Hevalo
Log in Get started

R

rov – rozname

86 words

rov

Noun
  1. Ew pirça ku li ser organê zayendî (kîr, quz) derdikeve.

Synonymsrûv·rêv

rovanş

Noun
  1. Pêşbirkeke dubare ku di navbera eynî reqîb an taximên ku pêşbirkeke berê lîstine de tê kirin.

rovanşa

Noun form rovanş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rovanş.

rovanşan

Noun form rovanş
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rovanş.

rovanşek

Noun form rovanş
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rovanş.

rovanşeke

Noun form rovanş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rovanş.

rovanşekê

Noun form rovanş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rovanş.

rovanşê

Noun form rovanş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rovanş.

rovanşin

Noun form rovanş
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rovanş.

rovanşinan

Noun form rovanş
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rovanş.

rovanşine

Noun form rovanş
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya rovanş.

rovî

Noun
  1. Guhartoyeke rûvî.
  2. (hinav) Guhartoyeke rûvî.

rovîtî

Noun
  1. çeqelî, fêlbazî, cambazî, pespayetî, konetî, gelacî
  2. qurnazî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

roxan

Verb
  1. Guhartoyeke ruxîn.

roya

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî binavkirî yekjimar ya ro.
Proper noun
  1. Çemekî Fransa û Îtalyayê.

royek

Noun form ro
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ro.

royeke

Noun form ro
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ro.

royê

Noun form ro
  1. (robar): Rewşa îzafe ya nêr a yekjimar a binavkirî ya ro.
  2. (roj): Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ro.
  3. (roj): Rewşa bangkirinê ya mê ya yekjimar a ro.

royên

Noun form ro
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ro.

royiya

Noun form royî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya royî.

royiyên

Noun form royî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya royî.

roz

Noun
  1. ro
  2. roj
  3. rûs

Roza

Proper noun
  1. Navekî keçan e.

rozet

Noun
  1. benê yan wêneyê ku mirov bi cilên xwe dike
  2. (bi taybetî mîna dirûvê gulê li şûna kravatê li stuyê xwe girê dide)

rozeta

Noun form rozet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rozet.

rozetan

Noun form rozet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rozet.

rozetek

Noun form rozet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rozet.

rozeteke

Noun form rozet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rozet.

rozetekê

Noun form rozet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rozet.

rozetê

Noun form rozet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rozet.

rozetên

Noun form rozet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya rozet.

rozetin

Noun form rozet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rozet.

rozetinan

Noun form rozet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rozet.

rozetine

Noun form rozet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya rozet.

rozgar

Noun
  1. qeder, felek
  2. peyveka din ji bo demsal