P

pêk – pêk dikî

69 words

pêk

Meaning
  1. bi hev, pev
  2. aşt, bi silh, ne xeyidî, ne sil
Noun
  1. gav, pêngav, devling

pêkan

Adjective
  1. Tişta/ê ku dikare biqewime yan bêt kirin; tişta/ê ku belkî bibe yan bêt kirin.

Arabicمُمْكِن

Synonymsmimkin

pêkanbûna

Noun form pêkanbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya pêkanbûn.

pêkanbûnek

Noun form pêkanbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya pêkanbûn.

pêkanbûneke

Noun form pêkanbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya pêkanbûn.

pêkanbûnê

Noun form pêkanbûn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya pêkanbûn.

pêkanbûnên

Noun form pêkanbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya pêkanbûn.

pêkan dike

Verb form pêkan kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera pêkan kirin (tewandin).

pêkan dikim

Verb form pêkan kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera pêkan kirin (tewandin).

pêkan dikin

Verb form pêkan kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera pêkan kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera pêkan kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera pêkan kirin (tewandin).

pêkan dikî

Verb form pêkan kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera pêkan kirin (tewandin).

pêkaniya

Noun form pêkanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya pêkanî.

pêkaniyeke

Noun form pêkanî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya pêkanî.

pêkaniyên

Noun form pêkanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya pêkanî.

pêkanî

Noun
  1. gengazî, mimkinî, îmkan, îmkaniyet, derfet, delîv, firset, mecal, keys,
  2. rewşa ku tê de kirina yan qewimîna tiştekî pêkan e anku tiştek dikare bibe yan biqewime

pê kanîn

Verb
  1. hêza xwe bi tiştekî an yekî kirin, hêz lê bûn, qowet lê bûn
  2. bi cih anîn, kirin, encam dan, îcra kirin
  3. li hev anîn, sulh pê dan kirin, li hev aşt kirin
Noun
  1. bicihanîn, kirin, encamdan, îcra
  2. lihevanîn, sulh pê dan kirin

Arabicافتعل·أوجد·آسی·افتعال·إيجاد·التشكیل·تكون·لاءم·ودج·وفق

pêkankirina

Noun form pêkankirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya pêkankirin.

pêkankirinek

Noun form pêkankirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya pêkankirin.

pêkankirineke

Noun form pêkankirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya pêkankirin.

pêkankirinekê

Noun form pêkankirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya pêkankirin.

pêkankirinê

Noun form pêkankirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya pêkankirin.

pêkankirinên

Noun form pêkankirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya pêkankirin.

pêkan nake

Verb form pêkan kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera pêkan kirin (tewandin).

pêkan nakim

Verb form pêkan kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera pêkan kirin (tewandin).

pêkan nakî

Verb form pêkan kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera pêkan kirin (tewandin).

pêkantir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra pêkan.

pêkantirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr pêkan.

pêkara

Noun form pêkar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya pêkar.

pêkarek

Noun form pêkar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya pêkar.

pêkareke

Noun form pêkar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya pêkar.

pêkarekê

Noun form pêkar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya pêkar.

pêkarê

Noun form pêkar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya pêkar.

pêkarin

Noun form pêkar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya pêkar.

pêkarinan

Noun form pêkar
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya pêkar.

pêkariya

Noun form pêkarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya pêkarî.

pêkariyeke

Noun form pêkarî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya pêkarî.

pêkariyên

Noun form pêkarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya pêkarî.

pêkarî

Noun
  1. bi tiştekî karibûn û tahde lê kirin.

pêk bike

Verb form pêk kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera pêk kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera pêk kirin (tewandin).

pêk bikin

Verb form pêk kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera pêk kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera pêk kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera pêk kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera pêk kirin (tewandin).

pêkdan

Noun
  1. wêrankirin, kavilkirin, xirakirin, :; dujminan gundê me têk û pêk da

pêkdana

Noun form pêkdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya pêkdan.

pêkdanan

Noun form pêkdan
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya pêkdan.

pêkdanek

Noun form pêkdan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya pêkdan.

pêkdaneke

Noun form pêkdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya pêkdan.

pêkdanekê

Noun form pêkdan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya pêkdan.

pêkdanê

Noun form pêkdan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya pêkdan.

pêkdanin

Noun form pêkdan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya pêkdan.

pêkdaninan

Noun form pêkdan
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya pêkdan.

pêkdanine

Noun form pêkdan
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya pêkdan.

pêk dike

Verb form pêk kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera pêk kirin (tewandin).

pêk dikin

Verb form pêk kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera pêk kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera pêk kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera pêk kirin (tewandin).