S

serê – serê (yekî) xwarin

142 words

serê

Noun form ser
  1. Rewşa îzafeyî binavkirî yekjimar ya ser.

serê çîya

Idiom
  1. çima vira bûye serê çîya ku kê çi dixwaze usa bikaribe bike?

serêj

Adjective
  1. zêde, bêqam, bêqamî, zêdegavî, zêdeyî, serpilkî, serbar

Serê Kaniyê

Proper noun
  1. bajarek di navbera rojavayê Kurdistanê û bakurê Kurdistanê de ye. Ketiye nav sînorê Tirkiye û Sûriye de

serêl

Noun
  1. Guhartoyeke serokeşîr.

serên

Noun form ser
  1. Rewşa îzafeyî binavkirî pirjimar ya ser.

serê pêşîn

Meaning
  1. pêşîn, ewil, berê ewilî, berê pêşîn, pêştir, pêşiyê, pêşiya pêşî, ewilîn, berê ewil, pêştir

serê serî de

Idiom
  1. pêwîst e partîyek serê serî de kadroyên xwe baş hilbijêre, ku paşê şaşî kêm werine holê

serê sibehê

Meaning
  1. berbang, sibehê, sibeynî, sibeda, beyanî, sibehînî

serê sibê

Meaning
  1. spêde, sibe, sihar

Soranibeyanî

Arabicضحى

serêşa

Noun form serêş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya serêş.

serê şefeqê

Idiom
  1. serê şefeqê me dora cendirmên romê girt, kesek ji destê me nefilitî

serêşek

Noun form serêş
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya serêş.

serêşeke

Noun form serêş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya serêş.

serêşekê

Noun form serêş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya serêş.

serêşê

Noun form serêş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya serêş.

serêşin

Noun form serêş
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya serêş.

serêşinan

Noun form serêş
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya serêş.

serêşine

Noun form serêş
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya serêş.

serêşiya

Noun form serêşî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya serêşî.

serêşî

Noun
  1. êşa serî, serêşîn
  2. nerehetî, bêzarî, bêhntengî, pirsgirêk, mişkîle

Arabicصُدَاع

serêxistin

Verb
  1. ber bi cihekê bilind ve birin, birin bo berzahiyekê, ji cihekê nizm bo cihekê bilind birin
  2. fayde kirin, bi ser ketin, qazanc kirin, fêde kirin
  3. berahî dan, pêşekî dan, baştir dîtin, guhdana kesekê û piştguh avêtina kesekê din

Arabicالإظهـار·التصعید·ولایة·ايثار·فضل

serê xwe şûştin

Verb
  1. serşûştin, av li xwe kirin, ser û sîçên xwe paqij kirin
  2. kincê jinan hatin, (ji bo zarokanînê, xwîna peryodîk ji jinan hatin)