R

rûd – rûjor

99 words

rûd

Meaning
  1. enstrûmenteka muzîkê ye

rû dan

Verb
  1. qewimîn, (bûyerek) çêbûn yan bi serê kesekî hatin
  2. çêbûn, bûn, peyda bûn^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)
  3. rû badan
Noun
  1. Bûyer, qewam, qewimîn, gertev, serpêhatî, teşqele, bûniş, tifiqîn, cirîn.
  2. Bela, karesat, bobelat, miqeder, qeza, qeder, gerûşe.

Arabicاستقبل·حادثة·الأقصوصة·السماح·المسامحة·النوبة·الهوشة·الوقوع·نائبة

rûdana

Noun form rûdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rûdan.

rûdanan

Noun form rûdan
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rûdan.

rûdanek

Noun form rûdan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûdan.

rûdaneke

Noun form rûdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rûdan.

rûdanekê

Noun form rûdan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûdan.

rûdanê

Noun form rûdan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rûdan.

rûdanên

Noun form rûdan
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya rûdan.

rûdanin

Noun form rûdan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rûdan.

rûdaninan

Noun form rûdan
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rûdan.

rûdanine

Noun form rûdan
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya rûdan.

rûdanino

Noun form rûdan
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya rûdan.

rûdank

Noun
  1. rûpoşk, rûnixêmk, rûveşêrk, rûparêzk, mask, maske, berûk, girtek, rûyîn,
  2. tişta/ê ku mirov dide ber rûyê xwe anku serçavên xwe daku rûyê xwe pê veşêre yan biparêze

rûdanka

Noun form rûdank
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rûdank.

rûdankan

Noun form rûdank
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rûdank.

rûdankek

Noun form rûdank
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûdank.

rûdankeke

Noun form rûdank
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rûdank.

rûdankekê

Noun form rûdank
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûdank.

rûdankê

Noun form rûdank
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rûdank.

rûdankin

Noun form rûdank
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rûdank.

rûdankinan

Noun form rûdank
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rûdank.

rûdankine

Noun form rûdank
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya rûdank.

rûdar

Adjective
  1. biserçav, bidêm, biwech

rûdayî

Adjective
  1. qewimî, pêkhatî, bûyera ku rû daye anku qewimiye
  2. rû dan^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicالحادث

rûdeyn

Meaning
  1. rû, rûdên, sûret, sîma, sikûm

rûdêm

Noun
  1. rû, dêm, xulk, serûçav
  2. mad^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

rûdên

Noun
  1. rû, rûdeyn, sûret, sîma, sikûm

rûdêna

Noun form rûdên
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rûdên.

rû dikim

Verb form rû kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera rû kirin.

rû dikî

Verb form rû kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera rû kirin.

rûdîtin

Noun
  1. deliqîn, çiliqîn, şaqizîbûn, gewîbûn, bifirbûn, sirtikîbûn, şûmbûn, honnîbûn, pindoyîbûn, rûgirtin
  2. şaqizî bûn, gewî bûn, şûm bûn, rû girtin^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

rûdîtî

Adjective
  1. şaqizî, gewî, şûm, sirtikî, bifirî, alos, lixçor, cilq, dilq, horinî, pindoyî

rûdoşek

Noun
  1. çarçef, rûnivîn, rû, mişot, hêram, hîzar, fote, fûtik, belekî, spîçal, çaroke, fotik,
  2. cawê tenikê yê ku bi ser doşekan de tê girtin daku qirêjî nebin
  3. rûlihêf^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

rûerd

Noun
  1. serzemîn, rûzemîn, zemîn

rûerdek

Noun form rûerd
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya rûerd.

rûerdê

Noun form rûerd
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya rûerd.

rûerdên

Noun form rûerd
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya rûerd.

rûesman

Meaning
  1. rûyê esman, rûyê asîman

rûgeş

Adjective
  1. şa, şad, rûken
Proper noun
  1. Navekî keçan e.

rûgeşî

Noun
  1. ruxoşî

Arabicمرح·بهجة·ابتهاج·بشاشة·فكاهة

rûgêra

Noun form rûgêr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rûgêr.

rûgêrek

Noun form rûgêr
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûgêr.

rûgêreke

Noun form rûgêr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rûgêr.

rûgêrekê

Noun form rûgêr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûgêr.

rûgêrê

Noun form rûgêr
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rûgêr.

rûgêrin

Noun form rûgêr
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rûgêr.

rûgêrinan

Noun form rûgêr
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rûgêr.

rûgirtina

Noun form rûgirtin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rûgirtin.

rûgirtinek

Noun form rûgirtin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya rûgirtin.

rûh

Noun
  1. Guhartoyeke ruh.

rûhilî

Meaning
  1. xudîkî, berçavkî, vebeyînî

rûhişk

Adjective
  1. bêşerm, rûqayim, bêfedî, zirrşerm, rûşûştî, rûçelaq, bêar, nixay,
  2. kesa/ê ku qet ji xwe şerm nake
  3. bêfihêt, şermneker, rûmelext^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

rûhişkî

Noun
  1. rewşa rûhişkbûnê
  2. rikdarî, bêşermî, bêfedîtî, rûmelextî, rûşûştîbûn, rûçelaqî, bêarî, nixay, şermnekirî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

rûhişktir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra rûhişk.

rûhişktirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr rûhişk.

rûhn

Adjective
  1. Guhartoyeke ron.

rûj

Noun
  1. Guhartoyeke roj.

rûjor

Meaning
  1. serrû, rûserî, rûber