Q

qere- – qeremûşk

149 words

qere-

Prefix
  1. pêşgirek bi maneya "reş" e

qerebalixbûna

Noun form qerebalixbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya qerebalixbûn.

qerebalixbûnek

Noun form qerebalixbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya qerebalixbûn.

qerebalixbûnên

Noun form qerebalixbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya qerebalixbûn.

qerebalix dikim

Verb form qerebalix kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera qerebalix kirin.

qerebalix dikî

Verb form qerebalix kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera qerebalix kirin.

qerebalix nake

Verb form qerebalix kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qerebalix kirin.

qerebalix nakim

Verb form qerebalix kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qerebalix kirin.

qereberbang

Noun
  1. Berbang, melebang, şefaq, serê sibê, destê sibê, zelaliya sipêde.

qerebeşk

Noun
  1. Mirîşkek avî.

Arabicغُرَّة

qerebûdana

Noun form qerebûdan
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya qerebûdan.

qerebûdanek

Noun form qerebûdan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya qerebûdan.

qerebûdaneke

Noun form qerebûdan
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya qerebûdan.

qerebûdanê

Noun form qerebûdan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya qerebûdan.

qerebûdanên

Noun form qerebûdan
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya qerebûdan.

qerebû dike

Verb form qerebû kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera qerebû kirin (tewandin).

qerebû dikim

Verb form qerebû kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera qerebû kirin (tewandin).

qerebû dikin

Verb form qerebû kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera qerebû kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera qerebû kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera qerebû kirin (tewandin).

qerebû dikî

Verb form qerebû kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera qerebû kirin (tewandin).

qerebûkerek

Noun form qerebûker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya qerebûker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya qerebûker.

qerebûkerekî

Noun form qerebûker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya qerebûker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya qerebûker.

qerebûkerê

Noun form qerebûker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya qerebûker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya qerebûker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a qerebûker.

qerebûkirina

Noun form qerebûkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya qerebûkirin.

qerebûkirinek

Noun form qerebûkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya qerebûkirin.

qerebûkirineke

Noun form qerebûkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya qerebûkirin.

qerebûkirinekê

Noun form qerebûkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya qerebûkirin.

qerebûkirinê

Noun form qerebûkirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya qerebûkirin.

qerebûkirinên

Noun form qerebûkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya qerebûkirin.

qerebû nake

Verb form qerebû kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qerebû kirin (tewandin).

qerebû nakim

Verb form qerebû kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qerebû kirin (tewandin).

qerebû nakî

Verb form qerebû kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qerebû kirin (tewandin).

qerebûyên

Noun form qerebû
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya qerebû.

qerec

Noun
  1. Guhartoyeke qereç.

qereç

Noun
  1. qereçî, mitirb, çengene, domanî, qurbet
  2. miletek gerok e ji kok ve ji Hindistanê ye lê li piraniya cîhanê belav bûye
  3. (bi taybetî wek muzîkvan û danser lê herwiha bi xwazokî û diziyan navdar in)

Arabicغَجَر·غَجَرِيّ·غَجَرِيَّة

qereçiyên

Noun form qereçî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya qereçî.

qereçî

Noun
  1. qereç, mitirb,
  2. miletek gerok e ji kok ve ji Hindistanê ye lê li pirraniya cîhanê belav bûye
  3. (bi taybetî wek muzîkvan û danser lê herwiha bi xwazokî û diziyan navdar in)
  4. zimanê wî miletî ku zimanek hind-û-arî ye
Adjective
  1. jiyana wî miletî
  2. wek wî miletî
  3. parsek, xwazok

Arabicغجري

Qeredax

Proper noun
  1. deverek e li Başûrê Kurdistanê

qerefîl

Noun
  1. xizêm, pozmik, kasnî, talîşk,
  2. xişira ku bi taybetî jin dixin difina xwe

Synonymsqerenfil

qerefîla

Noun form qerefîl
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya qerefîl.

qerefîlek

Noun form qerefîl
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya qerefîl.

qerefîlê

Noun form qerefîl
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya qerefîl.

qerefîlin

Noun form qerefîl
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya qerefîl.

qerejdaxî

Noun
  1. Devoka kurmancî ya ku li herêma Qerejdaxê tê peyivîn.

qerejok

Noun
  1. Cûnekî çivîkan e.

Soraniکاسەڵەشینکە·ئەسپەشینە·بۆگەنە·خومەڕەژە·سوورەکەوا·سەوزکۆ·قراکەسەوزە

Synonymsqelaşînk·şînşînik·renok·bûkcuhî

qereman

Adjective
  1. Guhartoyeke qehreman.

qeremet dikim

Verb form qeremet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera qeremet kirin.

qeremet dikî

Verb form qeremet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera qeremet kirin.

qeremetkirina

Noun form qeremetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya qeremetkirin.

qeremetkirinek

Noun form qeremetkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya qeremetkirin.

qeremetkirineke

Noun form qeremetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya qeremetkirin.

qeremetkirinekê

Noun form qeremetkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya qeremetkirin.

qeremet lê kirin

Verb
  1. îftira kirin, îftira lê kirin, zem kirin, (yekî) biçûk xistin

qeremet nake

Verb form qeremet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qeremet kirin.

qeremet nakim

Verb form qeremet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qeremet kirin.

qeremet nakî

Verb form qeremet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qeremet kirin.

qeremûçk

Noun
  1. Birîna ku dema mirov Goştê kesekî/ê di nav du tilîkan de dieçiqîne çêdibe.

qeremûçk avêtin

Verb
  1. Goştê kesekî/ê bi nenûkan birîn kirin da ku qeremûçk çêbibe.