R

rûqahîm – rûreştî

85 words

rûqal

Adposition
  1. hember, beramber, miqabil

rûqalind

Meaning
  1. bêrû, bêşerm, bêfedî, bêheya, rûqayîş, rûşûştî, rûcefîq, rûqazox, rûçelaq, rûqayîm, bêwec, bêar, gotinnexweş

rûqalindî

Meaning
  1. bêrûtî, bêşermî, rûqayîşî, rûşûştîbûn, rûcefîqî, rûçelaqî, bêfedîtî, bêheyatî, rûqazoxî, bêarî

rûqayim

Adjective
  1. Bêşerm, bêfedî, bêfihêt, zirrşerm, şermneker, rûmelext, rûhişk, rûşûştî, rûçelaq, bêar, nixay,
  2. kesa/ê ku qet ji xwe şerm nake.

Arabicالوقح·ماجن

rûqayimtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra rûqayim.

rûqayimtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr rûqayim.

rûqazox

Meaning
  1. rûhişşk, rûkosele, rûhişk, bêrû, bêşerm, bêfedî, bêheya, rûqayîş, rûşûştî, rûcefîq, rûçelaq, rûqayîm, rûqalind, bêwec, bêar, çors, çols, rûyê

rûqazoxî

Noun
  1. bêrûtî, bêşermî, rûqayîşî, rûşûştîbûn, rûcefîqî, rûçelaqî, bêfedîtî, bêheyatî, rûqalindî, bêarî

rûqiçandin

Noun
  1. diyarkirin, çinîn, pelisandin, rûçikandin

rûrehman

Idiom
  1. însanekî wiha rûrehman nabe ku dizî bike

rûreq

Meaning
  1. fêz, zirt, qapan, fortek

rûreş

Adjective
  1. Kesa/ê ketiye şermê; kesa/ê ji kêmasiyên xwe şerm dike.

Arabicخجل

Synonymsşermezar

rûreş bike

Verb form rûreş kirin
  1. kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêker rûreş kirin
  2. kesê duyem yekjimar forma fermanî ji lêker rûreş kirin

rûreş bikin

Verb form rûreş kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema bê ji lêker rûreş kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema bê ji lêker rûreş kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêker rûreş kirin
  4. kesê duyem pirjimar fermanî ji lêker rûreş kirin

rûreş bûn

Verb
  1. şermezar bûn, serşor bûn, mehcûb bûn, neserbilind bûn, bi şermê ketin
  2. ji ber kirina karek nehêja û bêqîmet şerm kirin

Arabicاخجل·عاب·ساء السمعة

rûreş dikin

Verb form rûreş kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera rûreş kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera rûreş kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera rûreş kirin (tewandin).

rûreş dikir

Verb form rûreş kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya berdest ji lêker rûreş kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya berdest ji lêker rûreş kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya berdest ji lêker rûreş kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya berdest ji lêker rûreş kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya berdest ji lêker rûreş kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya berdest ji lêker rûreş kirin

rûreş dilreş in

Proverb
  1. Guhartoyeke rûreş, dilreş in.
  2. xayin e
  3. xiniz e
  4. hesûd e
  5. bê emel e
  6. pexîl e

rûreşî

Noun
  1. Şermezarî, qebahet, şerm, fedî, eyb, fihêt.
Adjective
  1. Şermezarî, qebahet, şerm, fedî, eyb, fihêt.

Arabicالخزي·الهون

rûreş kiribû

Verb form rûreş kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêker rûreş kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêker rûreş kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêker rûreş kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêker rûreş kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêker rûreş kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêker rûreş kirin

rûreş kirin

Verb
  1. şermezar kirin, dan şermê, ji ber kêmasî an jî kiriyarekê dan şermê.

rûreş kiriye

Verb form rûreş kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker rûreş kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker rûreş kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker rûreş kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker rûreş kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker rûreş kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker rûreş kirin

rûreş nakin

Verb form rûreş kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema niha neyînî ji lêker rûreş kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema niha neyînî ji lêker rûreş kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema niha neyînî ji lêker rûreş kirin

rûreş nedikir

Verb form rûreş kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya berdest neyînî ji lêker rûreş kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya berdest neyînî ji lêker rûreş kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya berdest neyînî ji lêker rûreş kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya berdest neyînî ji lêker rûreş kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya berdest neyînî ji lêker rûreş kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya berdest neyînî ji lêker rûreş kirin

rûreş neke

Verb form rûreş kirin
  1. kesê sêyem yekjimar dema bê neyînî ji lêker rûreş kirin
  2. kesê duyem yekjimar fermanî neyînî ji lêker rûreş kirin

rûreş nekin

Verb form rûreş kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema bê neyînî ji lêker rûreş kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema bê neyînî ji lêker rûreş kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema bê neyînî ji lêker rûreş kirin
  4. kesê duyem pirjimar forma fermanî neyînî ji lêker rûreş kirin

rûreş nekir

Verb form rûreş kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya sade neyînî ji lêker rûreş kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya sade neyînî ji lêker rûreş kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya sade neyînî ji lêker rûreş kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya sade neyînî ji lêker rûreş kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya sade neyînî ji lêker rûreş kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya sade neyînî ji lêker rûreş kirin

rûreş nekiribû

Verb form rûreş kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûr neyînî ji lêker rûreş kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûr neyînî ji lêker rûreş kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûr neyînî ji lêker rûreş kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûr neyînî ji lêker rûreş kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûr neyînî ji lêker rûreş kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr neyînî ji lêker rûreş kirin

rûreş nekiriye

Verb form rûreş kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker rûreş kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker rûreş kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker rûreş kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker rûreş kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker rûreş kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker rûreş kirin

rûreştir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra rûreş.

rûreştirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr rûreş.