Q

qaf – qaîş

91 words

qaf

Noun
  1. Navê herfa ق (Q, q) di alfabeya erebî de.
  2. Ser, mejî, mêjî.
Proper noun
  1. (mîtolojiya Rojhilata Navîn) çiyayê li dor dinyayê

qafa

Noun form qaf
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya qaf.

qafes

Noun
  1. Guhartoyeke qefes.

qafê

Noun
  1. Guhartoyeke kafê.

qafên

Noun form qaf
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya qaf.

qafik

Noun
  1. amanek şêwe lûleyîye ji axa cerikan çê dikin û gulan dikin tê dê, cerik, guldan, tirar
  2. parçeyê şikandî ê şerbik, cêrr û denan

qafiye

Noun
  1. beşavend, bare, rêzbend, rîm, raym, serwa

Arabicالقافیة

qafiyeya

Noun form qafiye
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya qafiye.

qafiyeyek

Noun form qafiye
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya qafiye.

qafiyeyeke

Noun form qafiye
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya qafiye.

qafiyeyên

Noun form qafiye
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya qafiye.

qafiyeyin

Noun form qafiye
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya qafiye.

Qafkasya

Proper noun
  1. Guhartoyeke Qefqasya.

qaf kirin

Verb
  1. parçe kirin
Noun
  1. pirtkirina wek qafan

qafkirina

Noun form qafkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya qafkirin.

qafkirinek

Noun form qafkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya qafkirin.

qafkirineke

Noun form qafkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya qafkirin.

qafkirinên

Noun form qafkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya qafkirin.

qaf nake

Verb form qaf kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qaf kirin.

qaf nakim

Verb form qaf kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qaf kirin.

qaf nakî

Verb form qaf kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera qaf kirin.

Qafqasya

Proper noun
  1. Guhartoyeke Qefqasya.

qaf seqet

Idiom
  1. qaşo qaf seqetê qamûşlîyê jî hewar e! lê ew karê xwe baş dimeşîne

qahbe

Noun
  1. Guhartoyeke qehbe.

qahir

Noun
  1. serfiraz, biserketî, serdest, mizafer
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

qahiriya

Noun form qahirî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya qahirî.

qahiriyên

Noun form qahirî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya qahirî.

qahîm

Adjective
  1. Guhartoyeke qayîm.

Qahîre

Proper noun
  1. paytextê Misrê
  2. hikûmeta Misrê

Arabicالْقَاهِرَة

qaholqut

Noun
  1. kesa/ê ku daholê qiqute, kesa/ê ku li daholê dide, hosteyê/a daholê
  2. peyrew, mirûd

Arabicالطبال

qahwe

Noun
  1. Guhartoyeke qehwe.

qahwegêr

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre qehwegêr.

qahweî

Adjective
  1. Guhartoyeke qehweyî.

qahweya

Noun form qahwe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya qahwe.

qahweyeke

Noun form qahwe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya qahwe.

qahweyên

Noun form qahwe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya qahwe.

qaid

Noun
  1. Guhartoyeke qaîd.

qaîd

Noun
  1. serdar, serkêş, serheng, pêşeng, pêşrewa, serok, rêber, birêveber, fermandar, kumandar

qa'îdok

Noun
  1. Guhartoyeke qaîdok.
  2. destavdank,
  3. kursîka ku zarokên biçûk li ser rûdidin û tê de dirîn û dimîzin berî ku fêrî bikaranîna destavxaneyê bibin

qaîdoka

Noun form qaîdok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya qaîdok.

qaîdokan

Noun form qaîdok
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya qaîdok.

qaîdokek

Noun form qaîdok
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya qaîdok.

qaîdokeke

Noun form qaîdok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya qaîdok.

qaîdokekê

Noun form qaîdok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya qaîdok.

qaîdokê

Noun form qaîdok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya qaîdok.

qaîdokin

Noun form qaîdok
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya qaîdok.

qaîdokinan

Noun form qaîdok
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya qaîdok.

qaîdokine

Noun form qaîdok
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya qaîdok.

qaîl

Adjective
  1. Binêre qayil.

qaîl bûn

Verb
  1. Guhartoyeke qayil bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke qayilbûn.

qaîm

Adjective
  1. Guhartoyeke qayîm.

qaîme

Noun
  1. lîste, menû, katalog

qaîmeya

Noun form qaîme
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya qaîme.

qaîmeyek

Noun form qaîme
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya qaîme.

qaîmeyeke

Noun form qaîme
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya qaîme.

qaîmeyên

Noun form qaîme
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya qaîme.

qaîmeyin

Noun form qaîme
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya qaîme.