Hevalo
Log in Get started

S

sû – sûç kirin

113 words

sû

Noun
  1. Hed, sinor.
  2. Xwê (wek di peyva: bêsû de).
Adjective
  1. Sil, xeyidî, enirî, dilmayî, tûre.
  2. Bêxwê, bosî, kel, kêmxwê.
  3. (xwarina bi binê beroşê ve) sotî / şewitî.

sûar

Noun
  1. Guhartoyeke siwar.

sûbûna

Noun form sûbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya sûbûn.

sûbûnek

Noun form sûbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya sûbûn.

sûbûneke

Noun form sûbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya sûbûn.

sûbûnên

Noun form sûbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya sûbûn.

sûc

Noun
  1. Binas, tawan, guneh, xirabî, xeta, xeletî, cinayet, bêqanûnî, dijqanûnîtî.
  2. Sedem, sebeb, semed.

Arabicذنب·جنية

sûcbar

Adjective
  1. krîmînal, tawanbar, tawankar, sûcdar

sûcbûna

Noun form sûcbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya sûcbûn.

sûcbûnek

Noun form sûcbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya sûcbûn.

sûcbûnên

Noun form sûcbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya sûcbûn.

sûcdar

Adjective
  1. Kesa/ê ku tawanek yan hin tawan kirine, kesa/ê ku bûye sedemê peydabûna tawanekê yan hin tawanan.

Arabicمذنب·مجرم·خاطئ·مخطئ·آثم·جاني·متهم

Synonymstawanbar·gunehbar·tometbar

sûcdar bike

Verb form sûcdar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera sûcdar kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera sûcdar kirin.

sûcdar bikin

Verb form sûcdar kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera sûcdar kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera sûcdar kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera sûcdar kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera sûcdar kirin.

sûcdarbûna

Noun form sûcdarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya sûcdarbûn.

sûcdarbûnek

Noun form sûcdarbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya sûcdarbûn.

sûcdarbûnên

Noun form sûcdarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya sûcdarbûn.

sûcdar dikin

Verb form sûcdar kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera sûcdar kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera sûcdar kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera sûcdar kirin.

sûcdariya

Noun form sûcdarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya sûcdarî.

sûcdarî

Noun
  1. tawanbarî, gunehbarî, tometbarî, tometdarî, sûcdarbûn, tomet, tawan
  2. gunehkarî, gunehbarbûn, guneh, tawanbarbûn^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicاتهام·تهمة·شكوى

sûcdarker

Noun
  1. Gunehkar, tometkar, xirabîkar,ew kesa/ê ku tawanan dike.

Arabicمتهِم·مشتكي

sûcdar kirin

Verb
  1. tawanbar kirin
Noun
  1. tawanbarkirin, tometbarkirin, gunehbarkirin,
  2. kesek kirin berpirsiyar ji bo çêbûna rûdanekê an jî tawanekê

Arabicاتهام·تهمة·إدانة

sûcdar nakin

Verb form sûcdar kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera sûcdar kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera sûcdar kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera sûcdar kirin.

sûcdar neke

Verb form sûcdar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera sûcdar kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera sûcdar kirin.

sûcdar nekin

Verb form sûcdar kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera sûcdar kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera sûcdar kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera sûcdar kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera sûcdar kirin.

sûc dike

Verb form sûc kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera sûc kirin (tewandin).

sûc dikim

Verb form sûc kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera sûc kirin (tewandin).

sûc dikin

Verb form sûc kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera sûc kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera sûc kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera sûc kirin (tewandin).

sûc dikî

Verb form sûc kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera sûc kirin (tewandin).

sûcek

Noun form sûc
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya sûc.

sûcek kirina

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya sûcek kirin.

sûcê

Noun form sûc
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya sûc.

sûcê kirinê

Noun
  1. Guneha ku mirov bi xwe dike bi kirina tiştekî yan karekê nerewa.

sûcên

Noun form sûc
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya sûc.

sûciya

Noun form sûcî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya sûcî.

sûciyên

Noun form sûcî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya sûcî.

sûcker

Noun
  1. ya/ê sûc dike
  2. tawanbarker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

sûckera

Noun form sûcker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya sûcker.

sûckeran

Noun form sûcker
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya sûcker.

sûckerek

Noun form sûcker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya sûcker.

sûckereke

Noun form sûcker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya sûcker.

sûckerekê

Noun form sûcker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya sûcker.

sûckerekî

Noun form sûcker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya sûcker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya sûcker.

sûckerê

Noun form sûcker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya sûcker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya sûcker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a sûcker.

sûckerin

Noun form sûcker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya sûcker.

sûckerinan

Noun form sûcker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya sûcker.

sûckerine

Noun form sûcker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya sûcker.

sûckero

Noun form sûcker
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya sûcker.

sûckirina

Noun form sûckirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya sûckirin.

sûckirinek

Noun form sûckirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya sûckirin.

sûckirineke

Noun form sûckirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya sûckirin.

sûckirinekê

Noun form sûckirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya sûckirin.

sûckirinê

Noun form sûckirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya sûckirin.

sûckirinên

Noun form sûckirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya sûckirin.

sûckirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye sûc kirin

sûc nake

Verb form sûc kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera sûc kirin (tewandin).

sûc nakim

Verb form sûc kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera sûc kirin (tewandin).

sûc nakî

Verb form sûc kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera sûc kirin (tewandin).

sûç

Noun
  1. Guhartoyeke sûc.

sûçbarbûna

Noun form sûçbarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya sûçbarbûn.

sûçbarbûnek

Noun form sûçbarbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya sûçbarbûn.

sûçbarbûnên

Noun form sûçbarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya sûçbarbûn.

sûçbar dikim

Verb form sûçbar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera sûçbar kirin.

sûçbar dikî

Verb form sûçbar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera sûçbar kirin.

sûçbar nake

Verb form sûçbar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera sûçbar kirin.

sûçbar nakim

Verb form sûçbar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera sûçbar kirin.

sûçbar nakî

Verb form sûçbar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera sûçbar kirin.

sûçe

Noun
  1. kuj, kuje, kujî, qozî, qorzî,
  2. qulaç, qorzî, kunc, qunc

Synonyms-kuj

sûçeya

Noun form sûçe
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya sûçe.

sûçeyek

Noun form sûçe
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya sûçe.

sûçeyên

Noun form sûçe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya sûçe.

sûçeyin

Noun form sûçe
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya sûçe.