S

serî – serî (yekî) bûn wek kundir

134 words

serî

Noun
  1. Destpêk, ewil, pêşî.
  2. Lib, heb, fer, dane.

Arabicرأس

serîdan

Noun
  1. werar, avakirin, guhorîn, pilpixîn, şînyak, şînkirin, seridîn, pêşxistin, avayî, avakirin, gurankarî

serîdana

Noun form serîdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya serîdan.

serîdanek

Noun form serîdan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya serîdan.

serîdanê

Noun form serîdan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya serîdan.

serîdanin

Noun form serîdan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya serîdan.

serîgirtina

Noun form serîgirtin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya serîgirtin.

serîgirtinek

Noun form serîgirtin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya serîgirtin.

serî heldan

Verb
  1. Guhartoyeke ser hildan.
Noun
  1. Guhartoyeke serhildan.

serî hildan

Verb
  1. raperin, hilperin, serî rakirin, îsyan kirin, lê rabûn, rabûn, serhildan kirin, raperîn, îsyan kirin, îsyan kirin
Noun
  1. Guhartoyeke serhildan.

serîi

Adjective
  1. bilez, xêra, bi ecele
  2. kesê ku bilez îşê xwe dike

Arabicسریع

serî jê standin

Idiom
  1. xistin bin bandora xwe
  2. zêde bi pêş de çûn, ji kesekê borandin, ji radeyê tiştekê borandin

Arabicتخطى

serî ketin

Verb
  1. serfetihandin, serkuşandin, serfetih, sifteh, serkuş, serfetihîn, serkuşîn, serîketin
  2. serkuşandin, serkuşa kirin, serkuşa dayin, serfetihandin, serfetih kirin, start kirin, gava pêşîn avêtin, yekem car kirin

serîkêşî

Noun
  1. pêşengî, pêşîkêşî, pêşîkarî, pêşkerî, pêşdarî, pêşajotî, rêberî

serîkêşî kirin

Verb
  1. pêşengî kirin, pêşîkêşî kirin, rêberî kirin, pêşdarî kirin

serî lê alandin

Idiom
  1. berpîrsîyarê me hat, serê me li wê belayê aland û lêket çû

serî lêdan

Verb
  1. çûn, şandin, hewale kirin
Noun
  1. Guhartoyeke serlêdan.

serîmanek

Noun form serîman
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya serîman.

serîmanê

Noun form serîman
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya serîman.

serîmanên

Noun form serîman
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya serîman.

serî rakirin

Verb
  1. raperin, hilperin, serî hildan, îsyan kirin, lê rabûn, rabûn, serhildan kirin, hate girtin, raperîn, îsyan kirin
Noun
  1. serhildan, serxwerabûn

serîtî

Noun
  1. serektî, sermiyantî, reysîtî