M

miqabil – miqderên

132 words

miqabil

Adjective
  1. hember, hevber, beraber, pêşber, li ber hev

Arabicمقابل

miqabil dike

Verb form miqabil kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera miqabil kirin.

miqabil dikim

Verb form miqabil kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera miqabil kirin.

miqabil dikî

Verb form miqabil kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera miqabil kirin.

miqabile

Noun
  1. hevdîtin, hevpeyvîn (dibe ya karekî an jî televizyonê) , dîdar

miqabilî

Adverb
  1. hemberî, hevberî, beramberî, bergendî

miqabilkirina

Noun form miqabilkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya miqabilkirin.

miqabilkirinek

Noun form miqabilkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya miqabilkirin.

miqabilkirineke

Noun form miqabilkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya miqabilkirin.

miqabilkirinekê

Noun form miqabilkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya miqabilkirin.

miqabilkirinên

Noun form miqabilkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya miqabilkirin.

miqabil nake

Verb form miqabil kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera miqabil kirin.

miqabil nakim

Verb form miqabil kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera miqabil kirin.

miqabil nakî

Verb form miqabil kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera miqabil kirin.

miqabiltir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra miqabil.

miqabiltirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr miqabil.

miqades

Adjective
  1. Guhartoyeke miqedes.

miqale

Meaning
  1. dema karek bête dayîn ku di demekê diyarda xilas bike
  2. ya hatî axaftin

miqam

Noun
  1. Guhartoyeke meqam.

miqate dike

Verb form miqate kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera miqate kirin.

miqate dikim

Verb form miqate kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera miqate kirin.

miqate dikî

Verb form miqate kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera miqate kirin.

miqatekirina

Noun form miqatekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya miqatekirin.

miqatekirinek

Noun form miqatekirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya miqatekirin.

miqatekirineke

Noun form miqatekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya miqatekirin.

miqatekirinekê

Noun form miqatekirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya miqatekirin.

miqatekirinên

Noun form miqatekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya miqatekirin.

miqate nake

Verb form miqate kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera miqate kirin.

miqate nakim

Verb form miqate kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera miqate kirin.

miqate nakî

Verb form miqate kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera miqate kirin.

miqatetir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra miqate.

miqatetirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr miqate.

miqatetiya

Noun form miqatetî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya miqatetî.

miqatî

Adjective
  1. Guhartoyeke miqate.

miqawe

Noun
  1. karton,
  2. kaxiza stûr û req ya ku wek qutiya tiştan tê bikaranîn

miqawele

Noun
  1. peyman, lihevkirin, rêkeftin, pêkhatin, eqd, pakt, mitabeqet, miwafeqet, kontrat, tifaq, itifaq, miwahede, qewl

miqawelegirekî

Noun form miqawelegir
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya miqawelegir.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya miqawelegir.

miqawelegirê

Noun form miqawelegir
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya miqawelegir.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya miqawelegir.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a miqawelegir.

miqaweleya

Noun form miqawele
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya miqawele.

miqaweya

Noun form miqawe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya miqawe.

miqaweyek

Noun form miqawe
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya miqawe.

miqaweyeke

Noun form miqawe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya miqawe.

miqaweyên

Noun form miqawe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya miqawe.

miqaweyin

Noun form miqawe
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya miqawe.

miqawil

Noun
  1. pale, karker, kirêgirtî, taşeron, kontraktor, avaker, miteehid,
  2. kesa/ê ku li gor peymanekê ji kesekî re karekî dike
  3. peymangir, beşdarên peymanekê

miqayese

Noun
  1. kemperandin, dan ber hev, berhev dan, berawirdkirin, kemperkirin, beraberî hev kirin,
  2. li hember hev nirxandin, sencîş

miqayesekerek

Noun form miqayeseker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya miqayeseker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya miqayeseker.

miqayesekerekî

Noun form miqayeseker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya miqayeseker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya miqayeseker.

miqayesekerê

Noun form miqayeseker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya miqayeseker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya miqayeseker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a miqayeseker.

miqayeseya

Noun form miqayese
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya miqayese.

miqayeseyî

Noun
  1. kemperî, berawirdî, berhevkî, rûberî, hevberkî

miqayit

Adjective
  1. Guhartoyeke miqate.

miqdar

Noun
  1. Rewşa tiştekî ku dikare bê pîvandin, jimartin û kêm û zêde dibe.
  2. Pîvan
  3. bîst, demek kurt

miqder

Noun
  1. qas, qiyas, mêjer, hejmar

miqdera

Noun form miqder
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya miqder.

miqderek

Noun form miqder
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya miqder.

miqdereke

Noun form miqder
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya miqder.

miqderê

Noun form miqder
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya miqder.

miqderên

Noun form miqder
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya miqder.