M

muhabet – Muho

105 words

muhafize kirin

Verb
  1. Guhartoyeke mihafize kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke mihafizekirin.

muhakemeya

Noun form muhakeme
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya muhakeme.

muharîr

Meaning
  1. nivîskar, nivîser, nûser, muelîf

muhartiq

Adjective
  1. kafir,
  2. kesê ku bawerî bi an ji bi bîdie ya ayînî dike

muhasebe

Noun
  1. hesabgirî, hejmêrî, jimaryarî

muhasebeya

Noun form muhasebe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya muhasebe.

muhasîb

Meaning
  1. jimêryar, hejmaryar, jimaredar, hesapgêr, hesabdar, hejmarvan, jimarker, muhasebevan

Arabicمحاسب

muherik

Adjective
  1. Guhartoyeke miherik.

muhil

Noun
  1. Çekûçekê mezin e ji bo şkandina berên mezin û zexm tê bikaranîn.

Arabicمطرقة

muhim

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre mihim.

muhimbûna

Noun form muhimbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya muhimbûn.

muhimbûnek

Noun form muhimbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya muhimbûn.

muhimbûnên

Noun form muhimbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya muhimbûn.

muhim dike

Verb form muhim kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera muhim kirin.

muhim dikim

Verb form muhim kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera muhim kirin.

muhim dikî

Verb form muhim kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera muhim kirin.

muhimiya

Noun form muhimî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya muhimî.

muhimiyeke

Noun form muhimî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya muhimî.

muhimiyên

Noun form muhimî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya muhimî.

muhimî

Noun
  1. giringî, ferî, ferzî, tişta/ê muhim

Arabicهم

muhimkirina

Noun form muhimkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya muhimkirin.

muhimkirinek

Noun form muhimkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya muhimkirin.

muhimkirineke

Noun form muhimkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya muhimkirin.

muhimkirinekê

Noun form muhimkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya muhimkirin.

muhimkirinên

Noun form muhimkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya muhimkirin.

muhim nake

Verb form muhim kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera muhim kirin.

muhim nakim

Verb form muhim kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera muhim kirin.

muhim nakî

Verb form muhim kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera muhim kirin.

muhimtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra muhim.

muhimtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîv ji rengdêra muhim.

muhir

Noun
  1. Guhartoyeke mor.

muhîb

Adjective
  1. Guhartoyeke mihîb.

muhîm bûn

Verb
  1. Guhartoyeke muhim bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke muhimbûn.

muhît

Noun
  1. derdor, hawir, çarmedor, dewrûber, dorber, dewrûdor, dorûber, derûdor, havêrke, hawirdor, dorhêl, erdîm, war, dever, jîngeh
  2. okyanûs (nimûne: Mamosta Hejar debêjêt "[ey dillope firmêskî min] be hawar û dadit muhît bişllejêne - le çepgerdî gerdûn heqî kurd bistêne")

muhîta

Noun form muhît
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya muhît.

muhîtan

Noun form muhît
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya muhît.

muhîtek

Noun form muhît
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya muhît.

muhîteke

Noun form muhît
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya muhît.

muhîtekê

Noun form muhît
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya muhît.

muhîtê

Noun form muhît
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya muhît.

muhîtên

Noun form muhît
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya muhît.

muhîtin

Noun form muhît
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya muhît.

muhîtinan

Noun form muhît
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya muhît.

muhîtine

Noun form muhît
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya muhît.

Muho

Proper noun
  1. Guhartoyeke Miho.