R

rih – rihgirtî

133 words

rih

Noun
  1. Mûyên li gep û alekên zelaman şên dibin (û bi gelemperî tên tiraşîn).
  2. reh, demar, pişkên dirêj yên leşê mirov û candarên din ku xwîn tê re dimeşe
  3. ruh, can, giyan, saxî

Arabicلحية

Riha

Proper noun
  1. bajarek e li bakurê Kurdistanê
Adjective
  1. Guhartoyeke ruha.

SynonymsUrfa

riha kirin

Verb
  1. Guhartoyeke ruha kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke ruhakirin.

rihan

Noun
  1. Riwekek terraşî ya yeksalî ye û pelên wê wek biharat tên bikaranîn.
  2. Biharata ji wê riwekê.
Noun form
  1. Binere: rih
Proper noun
  1. Navekî keçan e.

Arabicرَيْحَان·حَبَق

rihana

Noun form rihan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rihan.

rihana maran

Meaning
  1. artemisia maritima, merzekewîle, merzekew

rihanan

Noun form rihan
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rihan.

rihandin

Verb
  1. nûhandin, peritandin, hilhilandin, çilçilandin, kevnkirin

rihanek

Noun form rihan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rihan.

rihaneke

Noun form rihan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rihan.

rihanekê

Noun form rihan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rihan.

rihanê

Noun form rihan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rihan.

rihanên

Noun form rihan
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya rihan.

rihanin

Noun form rihan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rihan.

rihaninan

Noun form rihan
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rihan.

rihanine

Noun form rihan
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya rihan.

rihaniya

Noun form rihanî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rihanî.

rihaniyên

Noun form rihanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rihanî.

rihayiya

Noun form rihayî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rihayî.

riha zer

Noun
  1. koka zer, zerçûbe, zerdeçal, zerdeçû

Arabicالجدوار·الزرنب·الزعفران الهندي·الكركب·عروق الصباغین·عقید الجوز·كركم

riha zera

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya riha zer.

rihban

Noun
  1. rahîb, qeşe, metran, rêber û zanayên dînî
  2. (bi taybetî yên fileyan)

rihbaniyên

Noun form rihbanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rihbanî.

rihek

Noun form rih
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rih.

riheke

Noun form rih
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rih.

rihekê

Noun form rih
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rih.

rihela

Noun form rihel
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rihel.

rihelîn

Verb
  1. ricifîn, dudil bûn, dilwas bûn, tezîn

rihet

Noun
  1. Guhartoyeke rehet.

rihet berdan

Verb
  1. Guhartoyeke rehet berdan.
Noun
  1. Guhartoyeke rehetberdan.

rihet bike

Verb form rihet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera rihet kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera rihet kirin.

rihet bikin

Verb form rihet kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera rihet kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera rihet kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera rihet kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera rihet kirin.

rihet dikin

Verb form rihet kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera rihet kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera rihet kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera rihet kirin.

rihetker

Noun
  1. ya/ê rihet dike
  2. aramker, arambexş^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

rihetkera

Noun form rihetker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rihetker.

rihetkerek

Noun form rihetker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rihetker.

rihetkerekî

Noun form rihetker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya rihetker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya rihetker.

rihetkerê

Noun form rihetker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya rihetker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rihetker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a rihetker.

rihetkerin

Noun form rihetker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rihetker.

rihetkerinan

Noun form rihetker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya rihetker.

rihetkerine

Noun form rihetker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya rihetker.

rihetkerî

Noun form rihetker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya rihetker.

rihet nakin

Verb form rihet kirin
  1. Kesê yekem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rihet kirin.
  2. Kesê duyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rihet kirin.
  3. Kesê sêyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rihet kirin.

rihet neke

Verb form rihet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera rihet kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera rihet kirin.

rihet nekin

Verb form rihet kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera rihet kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera rihet kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera rihet kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera rihet kirin.

rihê

Noun form rih
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rih.

rihêl

Noun
  1. Guhartoyeke rihel (“cil û diyariyên din yên ku didin bûkê”).

rihê min xwar

Idiom
  1. êdî ew rihê min xwar, bihêlin ez carekî bi têra xwe lêxim

rihên

Noun form rih
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya rih.