M

merc – merdüwan

97 words

merc

Noun
  1. Tişta/ê divê hebe yan bibe yan bêt kirin daku tiştek din hebe yan bibe yan bêt kirin.
  2. maholk, zomp, pûk, zont, zomp

Arabicشرط·البابة·شریطة

Synonymsşert·şirûd·pêwîstî

mercan

Noun
  1. Binêre mircan.
Proper noun
  1. Navekî keçan e.

mercandin

Verb
  1. sînordarîkirin, sînordarî kirin, şertandin

mercanî

Adjective
  1. wek mercanan, têkildarî mercanan

merc bike

Verb form merc kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera merc kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera merc kirin.

merc bikim

Verb form merc kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ji lêkera merc kirin.

merc bikin

Verb form merc kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera merc kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera merc kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera merc kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera merc kirin.

merc bikî

Verb form merc kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ji lêkera merc kirin.

merc dike

Verb form merc kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera merc kirin.

merc dikim

Verb form merc kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera merc kirin.

merc dikin

Verb form merc kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera merc kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera merc kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera merc kirin.

merc dikî

Verb form merc kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera merc kirin.

mercefeyek

Noun form mercefe
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mercefe.

mercefeyin

Noun form mercefe
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mercefe.

mercê

Noun form merc
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya merc.

mercên

Noun form merc
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya merc.

merciya

Noun form mercî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mercî.

merciyeke

Noun form mercî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya mercî.

merciyên

Noun form mercî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mercî.

mercî

Noun
  1. kesê yan cihê ku mirov daxwazan jê dike yan şîretan jê dipirse.
  2. Cureyekî ristêye: rista mercî.

merckirina

Noun form merckirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya merckirin.

merckirinek

Noun form merckirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya merckirin.

merckirineke

Noun form merckirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya merckirin.

merckirinekê

Noun form merckirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya merckirin.

merckirinên

Noun form merckirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya merckirin.

merckirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye merc kirin

merc nake

Verb form merc kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera merc kirin.

merc nakim

Verb form merc kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera merc kirin.

merc nakin

Verb form merc kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera merc kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera merc kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera merc kirin.

merc nakî

Verb form merc kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera merc kirin.

merc neke

Verb form merc kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera merc kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera merc kirin.

merc nekim

Verb form merc kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera merc kirin.

merc nekin

Verb form merc kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera merc kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera merc kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera merc kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera merc kirin.

merc nekî

Verb form merc kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera merc kirin.

merçiqandin

Verb
  1. perçiqandin, meriçandin, zirviçandin, eciqandin, esirandin, çewisandin, dewisandin, herişandin, givaştin,
  2. di nav yan di bin tiştek giran yan şidayî ve pûç kirin
  3. pelixandin^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

merçiqîn

Verb
  1. perçiqîn, meriçîn, zirviçîn, eciqîn, esirîn, çewisîn, dewisîn, herişîn,
  2. hatin merçiqandin,
  3. di nav yan di bin tiştek giran yan şidayî ve pûç bûn

merd

Adjective
  1. kesa/ê bi dilxwazî malê xwe xerc dike yan dide xelkê,
  2. ne tema, ne çikûs, ne çepel
  3. camêr, qenc, çê, çak, rind
  4. wêrek, mêrxas, mêr, biste, cesûr

Arabicكَرِيم

mer dan

Verb
  1. mer kirin
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

merdane

Adverb
  1. bi merdî, bi camêrî

Arabicكريم·سخي

Merdem

Proper noun
  1. Navekî lawan e.

merdemêr

Adjective
  1. mêrê merd nandehçavvekirî

Arabicالسجل·النهـــد·مخراق

merdê

Noun form
  1. formek tewandî ye ji merd

merdim

Noun
  1. Guhartoyeke mirov (“însan”).
  2. Guhartoyeke mirov (“xizm”).

merdiya

Noun form merdî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya merdî.

merdiyeke

Noun form merdî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya merdî.

merdiyên

Noun form merdî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya merdî.

merdî

Noun
  1. mirovperwerî, mirovhezî, xêrxwazî, fîlantropî, camêrî, qencî, çakî, alîcenabî,
  2. bi mal û milkê xwe alîkariya xelkê kirin
  3. mirovdostî, xêr, xêrkirin, xêrdan^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicكرم·إعطاء·نخوة·مروءة·سخاء

merdînî

Noun
  1. nandehî, destvekirîtî
  2. rewşa dema ku kesek bi dilxwazî malê xwe xerc dike yan dide xelkî

Arabicالإكرام·الجود·السخاوة·البذل·الرهشة·السخاء·السماحة·العتق·الفعال·المكرم·المكرمة·النحاحة·الندوة·الندى·النوص·الهشام·سماحة·مناص

merdkiya

Noun form merdkî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya merdkî.

Merdo

Proper noun
  1. Navekî lawan e.

merdtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra merd.

Arabicأسخى·أنجب·أندى

merdtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr merd.