Hevalo
Log in Get started

Q

qebûl – qeçaxî

117 words

qebûl

Adjective
  1. Kesa/ê yan tişta/ê destûr bo hatiye dan; kesa/ê yan tişta/ê rê lê nehatiye girtin.

Synonymspejirandî

qebûlbar

Adjective
  1. pejirbar, meqbûl,
  2. tişta/ê ku tê yan dikare bêt qebûlkirin anku pejirandin
  3. pejirandî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

qebûlbarî

Noun
  1. rewşa qebûlbarbûnê
  2. pejirbarî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

qebûlbartir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra qebûlbar.

qebûl bike

Verb form qebûl kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera qebûl kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera qebûl kirin (tewandin).

qebûl bikin

Verb form qebûl kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera qebûl kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera qebûl kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera qebûl kirin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirjimar dema fermanî ji lêkera qebûl kirin (tewandin).

qebûlbûna

Noun form qebûlbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya qebûlbûn.

qebûlbûnek

Noun form qebûlbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya qebûlbûn.

qebûlbûnên

Noun form qebûlbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya qebûlbûn.

qebûl dikin

Verb form qebûl kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera qebûl kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera qebûl kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera qebûl kirin (tewandin).

qebûlker

Noun
  1. misbet, erênî, pozîtîv, erêyî, ya/ê qebûl dike

qebûlkera

Noun form qebûlker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya qebûlker.

qebûlkeran

Noun form qebûlker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya qebûlker.

qebûlkerek

Noun form qebûlker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya qebûlker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya qebûlker.

qebûlkerekî

Noun form qebûlker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya qebûlker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya qebûlker.

qebûlkerê

Noun form qebûlker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya qebûlker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya qebûlker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a qebûlker.

qebûlkerin

Noun form qebûlker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya qebûlker.

qebûl kirin

Verb
  1. pejirandin, razî bûn, qane bûn, qayil bûn, red nekirin, refz nekirin:
  2. pêşwazî lê kirin
Noun
  1. razîbûn, pejirandin, qanebûn, qayilbûn, rêkkeftin

Arabicقَبِلَ·إســتجابة·القبول

qebûl nake

Verb form qebûl kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qebûl kirin (tewandin).

qebûl nakin

Verb form qebûl kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qebûl kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qebûl kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qebûl kirin (tewandin).

qebûl neke

Verb form qebûl kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera qebûl kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera qebûl kirin (tewandin).

qebûl nekin

Verb form qebûl kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera qebûl kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera qebûl kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera qebûl kirin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera qebûl kirin (tewandin).

qebûl nekirin

Meaning
  1. nas nekirin, herê nekirin, îxtîlaf, cudahî, red kirin, nepejirandin, red, pesend nekirin, redkirin, veto kirin, refs kirin
Noun
  1. îdane, rûreşkirin, şermezarkirin, protestokirin, mehkûmkirin, nepejirandin

Arabicالدحال

qebûltir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra qebûl.

qebûltirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr qebûl.

qebwîl

Adjective
  1. Guhartoyeke qebûl.

qebz

Adjective
  1. Wekî desnivêja mirovî nîvreq dibe.

qebzbûn

Noun
  1. mirov û candaran toşî qebizîyê dibin

qebzbûna

Noun form qebzbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya qebzbûn.

qebzbûnek

Noun form qebzbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya qebzbûn.

qebzbûneke

Noun form qebzbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya qebzbûn.

qebzbûnên

Noun form qebzbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya qebzbûn.

qebzimal

Noun
  1. mêmil, sîmsar, navbeynkar
  2. memil^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

qebzimala

Noun form qebzimal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya qebzimal.

qebzimalek

Noun form qebzimal
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya qebzimal.

qebzimalê

Noun form qebzimal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya qebzimal.

qebzimalin

Noun form qebzimal
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya qebzimal.

qebzî

Adjective
  1. çikî, miçiqî, girtî, gîre, qepat, hişk, ziwa

Arabicالحصر·الرطام

qebzîbûna

Noun form qebzîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya qebzîbûn.

qebzîbûnek

Noun form qebzîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya qebzîbûn.

qebzîbûneke

Noun form qebzîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya qebzîbûn.

qebzîbûnên

Noun form qebzîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya qebzîbûn.

qebzîdana

Noun form qebzîdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya qebzîdan.

qebzîdanek

Noun form qebzîdan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya qebzîdan.

qebzî dikim

Verb form qebzî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera qebzî kirin.

qebzî dikî

Verb form qebzî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera qebzî kirin.

qebzîkirina

Noun form qebzîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya qebzîkirin.

qebzîkirinek

Noun form qebzîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya qebzîkirin.

qebzîkirineke

Noun form qebzîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya qebzîkirin.

qebzîkirinekê

Noun form qebzîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya qebzîkirin.

qebzîkirinên

Noun form qebzîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya qebzîkirin.

qebzî nake

Verb form qebzî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qebzî kirin.

qebzî nakim

Verb form qebzî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qebzî kirin.

qebzî nakî

Verb form qebzî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qebzî kirin.

qebzîtiya

Noun form qebzîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya qebzîtî.

qebzîtî

Noun
  1. rewşa qebzîbûnê
  2. hefsîtî, gîretî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)