Hevalo
Log in Get started

M

miri bi xêr bê, feqi bi xwe tê – miriyo qedayo, saxo belayo

110 words

mirik

Noun
  1. Herikandina pozê ye. Şileya pozê ji sinûsan ber bi jêr ve tê xwarê.
  2. bezmik, gen, gûbir, gûbirk, gûgerîn, gûgilêrk, sosik, xalxalok, zirqetik, zov, kergez, kerxur

mirika

Noun form mirik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mirik.

mirikek

Noun form mirik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mirik.

mirikeke

Noun form mirik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya mirik.

mirikekê

Noun form mirik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mirik.

mirikê

Noun form mirik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mirik.

mirikin

Noun form mirik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mirik.

mirikinan

Noun form mirik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya mirik.

mirim

Verb form mirin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya sade ji lêkera mirin (tewandin).

mirin

Verb
  1. (mirov, heywan, riwek): Êdî nejîn, êdî nejiyan, li jiyanê neman, ji jiyanê çûn, jiyan sekinîn, jiyan rawestîn.
  2. Hatin kuştin.
  3. Gir bûn, biriyan, birihan, qelîn, qeliyan, kokbir bûn.
  4. Heyran bûn, bendewar bûn, pir hêvî kirin, zêde xwestin.
  5. Xwe gorî kirin, xwe qurban kirin, xwe canfida kirin.
  6. Êdî neman yan qels û lawaz bûn.
Noun
  1. Bidawîhatina jiyanê, qedîna heyatê, dawiya jiyanê, nemana li jiyanê.
  2. Qirbûn, biriyan, birihan, kokbirbûn.
  3. Hatinkuştin.
  4. Hesret, mirad, heyranî, bendewarî, hêvîdarî (bi taybetî ya pir zêde).
  5. Canfîdayî, xwegorîkirin, xwequrbankirin, xwe fidakirin.
  6. Neman yan qelsbûn û lawazbûn.
Verb form
  1. Dema borî ya sade û pirhejmar (em/hûn/ew) ji lêkera mirin:
  2. Dema bê pirhejmar (em/hûn/ew) ji lêkera mirin:

Soranimirdin

Arabicمَاتَ·تُوُفِّيَ·مَوْت·وَفَاة

mirina

Noun form mirin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mirin.

mirina bi hêl dawet e

Idiom
  1. mirina di nava heval û dostan de, di nava piraniyê de mîna dawetê ye. xem ne mirine, mirina bi tenê ye

mirinan

Noun form mirin
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya mirin.

mirinek

Noun form mirin
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mirin.

mirineke

Noun form mirin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya mirin.

mirinekê

Noun form mirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mirin.

mirin emrê Xwedê ye

Idiom
  1. Biwêjekê ye ku bi maneya "wê her kes bimire, filitîna ji mirinê tine ye" tê bikaranîn.

mirinê

Noun form mirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mirin.

mirinên

Noun form mirin
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya mirin.

mirinin

Noun form mirin
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mirin.

mirininan

Noun form mirin
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya mirin.

mirinine

Noun form mirin
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya mirin.

mirinino

Noun form mirin
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya mirin.

miriniya

Noun form mirinî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya mirinî.

mirinî kirin

Verb
  1. kirin mirinî, nirinî kirin, kirin nirinî, nirenir kirin, miremir kirin
Noun
  1. kirinmirinî, nirinîkirin, kirinnirinî, nirenirkirin, miremirkirin

mirinname

Noun
  1. Belgeyeke fermî ye ku cîh, roj û dema mirina kesek tê de diyar dike.

miriq

Noun
  1. çamûr, herrî, herrîya pirr ron a ku diherike

miriqa

Noun form miriq
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya miriq.

miriqan

Noun form miriq
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya miriq.

miriqek

Noun form miriq
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya miriq.

miriqeke

Noun form miriq
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya miriq.

miriqekê

Noun form miriq
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya miriq.

miriqê

Noun form miriq
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya miriq.

miriqin

Noun form miriq
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya miriq.

miriqinan

Noun form miriq
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya miriq.

mirisiya

Noun form mirisî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya mirisî.

mirisî

Noun
  1. çilmisî, gesoyî (reng)