M

mir – miravî

138 words

mir

Adjective
  1. eklek nêzî tahl û tirş
Verb form
  1. dema borî ji mirinê
Prefix
  1. pêşpirtikek e bi maneya "teyr": mirîşk, miravî
Suffix
  1. paşpirtikek e bi maneya "teyr": sîmir
Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema borî ji lêkera mirin (tewandin).
  2. Rehê dema niha ji lêkera mirin (tewandin).

Arabicإســتهزء·إستورط·إعتطب·أفاظ·ألحم·إنتقل·أودی·بار·بیقــــر·تبـر·تـردى·ترز·تلف·تنبل·تورط·ثبر

Synonymsbimire·dimire·miriye·mirine·mirîne

mirabeya

Noun form mirabe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mirabe.

mirabeyek

Noun form mirabe
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mirabe.

mirabeyeke

Noun form mirabe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mirabe.

mirabeyên

Noun form mirabe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mirabe.

mirabeyin

Noun form mirabe
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mirabe.

miraceet kirin

Verb
  1. Guhartoyeke miraciet kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke miracietkirin.

miracetker

Noun
  1. serlêder, daxwazker, dawaker, amojkar, ricaker, tikaker

miracie

Noun
  1. dubarekirina kar u kiriyarekê bo cara du yê

miraciet

Noun
  1. serlêdan, daxwazkirin, amojî, şêwr, xwestin, ricajêkirin, tikajêkirin
  2. miracie

miracieta

Noun form miraciet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya miraciet.

miraciet dike

Verb form miraciet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera miraciet kirin.

miraciet dikim

Verb form miraciet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera miraciet kirin.

miraciet dikî

Verb form miraciet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera miraciet kirin.

miracietek

Noun form miraciet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya miraciet.

miracietê

Noun form miraciet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya miraciet.

miracietin

Noun form miraciet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya miraciet.

miracietker

Noun
  1. ya/ê miraciet dike
  2. serlêder, daxwazker, ricaker, tikaker, dawaker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

miracietkerek

Noun form miracietker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya miracietker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya miracietker.

miracietkerekî

Noun form miracietker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya miracietker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya miracietker.

miracietkerê

Noun form miracietker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya miracietker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya miracietker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a miracietker.

miracietkirina

Noun form miracietkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya miracietkirin.

miracietkirinek

Noun form miracietkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya miracietkirin.

miracietkirineke

Noun form miracietkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya miracietkirin.

miracietkirinekê

Noun form miracietkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya miracietkirin.

miracietkirinên

Noun form miracietkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya miracietkirin.

miraciet nake

Verb form miraciet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera miraciet kirin.

miraciet nakim

Verb form miraciet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera miraciet kirin.

miraciet nakî

Verb form miraciet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera miraciet kirin.

mirad

Noun
  1. Hesret, daxwaz, hêvî, xwestek, umêd, awat, xwezî.

Arabicرغبة·المنیة·الوكد

mirada

Noun form mirad
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mirad.

miradan

Noun form mirad
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya mirad.

miraddar

Adjective
  1. bihesret, bidaxwaz, bihêvî, bixwestek, biumêd, biawat

miradek

Noun form mirad
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mirad.

miradeke

Noun form mirad
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya mirad.

miradekê

Noun form mirad
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mirad.

miradê

Noun form mirad
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mirad.

miradên

Noun form mirad
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya mirad.

miradin

Noun form mirad
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mirad.

miradinan

Noun form mirad
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya mirad.

miradine

Noun form mirad
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya mirad.

miradino

Noun form mirad
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya mirad.

miradiya

Noun form miradî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya miradî.

miradiyên

Noun form miradî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya miradî.

mirahiq

Adjective
  1. sinêl, genc, ciwan, law

mirandin

Verb
  1. kuştin, nexasma tiştên bêcan
  2. temirandin, vemirandin
  3. bêdeng kirin
  4. Bihayê tiştekî pir kêm kirin. Semyanekî bê nirx kirin.

Arabicالإبسال·الإزهاق·الإماتة·الإهلاك

mirandina

Noun form mirandin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mirandin.

mirandinek

Noun form mirandin
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mirandin.

mirandinê

Noun form mirandin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mirandin.

mirandinin

Noun form mirandin
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mirandin.

mirandî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye mirandin

miraqb

Adjective
  1. Çavdêr, çawdêr, zêrevan, parêzvan, goyînger, hêsyar, hevşiyar.

Arabicالمراقب

mirar

Noun
  1. sewalê/a ku hê nehatî serjêkirin miriye û êdî goşt ên wan nayê xwarin.
  2. kelexê mirî yê heywanan
  3. (mecazî) pîs, heram
Adjective
  1. necis, heram, pîs, herimî, terêf, murdar

Soranimirdar·murdar

Arabicفَطِيسَة

mirar bûn

Verb
  1. mirin, pîs bûn, herimîn, necis bûn, heram bûn, murdar bûn

mirarbûna

Noun form mirarbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mirarbûn.

mirar dike

Verb form mirar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera mirar kirin.

mirar dikim

Verb form mirar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera mirar kirin.

mirar dikî

Verb form mirar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera mirar kirin.

mirariya

Noun form mirarî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya mirarî.

mirariyên

Noun form mirarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mirarî.

mirarî

Noun
  1. morî, mirwarî, mircan
  2. Rewşa mirarbûnê.

Arabicالعقیق·العقیقة

mirarkirina

Noun form mirarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mirarkirin.

mirarkirinek

Noun form mirarkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mirarkirin.

mirarkirineke

Noun form mirarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mirarkirin.

mirarkirinekê

Noun form mirarkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mirarkirin.

mirarkirinên

Noun form mirarkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mirarkirin.

mirar nake

Verb form mirar kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mirar kirin.

mirar nakim

Verb form mirar kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mirar kirin.

mirar nakî

Verb form mirar kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mirar kirin.

mirate

Noun
  1. Pê mirina mirov ji laşê mayî ra tê gotin.

miratiya

Noun form miratî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya miratî.

miravî

Noun
  1. Hin cûnên firindeyên refî û avî ne, çengên wan zirav, kuriyên wan qut û nikilên wan pan in; hêlînên xwe di nav axê de ava dikin û têjikên wan ji qelpbûnê ve melevan in.

Arabicبطة

Synonymswerdek·sone