê sergirtî yê sîrk lê tê lîstin.

sîrmoka

Noun form sîrmok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya sîrmok.

sîrmokek

Noun form sîrmok
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya sîrmok.

sîrmokekê

Noun form sîrmok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya sîrmok.

sîrmokê

Noun form sîrmok
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya sîrmok.

sîrmokin

Noun form sîrmok
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya sîrmok.

sîr nake

Verb form sîr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera sîr kirin.

sîrqûn

Adjective
  1. Bo kesên ku sebr û hedara wan nîne, hiperaktîv in, tê gotin.

sîrqûnî

Adjective
  1. Kesa/ê ku zû hêrs dibe.
  2. Kesa/ê cirnexweş, cirxerab.

sîrr sîrr

Noun
  1. Dengê sîsirkê û asinî dema jengî dibe.

sîrt

Noun
  1. cihê ku gorî derdora xwe bilindtir: gir
  2. pişt

Sîrwan

Noun
  1. Simko, Îsmaîl, navek zelaman e