R

ru – rukun

143 words

ru

Noun
  1. Binêre rih.

rub

Noun
  1. Guhartoyeke rib.

ruba

Noun
  1. Guhartoyeke riba.

rubab

Noun
  1. Guhartoyeke ribab.

Rubad

Proper noun
  1. Navekî lawan e.

rubaiya

Noun form rubaî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rubaî.

rube

Noun
  1. Guhartoyeke riba.

rubh

Noun
  1. Guhartoyeke rib.

rubiyek

Noun form rubî
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya rubî.

rubiyê

Noun form rubî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya rubî.

rubiyên

Noun form rubî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya rubî.

rubî

Noun
  1. akund, akund,
  2. kanzayek req û bihagiran yê sorî tarî
  3. yaqût^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

rubîdyûm

Noun
  1. Elementeke ku nimroya wê ya atomê 37 e. Sembola wê Rb ye.

Arabicرُوبِيدْيُوم

rubyan

Meaning
  1. canberî, karides

ruç

Noun
  1. Guhartoyeke riç.

rud sayid

Adverb
  1. li sayidê xelet trimpêl ajotin

rufat

Noun
  1. kelex, bermayiyên kesên mirî

Soraniئێسکوپرووسک

ruh

Noun
  1. can, giyan, rewan, firoher, saxî, jiyan

Arabicروح·نفس

Ruha

Proper noun
  1. bajar û parêzgehek in li Bakurê Kurdistanê
Adjective
  1. rizgar, azad, serbest, xilas
Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ruh.

SynonymsUrfa

ruha bûn

Verb
  1. azad bûn, hur bûn, xelas bûn, xelas kirin, filitîn, rizgar bûn

ruha kirin

Verb
  1. rizgar kirin
Noun
  1. xelas kirin, filitandin, rizgarkirin

ruhan

Noun
  1. Guhartoyeke rihan.

ruha nake

Verb form ruha kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ruha kirin.

ruhaniya

Noun form ruhanî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ruhanî.

ruhatiya

Noun form ruhatî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ruhatî.

ruhatiyên

Noun form ruhatî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ruhatî.

ruhber

Noun
  1. candar, giyandar, canber, canewer, canliber, ruhdar, ruhliber, giyanber, zinewer, zîndewer, zîndeber, giyanlibcr, bican, biruh, giyandar, sax, zindî

ruhbera

Noun form ruhber
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ruhber.

ruhberek

Noun form ruhber
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ruhber.

ruhbereke

Noun form ruhber
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ruhber.

ruhberekê

Noun form ruhber
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ruhber.

ruhberê

Noun form ruhber
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ruhber.

ruhberin

Noun form ruhber
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ruhber.

ruhberinan

Noun form ruhber
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya ruhber.

ruhdar

Noun
  1. candar, giyandar,
  2. mirov û heywan û tiştên din yên ku ruh û can heye
  3. liserxwe, geş, şen, şeng, çist

ruhdariyên

Noun form ruhdarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ruhdarî.

ruhdêr

Noun
  1. vejîner, jînda, candêr
  2. saxker, afirîner^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

ruhdêra

Noun form ruhdêr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ruhdêr.

ruhdêrek

Noun form ruhdêr
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ruhdêr.

ruhdêreke

Noun form ruhdêr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ruhdêr.

ruhdêrekê

Noun form ruhdêr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ruhdêr.

ruhdêrê

Noun form ruhdêr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ruhdêr.

ruhdêrin

Noun form ruhdêr
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ruhdêr.

ruhdêrinan

Noun form ruhdêr
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya ruhdêr.

ruhek

Noun form ruh
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ruh.

ruheke

Noun form ruh
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ruh.

ruhekê

Noun form ruh
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ruh.

ruhê

Noun form ruh
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ruh.

ruhê min

Meaning
  1. canê min, giyanâ min, emrê min, malê min, giyana min

ruhên

Noun form ruh
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya ruh.

ruh hatin

Verb
  1. ruh ketin, can hatin, ruh, ruh bi

ruhin

Adjective
  1. Guhartoyeke ron.

ruhinan

Noun form ruh
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya ruh.

ruhine

Noun form ruh
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya ruh.

ruhino

Noun form ruh
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya ruh.

ruhistîn

Noun
  1. melkemot (melekê mewtê ango mirinê)
  2. Ezraîl eleyhiselam

ruhî

Adjective
  1. canî, giyanî, derûnî, rewanî,
  2. tiştê têkildarî ruhê
  3. psîkolojîk, psîkî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

ruhîtiyên

Noun form ruhîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ruhîtî.

ruhn

Adjective
  1. Guhartoyeke ron.

ruhnas

Noun
  1. psîkolog, derûnnas, rewannas, giyannas, cannas

ruhnasa

Noun form ruhnas
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ruhnas.

ruhnasan

Noun form ruhnas
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya ruhnas.

ruhnasek

Noun form ruhnas
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ruhnas.

ruhnaseke

Noun form ruhnas
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ruhnas.

ruhnasekê

Noun form ruhnas
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ruhnas.

ruhnasê

Noun form ruhnas
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ruhnas.

ruhnasên

Noun form ruhnas
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya ruhnas.

ruhnasin

Noun form ruhnas
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ruhnas.

ruhnasinan

Noun form ruhnas
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya ruhnas.

ruhnasiya

Noun form ruhnasî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ruhnasî.

ruhnasiyeke

Noun form ruhnasî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ruhnasî.

ruhnasiyên

Noun form ruhnasî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ruhnasî.

ruhnasî

Noun
  1. Lêkolînên zanistî li ser giyanê mirovan, bi taybetî nesaxiyên giyanî.
  2. Lêkolînên zanistî li ser tevger û reftarên mirovan yan heywanan.

Arabicسَيْكُولُوجْيَا·عِلْم النَّفْس

Synonymspsîkolojî·rewannasî·giyannasî·cannasî·derûnnasî

ruhnasîtî

Noun
  1. derûnnasîtî, giyannasîtî, psikolojîzm
  2. psîkolojîzm^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

ruhnik bûn

Verb
  1. Guhartoyeke rondik bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke rondikbûn.

ruhnik kirin

Verb
  1. Guhartoyeke rondik kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke rondikkirin.

ruhnker

Adjective
  1. Guhartoyeke ronker.

ruhsivik

Noun
  1. xwînşîrîn, xwîngerm, xwînsivik, destyar, sempatik, enerjîk, çalak

ruhsivika

Noun form ruhsivik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ruhsivik.

ruhsivikek

Noun form ruhsivik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ruhsivik.

ruhsivikin

Noun form ruhsivik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ruhsivik.

Ruhstîn

Proper noun
  1. Ezraîl, Giyanstîn, Giyangir
  2. Guhartoyeke Ruhstîn.

rukin

Noun
  1. Guhartoyeke rukn.

rukn

Noun
  1. bingeh, esas, binyat, erkan, temel
  2. înat, kîn, kerb, israr, dijberî, dijminatî

Arabicركن·عمود·دعامة·ركيزة

rukniya

Noun form ruknî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ruknî.

rukniyên

Noun form ruknî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ruknî.

rukun

Noun
  1. Guhartoyeke rukn.