R

renan – renç

127 words

renan

Verb
  1. Guhartoyeke renîn.

renc

Noun
  1. Ked, xebat, xizmet, kar, cehd, koşîn, zehmetkêşî, têkoşîn, pîkol, berxwedan.
  2. hewl, mihawele, rêncberî, paletî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicالجهد

Synonymsrencandin·rencîde

renca

Noun form renc
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya renc.

rencandin

Verb
  1. tehlkirin, êşandin, zêrandin, cezaret, tehl kirin, hincirandin, çerçirandin, cewr kirin, ezibandin, rencide kirin

renc bike

Verb form renc kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera renc kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera renc kirin.

renc bikim

Verb form renc kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ji lêkera renc kirin.

renc bikin

Verb form renc kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera renc kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera renc kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera renc kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera renc kirin.

renc bikî

Verb form renc kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ji lêkera renc kirin.

rencdera

Noun form rencder
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rencder.

rencderek

Noun form rencder
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rencder.

rencdereke

Noun form rencder
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rencder.

rencderekê

Noun form rencder
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rencder.

rencderê

Noun form rencder
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rencder.

rencderin

Noun form rencder
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rencder.

renc dike

Verb form renc kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera renc kirin.

renc dikim

Verb form renc kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera renc kirin.

renc dikin

Verb form renc kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera renc kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera renc kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera renc kirin.

renc dikî

Verb form renc kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera renc kirin.

rencek

Noun form renc
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya renc.

renceke

Noun form renc
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya renc.

rencekê

Noun form renc
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya renc.

rencê

Noun form renc
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya renc.

rencên

Noun form renc
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya renc.

rencide

Adjective
  1. Guhartoyeke rencîde.

rencide kirin

Verb
  1. rencandin
  2. tehlkirin, êşandin, zêrandin, tehl kirin, hincirandin, çerçirandin, cewr kirin^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

rencin

Noun form renc
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya renc.

rencinan

Noun form renc
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya renc.

rencine

Noun form renc
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya renc.

rencino

Noun form renc
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya renc.

renciya

Noun form rencî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rencî.

renciyên

Noun form rencî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rencî.

rencî

Noun
  1. rewşa rencbûnê
  2. zehmet, derd^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

rencîde

Adjective
  1. Xeyidandî, xeyidî, azarde, dilmayî, dilşikestî, acizkirî, acizbûyî, sil.

rencîdebûna

Noun form rencîdebûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya rencîdebûn.

rencîdebûnek

Noun form rencîdebûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya rencîdebûn.

rencîdebûneke

Noun form rencîdebûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya rencîdebûn.

rencîdebûnê

Noun form rencîdebûn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rencîdebûn.

rencîdebûnên

Noun form rencîdebûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rencîdebûn.

rencîde dike

Verb form rencîde kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera rencîde kirin (tewandin).

rencîde dikim

Verb form rencîde kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera rencîde kirin (tewandin).

rencîde dikin

Verb form rencîde kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera rencîde kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera rencîde kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera rencîde kirin (tewandin).

rencîde dikî

Verb form rencîde kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera rencîde kirin (tewandin).

rencîdekirina

Noun form rencîdekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya rencîdekirin.

rencîdekirinek

Noun form rencîdekirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rencîdekirin.

rencîdekirineke

Noun form rencîdekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rencîdekirin.

rencîdekirinekê

Noun form rencîdekirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rencîdekirin.

rencîdekirinê

Noun form rencîdekirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rencîdekirin.

rencîdekirinên

Noun form rencîdekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rencîdekirin.

rencîde nake

Verb form rencîde kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rencîde kirin (tewandin).

rencîde nakim

Verb form rencîde kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rencîde kirin (tewandin).

rencîde nakî

Verb form rencîde kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rencîde kirin (tewandin).

rencîdetir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra rencîde.

rencîn

Adjective
  1. mirovê mandî, mirovê westayî, renckê

renckara

Noun form renckar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya renckar.

renckarek

Noun form renckar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya renckar.

renckareke

Noun form renckar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya renckar.

renckarekê

Noun form renckar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya renckar.

renckarê

Noun form renckar
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya renckar.

renckarin

Noun form renckar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya renckar.

rencker

Noun
  1. ya/ê renc dike
  2. ezyetker, zilmker, zordar^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

renckera

Noun form rencker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rencker.

renckeran

Noun form rencker
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rencker.

renckerek

Noun form rencker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rencker.

renckereke

Noun form rencker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rencker.

renckerekê

Noun form rencker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rencker.

renckerê

Noun form rencker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rencker.

renckerin

Noun form rencker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rencker.

renckerinan

Noun form rencker
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rencker.

renckirina

Noun form renckirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya renckirin.

renckirinek

Noun form renckirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya renckirin.

renckirineke

Noun form renckirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya renckirin.

renckirinekê

Noun form renckirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya renckirin.

renckirinên

Noun form renckirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya renckirin.

renckirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye renc kirin

renc nake

Verb form renc kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera renc kirin.

renc nakim

Verb form renc kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera renc kirin.

renc nakin

Verb form renc kirin
  1. Kesê yekem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera renc kirin.
  2. Kesê duyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera renc kirin.
  3. Kesê sêyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera renc kirin.

renc nakî

Verb form renc kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera renc kirin.

renc neke

Verb form renc kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera renc kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera renc kirin.

renc nekim

Verb form renc kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera renc kirin.

renc nekin

Verb form renc kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera renc kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera renc kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera renc kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera renc kirin.

renc nekî

Verb form renc kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera renc kirin.

rencûr

Adjective
  1. kovandar, dilbikul, jandar, eziyetdar
  2. bijan, biezyet^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

rencûrtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra rencûr.

rencûrtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîv ji rengdêra rencûr.

rencxwera

Noun form rencxwer
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rencxwer.

rencxwerek

Noun form rencxwer
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rencxwer.

rencxwerin

Noun form rencxwer
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rencxwer.

renç

Noun
  1. Guhartoyeke renc.