R

rû – rûçir

132 words

rû

Noun
  1. Çav û dev û difin û gep û enî.
  2. Rexê bi ser ve.
  3. Tişta/ê bi ser tiştekê ve, tişta/ê tiştek di bin ve.
  4. Karakter, xwerist, sirişt, tebîet.
  5. Binas, sebeb, sedem, sûc, xeta.
  6. Kêlek, tenişt, rex.
Prefix
  1. Pêşlêkerekê e ku maneya jêr dide lêkeran an jî tiştên têkildarî rûyê tiştan.

Arabicوَجْه·مُحَيًّا

Synonymsda-

rûbar

Noun
  1. Guhartoyeke robar.
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

rûbar kirin

Verb
  1. Guhartoyeke robar kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke robarkirin.

rûbayî

Meaning
  1. rûxar, rûbar, rûkal, rûxal, rûxsar, rûber, rûx, sath

rûbaz

Noun
  1. durû, ne dilsoz, nesirûştî, biyanî, nerast, gorê spikirî

rûbaza

Noun form rûbaz
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rûbaz.

rûbazek

Noun form rûbaz
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûbaz.

rûbazeke

Noun form rûbaz
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rûbaz.

rûbazekê

Noun form rûbaz
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûbaz.

rûbazê

Noun form rûbaz
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rûbaz.

rûbazin

Noun form rûbaz
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rûbaz.

rûbazî

Noun
  1. durûyî, pûçbêjî, berhevdan, zir, derew, wêneyî, xapîn

rûbed

Meaning
  1. rûzişt, rûsik, cirnexweş, rûtirş

rûbera

Noun form rûber
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rûber.

rûberan

Noun form rûber
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rûber.

rûberek

Noun form rûber
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûber.

rûbereke

Noun form rûber
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rûber.

rûberekê

Noun form rûber
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûber.

rûberê

Noun form rûber
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rûber.

rûberên

Noun form rûber
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya rûber.

rûbergirtina

Noun form rûbergirtin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rûbergirtin.

rûbergirtinek

Noun form rûbergirtin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya rûbergirtin.

rûberin

Noun form rûber
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rûber.

rûberinan

Noun form rûber
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rûber.

rûberine

Noun form rûber
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya rûber.

rûberî

Noun
  1. kemperî, berawirdî, berhevkî, hevberkî, muqayeseyî

rûberî dikim

Verb form rûberî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera rûberî kirin.

rûberî dikî

Verb form rûberî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera rûberî kirin.

rûberîkirina

Noun form rûberîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya rûberîkirin.

rûberîkirinek

Noun form rûberîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rûberîkirin.

rûberîkirineke

Noun form rûberîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rûberîkirin.

rûberîkirinekê

Noun form rûberîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rûberîkirin.

rûberî nake

Verb form rûberî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rûberî kirin.

rûberî nakim

Verb form rûberî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rûberî kirin.

rûberî nakî

Verb form rûberî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rûberî kirin.

rûbiken

Meaning
  1. kenok, devkenok, kenoke, devliken, rûkenok, devken, rûgeş, girnijok, beşuş, nazik, xweşmêr, rûnerm, rûşîrîn, nariîn, dilgeş, dilşa, heşaş, rûken

rûbirtin

Verb
  1. hûrhûrî kirin
  2. girnoz jê birin

rû bi rû

Adverb
  1. Binêre rûbirû.
Adjective
  1. Beramberî, li hember, li def êk.

Arabicوجهاً لوجه·شخصياً

rû bi rû bûn

Idiom
  1. tûşî bûn, pêrgî hatin, rastî hatin, lê qewimîn, hatin ber hev, ketin pêş hev
  2. Guhartoyeke rû bi rû bûn.
Noun
  1. Binêre rûbirû.

Arabicاستقبل·تقابل

rûbirû dikim

Verb form rûbirû kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera rûbirû kirin.

rûbirû dikî

Verb form rûbirû kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera rûbirû kirin.

rûbirûkirina

Noun form rûbirûkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya rûbirûkirin.

rûbirûkirinek

Noun form rûbirûkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rûbirûkirin.

rûbirûkirineke

Noun form rûbirûkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rûbirûkirin.

rûbirûkirinekê

Noun form rûbirûkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rûbirûkirin.

rûbirû nake

Verb form rûbirû kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rûbirû kirin.

rûbirû nakim

Verb form rûbirû kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rûbirû kirin.

rûbirû nakî

Verb form rûbirû kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rûbirû kirin.

rûbixêlî

Meaning
  1. pûşîkirî, xêlîkirî, xavikkirî

rûçal

Meaning
  1. navçal, valatî, rûçal kirin

rûçarox

Adjective
  1. rûçerm, rûçir, rûqayîm, bêar

rûçelaq

Adjective
  1. bêşerm, rûqayim, bêfedî, zirrşerm, rûhişk, bêar, nixay,
  2. kesa/ê ku qet ji xwe şerm nake
  3. bêfihêt, şermneker, rûmelext, rûşûştî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

rûçelaqî

Noun
  1. Rewşa rûçelaqbûnê.
  2. bêşermî, bêfedîtî, bêarî, bêrûtî, rûşûştîbûn, rûmelextî, rûhişkî, nixay, şermnekirî, bêheyatî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

rûçelaqîbûna

Noun form rûçelaqîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rûçelaqîbûn.

rûçelaqîbûnek

Noun form rûçelaqîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya rûçelaqîbûn.

rûçelaqtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra rûçelaq.

rûçerm

Adjective
  1. rûçarox, rûçir, rûqayîm, bêar, çerm, serpîst, tuwêje

rûçik

Noun
  1. alek, gep, sîmet, lam, lamik, sûret, dêm, hinarik, lem, lemik, alişk,
  2. herdu rexên rû yên li herdu alên difinê,
  3. cihê rihên zelaman lê şên dibin
  4. maske

Arabicخد

rûçika

Noun form rûçik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rûçik.

rûçikan

Noun form rûçik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rûçik.

rûçikandibin

Verb form rûçikandin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera rûçikandin.
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera rûçikandin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera rûçikandin.

rûçikandibû

Verb form rûçikandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera rûçikandin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera rûçikandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera rûçikandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera rûçikandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera rûçikandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera rûçikandin.

rûçikandibûya

Verb form rûçikandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera rûçikandin.
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera rûçikandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera rûçikandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera rûçikandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera rûçikandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera rûçikandin.

rûçikandin

Verb
  1. balindeyên serjêkirî ji perkirin, perên wan jê kirin, rûtkirin, verûçikandin
  2. terrişandin
  3. bi xapandinê pereyê kesekî/kesekê jê stendin

rûçikandiye

Verb form rûçikandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker rûçikandin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker rûçikandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker rûçikandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker rûçikandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker rûçikandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker rûçikandin.

rûçikek

Noun form rûçik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûçik.

rûçikeke

Noun form rûçik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rûçik.

rûçikekê

Noun form rûçik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûçik.

rûçikê

Noun form rûçik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rûçik.

rûçikin

Noun form rûçik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rûçik.

rûçikinan

Noun form rûçik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rûçik.

rûçikine

Noun form rûçik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya rûçik.

rûçikîna

Noun form rûçikîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rûçikîn.

rûçikînek

Noun form rûçikîn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya rûçikîn.

rûçir

Adjective
  1. rûşuştî, rûçarox, rûçerm, rûqayîm, bêar, rûgirtî, rûqayim, rûstandî