Hevalo
Log in Get started

O

otonom – oyînine

147 words

otonom

Adjective
  1. Herêmeke welatekî ya ku îdareya hundirîn ji alî herêmê bi xwe ve tê birêvebirin (ne ji alî hikûmeta navendî ve).

Synonymsxwebirêveber·xweser·xwemuxtar

otonomiya

Noun form otonomî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya otonomî.

otonomiyek

Noun form otonomî
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya otonomî.

otonomiyeke

Noun form otonomî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya otonomî.

otonomtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra otonom.

otonomtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîv ji rengdêra otonom.

otopsiya

Noun form otopsî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya otopsî.

otopsiyeke

Noun form otopsî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya otopsî.

otopsiyên

Noun form otopsî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya otopsî.

otopsî

Noun
  1. leşkelêşî, teşrîh,
  2. emeliyatkirina kesên mirî daku sedemên mirina wan bêt zanîn

otorê

Noun
  1. şahrê, otoban,
  2. rêyên mezin û berfireh yên ku tirimpêl dikarin bi lez lê bên ajotin

Arabicأوتوستراد

otoriya

Noun form otorê
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya otorê.

otoriyek

Noun form otorê
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya otorê.

otoriyeke

Noun form otorê
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya otorê.

otoriyên

Noun form otorê
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya otorê.

otorîte

Noun
  1. desthilatdar, rayedar, karbidest, hukimran, serdar, serwer, hikûmet

otorîter

Adjective
  1. totalîter, diktatorane, zalim, zordar, stemkar

otorîterane

Adjective
  1. bi awayekî otorîter
  2. zordestane^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

otorîterî

Noun
  1. rewşa otorîterbûnê
  2. serdestî, muqtedîrî, hikumdarî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

otorîtertir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra otorîter.

otorîteya

Noun form otorîte
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya otorîte.

Otrîş

Proper noun
  1. welatek e li navenda Ewropayê û zimanê wî yê fermî almanî ye
  2. û paytextê wê jî Viyena ye

Arabicنمسا

SynonymsAustriya·Avûstûrya·Awistiriya·Awistirya·Awistriya·Ewistirya·Nemsa·Ostriya

Otrîşa

Noun form Otrîş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya Otrîş.

Otrîşan

Noun form Otrîş
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya Otrîş.

Otrîşek

Noun form Otrîş
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya Otrîş.

Otrîşeke

Noun form Otrîş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya Otrîş.

Otrîşekê

Noun form Otrîş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya Otrîş.

Otrîşê

Noun form Otrîş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya Otrîş.

Otrîşin

Noun form Otrîş
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya Otrîş.

Otrîşinan

Noun form Otrîş
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya Otrîş.

Otrîşine

Noun form Otrîş
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya Otrîş.

out

Adjective
  1. demode, kevnbûyî, êdî ne li kar, êdî ne hezkirî yan mode
  2. derve, der, derê
  3. dema ku gog ji sahê derdikeve

-ova

Suffix
  1. Guhartoyeke -ava.

ovîpar

Noun
  1. cûreyek zêdebûna bi hêkan a weke çûk, mar û hwd

ovîpara

Noun form ovîpar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ovîpar.

ovîparek

Noun form ovîpar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ovîpar.

ovîparekê

Noun form ovîpar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ovîpar.

ovîparê

Noun form ovîpar
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya ovîpar.

ovîparin

Noun form ovîpar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ovîpar.

ox

Interjection
  1. ax, of, wax, wey, ey, hey, eywax, heywax, weyla, weylê, weylo,
  2. gaziyeke mirov dike dema hest bi xweşiyekê yan nexweşiyekê dike
Noun
  1. hewar^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)
  2. nîr
  3. darê dirêj ê navbera her du hesp an gayan e pê hem hesp an ga di hev girêdidin, hem jî wan di gerdêleyê rext dikin ango darê rextê
Suffix
  1. -ker, -van (kesa/ê ku tiştekî dike)

oxa

Noun form ox
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ox.

oxer

Noun
  1. Binêre oxir.

oxê

Noun form ox
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ox.

ox gotin

Idiom
  1. me tu caran di emrê xwe de ox negot

oxir

Noun
  1. sefer, birêketin, çûn, dûrketin, koç
  2. oxir, yom, qidoşî, vexêr, wum, pênaw, wayîk
  3. yom, qidoş, oxir, biwar (tiştê ku tê bawerkirin ku xwediyê vê wesfê ye)
  4. mirin, wefat, merg, mewt, emrê Xwedê
  5. meymenet, pê û par
  6. oxir, rê, ber

Arabicموت

oxira

Noun form oxir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya oxir.

oxiran

Noun form oxir
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya oxir.

oxir be

Idiom
  1. bi xêr biçî, rêya te ya xêrê be, bay-bay

oxirek

Noun form oxir
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya oxir.

oxireke

Noun form oxir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya oxir.

oxirekê

Noun form oxir
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya oxir.

oxirê

Noun form oxir
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya oxir.

oxirên

Noun form oxir
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya oxir.

oxirin

Noun form oxir
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya oxir.

oxirinan

Noun form oxir
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya oxir.

oxirine

Noun form oxir
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya oxir.

oxirino

Noun form oxir
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya oxir.

oxir kirin

Verb
  1. çûn, dûr ketin, dûr rêkirin, sefer kirin, koç kirin , dûr kirin

oxirkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye oxir kirin

oxirme

Adjective
  1. dijwar, asê, zehmet

oxirmetir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra oxirme.

oxirmetirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîv ji rengdêra oxirme.

oxîniya

Noun form oxînî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya oxînî.

oxîniyên

Noun form oxînî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya oxînî.

Oxlê

Proper noun
  1. Navçeyek e li Bakurê Kurdistanê bi ser Erzirûmê ve ye ku tirkiya wê Çat e.
  2. Bajarê mezin yê wê navçeyê.

SynonymsAvî

oxlim

Noun
  1. (dijûnek e) qûnder, qûnde

oxlî

Noun
  1. kurr, law, sebî, gede

oxlum

Noun
  1. Guhartoyeke oxlim.

oxur

Noun
  1. Guhartoyeke oxir.

oxuziya

Noun form oxuzî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya oxuzî.

oxuzkiya

Noun form oxuzkî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya oxuzkî.

oy

Adverb
  1. ax, ox, ey, wey,
  2. dengek e mirov ji xwe tîne

oygur

Proper noun
  1. Komeke etnîk yê ku li bakur-rojavaya Çînê û başûr-rojhilatê Kazakistanê bicih in.

Oyguristan

Proper noun
  1. herêmeke cografî yê ku oygur lê dijîn.

oyguriya

Noun form oygurî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya oygurî.

oyguriyeke

Noun form oygurî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya oygurî.

oyguriyên

Noun form oygurî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya oygurî.

oygurî

Noun
  1. zimanê oyguran
  2. (zimanek tirkîkî ye û li rojavaya Çînê tê peyivîn)

oyin

Noun
  1. Guhartoyeke oyîn.

oyîn

Noun
  1. lîstik, yarî, le'b, lêhb, hîle

oyîna

Noun form oyîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya oyîn.

oyînan

Noun form oyîn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya oyîn.

oyînek

Noun form oyîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya oyîn.

oyîneke

Noun form oyîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya oyîn.

oyînekê

Noun form oyîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya oyîn.

oyînê

Noun form oyîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya oyîn.

oyînên

Noun form oyîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya oyîn.

oyînin

Noun form oyîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya oyîn.

oyîninan

Noun form oyîn
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya oyîn.

oyînine

Noun form oyîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya oyîn.